ایراد صدمه بدنی غیر عمدی - نشست قضایی (1)

با عنایت به تقسیم بندی انواع ماشین ها در آیین نامه ایمنی کار با ماشین آلات عمرانی مصوب 91/5/10 که مطابق با آن ماشین آلات به سه دسته 1- ماشین بی سرنشین 2 - ماشین کنترل از راه دور 3- ماشین با سرنشین تقسیم شده اند و ماشین های موضوع مسأله با مورد اخیر در تطابق است. لهذا موضوع مشمول حادثه ناشی از ماشین آلات در محیط کار و تابع قانون کار است. در ثانی در آیین نامه فوق الذکر وظایف متعددی را در مورد اقدامات و کارکردهای ماشین آلات مزبور همچون عدم ورود و عدم بکارگیری افراد غیر مسئول و غیر متخصص، اتخاذ تدابیری همانند نصب علایم هشدار دهنده در مسیر حرکت، عدم بکارگیری ماشین آالات در سراشیبی و... برای کارفرما در نظر گرفته شده است که بررسی این امور تنها در صلاحیت بازرسین و کارشناسان اداره کار است نه کاردان فنی تصادفات. همچنین صرف نظر از آیین نامه مزبور، مطابق با مواد 95 و91 و 89 و2 قانون کار (بعنوان قانون موضوعه خاص) قانونگذار مجدداً وظایف متعددی را برای کارفرما در فرض مسأله پیش بینی کرده است که حکایت از این دارد که قانونگذار نظر بر شمول قانون کار حتی در مورد حوادث ناشی از تصدی اینگونه وسایل (که در آیین نامه مزبور احصا شده است) را دارد. بعلاوه این دسته از حوادث هرچند بوسیله جرثقیل و لیفتراک و... روی می دهند اما چون در محیط کارگاه روی می دهند لذا مشمول ماده 4 قانون کار و حادثه ناشی از کار می‌شوند. نهایتاً بنظر می‌رسد موضوع بطور کلی از صلاحیت کارشناسان راهنمایی و رانندگی خارج است و در صلاحیت کارشناسان و بازرسین اداره کار م. ب.. لیکن اگر موضوع حادثه با وسایل نقلیه موتوری ب. غ. از ماشین آلات مندرج در آیین نامه موصوف همانند اتوبوس، کامیون و وانت بار ولو در محیط کار روی دهد، چون این وسایل نقلیه مشمول تعریف ماشین آلات مستقر در محیط کار نیستند بدیهی است موضوع مشمول حوادث رانندگی و مستلزم کارشناسی توسط کاردان فنی است که از فرض مساله خارج است و نظر اکثریت همکاران قضایی بشرح فوق الذکر در این موارد خاص مورد تایید است. بدین ترتیب فرض اختلاف بین کاردان فنی و کارشناس کار منتفی است.