اعتیاد به مواد مخدر

باعنایت به مواد 15 و 16 قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر: اولاً: مجازات در نظر گرفته شده در این مواد چیست؟ و ب. ت. ب. میزان حبس در نظر گرفته شده (تا 6 ماه حبس) که درجه هفت می‌باشد، مرجع صالح رسیدگی دادسرا است؟ یا دادگاه؟ ثانیاً اشخاص مشمول تبصره ماده 16 قانون فوق الذکر کدامند؟ نظر هیات عالی مطابق مواد 15 و 16 قانون مبارزه با مواد مخدر اعتیاد فی‌نفسه جرم نیست لکن از باب اقدامات تامینی و پیشگیری از وقوع جرم، دادستان مکلف به معرفی معتادان به مراکز درمانی است. اگر فرد معتاد از مراجعه به مراکز درمانی خودداری نماید، این تخلف جرم‌انگاری شده و رسیدگی به آن در صلاحیت مستقیم دادگاه است. نظر اتفاقی همکاران به اتفاق آرا معتقدند آنچه در مواد 15 و 16 قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر ذکر گردیده ناشی از وضعیت فرد دارای اعتیاد م. ب. لذا در اساس مواد فوق‌الذکر در صورت مراجعه فرد دارای اعتیاد ابتدائاً دادسرا مکلف است وی را به مراکز ترک اعتیاد معرفی تا نسبت به اصلاح و ترک اعتیاد اقدام نماید. در غیر این صورت بایستی با در نظر گرفتن میزان مجازات (تا 6 ماه) پرونده را جهت رسیدگی به جرم به دادگاه ارسال نماید. شایان ذکر است انجام امور مقدماتی مانند معرفی به مراکز ترک اعتیاد از تکالیف دادسرا بوده و در این خصوص تکلیفی بر دادگاه بار نمی‌شود چرا که از شئون ذاتی دادگاه خارج است. النهایه اینکه دادگاه تنها مرجع رسیدگی به جرم م. ب. لذا انجام امور مقدماتی مندرج در مادتین مارالذکر برعهده مدعی العموم م. ب.. موید این دیدگاه تبصره 2 ماده 16 قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر م. ب. که تصریح کرده است در صورت ترک اعتیاد ((دادسرا)) مکلف به صدور قرار موقوفی تعقیب م. ب.. در یک نگاه کلی می‌توان اذعان داشت دیدگاه قانونگذار به موضوع اعتیاد در درجه اول به عنوان بیماری نگریسته لذا دادسرا را مکلف کرده است چنین فردی را جهت ترک به مراکز ترک اعتیاد معرفی نماید لذا در صورت درمان و ترک اعتیاد پرونده با قرار موقوفی تعقیب مختومه می‌گردد. در غیر این صورت (یعنی عدم ترک اعتیاد) فردی متهم شناخته شده و عمل اعتیاد وی جرم محسوب شده لذا پرونده‌ی وی جهت محاکمه و صدور رای به دادگاه ارسال خواهد شد.