مقدمه
اقرار به
دین و
تمکین از دعوا
خ. م.:
در نشست
قضایی که در تاریخ 9 آبان 1384 در
استان چهارمحال و بختیاری برگزار شد، موضوع مورد بحث اقرار به دین و تمکین از دعوا بود. پرسش اصلی این بود که در
صورت حضور خوانده و تمایل او به پرداخت دین در جلسه
دادرسی، تکلیف دادگاه چیست؟ نظر هیات عالی بر این است که اگر خوانده تمایل به پرداخت دین داشته باشد و خواهان نیز در جلسه حاضر باشد، در صورت حصول
صلح و سازش، دادگاه میتواند بر اساس
توافق حاصل شده،
گزارش اصلاحی صادر کند. اگر خوانده دین خود را پرداخت کند و خواهان از دعوای خود صرفنظر کند، این موضوع در
صورتجلسه ثبت و قرار
سقوط دعوا صادر خواهد شد. همچنین، اگر خوانده فقط اقرار به دین کند بدون اینکه پرداختی انجام دهد، دادگاه بر اساس این اقرار حکم
محکومیت قطعی به پرداخت دین صادر خواهد کرد. نظر اتفاقی نیز بیانگر این است که اگرچه دادگاه میتواند به توافق
کمک کند، اما از نظر قانونی هیچ الزامی برای صدور حکم ندارد و در صورت عدم واریز وجه به حساب سپرده، باید به دادرسی ادامه دهد.
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1384/08/09
برگزار شده توسط: استان چهار محال و بختیاری/ شهر شهرکرد
پرسش
اگر خ. د. ج. دادرسی حاضر به پرداخت دین باشد تکلیف دادگاه چیست؟
نظر
هیئت عالی
هرگاه خ. د. ج. دادرسی حاضر به پرداخت دین باشد، در صورت حضور خواهان و حصول صلح و سازش، بنابر درخواست طرفین با تعیین نحوه و شرایط پرداخت دین، دادگاه بر مبنای مراضاه حاصله، گزارش اصلاحی صادر خواهد کرد. در صورتی که خوانده، دین خود را در جلسه دادگاه پرداخت کند و خواهان از دعوای خود به طور کلی صرف نظر کند مراتب در صورت جلسه قید و قرار سقوط دعوای خواهان صادر میشود. در حالتی که خوانده با اقرار به قبول دین، آمادگی خود را در پرداخت اعلام کند بدون اینکه عملاً دین را پرداخت یا ترتیب پرداخت آن را بدهد، دادگاه به استناد اقرار خوانده و قبول وی حکم بر محکومیت قطعی خوانده به پرداخت دین و متفرعات دعوا صادر خواهد کرد.
نظر اتفاقی
دادگاه هر چند میتواند نسبت به حل قضیه و توافق کمک کند، ولی قانوناً تکلیفی ندارد و اگر پول به حساب سپرده واریز نشود و صرفاً در حد حرف باشد باید به دادرسی ادامه دهد.