اقرار وکیل علیه موکل

ب. ت. ب. ماده 205 قانون آیین دادرسی مدنی اقرار وکیل علیه موکل چه معنایی دارد؟ آیا به معنای شهادت بر اقرار موکل است، یا وکالت در اقرار یا امر دیگر؟ نظر هیئت عالی از آنجایی که مطابق تبصره 2 ماده 35 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب، در امور مدنی سوگند، شهادت، اقرار، لعان و.. قابل توکیل نیستند و ن. ب. ا. به صراحت ماده 205 قانون آیین دادرسی مدنی مذکور، اقرار وکیل علیه موکل خود، نسبت به اموری که قاطع دعواست پذیرفته نمی‌شود اعم از اینکه اقرار در دادگاه یا خارج از دادگاه به عمل آمده باشد، در فرض اینکه منظور از اقرار وکیل علیه موکل و بر ضرر وی و متضّمن حقانیت طرف دعوای موکل باشد، چنین اقراری علیه موکل منشأ اثر نبوده قابل توجه و ترتیب اثر نیست. نظر اتفاقی اقرار در ماده 205 قانون آیین دادرسی مدنی به معنای شهادت بر اقرار موکل یا وکالت در اقرار نیست بلکه اقرار، مربوط به شخص نماینده (وکیل) و مربوط به اجرای نمایندگی است و اثر آن در مورد موکل، این است که آثار اعمال حقوقی وکیل به وی باز می‌گردد.