نشست قضایی
بردن اموال به جا مانده در مکانهای عمومی
خلاصه
در خصوص برداشتن اموال جا مانده در اماکن عمومی، نظر اکثریت بر این است که اگر مالک قصد بازگشت داشته باشد، این عمل مصداق سرقت است. حضور یا عدم حضور مالک در صحنه تأثیری در تحقق بزه سرقت ندارد.
اصلِ حقوقی: برداشتن اموال جا مانده در اماکن عمومی که مالک قصد بازگشت برای تصرف آن را دارد، بزه سرقت محسوب میشود.
کلیدواژهها: سرقت، اموال جا مانده، ربایش، اماکن عمومی، بزه
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
مقدمه
بردن اموال به جا مانده در مکانهای عمومی
خ. م.:
در نشست قضایی که در تاریخ 1398/05/09 در استان فارس برگزار شد، موضوع بررسی وضعیت حقوقی اموال جا مانده در مکانهای عمومی، به ویژه در مورد سرقت گوشی همراه مفقود شده، مورد بحث قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که آیا برداشتن اموال جا مانده میتواند به عنوان سرقت تعریف شود یا خیر. نظر اکثریت هیات عالی به این نتیجه رسید که اگر مالک مال به احتمال قوی قصد بازگشت و ادامه تصرف خود را داشته باشد، برداشتن مال توسط شخص دیگر مصداق ربایش است و در این صورت، چنین رفتاری میتواند به عنوان بزه سرقت تلقی شود، زیرا حضور مالک در صحنه جرم تاثیری ندارد. در مقابل، نظر اقلیت بر این عقیده بود که در این شرایط، مال مفقود شده و احکام لقطه بر آن حاکم است و رفتار فردی که مال را برمیدارد، فاقد عنوان جزایی است و مالک باید از طریق مراجع حقوقی اقدام کند. همچنین، نظری نیز مطرح شد که با وجود مفقود شدن مال، رفتار فردی که مال را برمیدارد به دلیل تصرف غیرمجاز، مصداق بزه تحصیل مال از طریق نامشروع است.
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1398/05/09
برگزار شده توسط: استان فارس/ شهر شیرازموضوع
بردن اموال به جا مانده در مکانهای عمومیپرسش
شخصی گوشی همراه خود را در رستورانی که مشغول سرو غذا بوده است روی میز جا گذاشته است و بعد از برگشت به رستوران متوجه میشود که گوشی وی نیست و اقدام به طرح شکایت سرقت مینماید. قاضی محترم شعبه به این استناد که وی در واقع گوشی خود را مفقود نموده است و بزه سرقت محقق نشده است، قرار منع تعقیب صادر مینماید. ب. ت. ب. مراتب توصیفی چنانچه شخصی اموال خود را در محل های مانند رستوران، مغازه و مانند اینها جا بگذارد و بعد از برگشت متوجه شود که شخص دیگری مال وی را برداشته و برده است آیا رفتار ارتکابی مصداق بزه سرقت م. ب. یا خیر؟
نظر هیئت عالی
در صورت مفقود شدن مال و یافتن آن بوسیله فرد دیگر احکام لقطه بر آن حاکم است و فاقد وصف جزایی م. ب. نظریه اقلیت که با این استنتاج موافق است صحیح اعلام میشودنظر اکثریت
جهت پاسخ به پرسش فوق نخست باید تفاوت فعل ربایش و یافتن تبیین گردد. جهت تبیین وجه ممیز این دو فعل به عنوان مقدمه باید بیان داشت که هر مالی دارای دو نشانه است ؛ نخست: نشانه مالکیت مانند سند رسمی املاک. دوم: نشانه تصرف که موضوعی مادی است و استیلاء مادی افراد بر اموال م. ب.. برخی از جرایم نشانه مالکیت را نشانه می رود و برخی دیگر نشانه تصرف مالک را نقض می کند. به طور مثال جعل سند و معرفی خود به عنوان مالک، نقض نشانه مالکیت م. ب. و سرقت مال دیگریر، نقض نشانه تصرف دیگری است. بنابراین هرگاه کیفیت رها شدن مالی حاکی از آن باشد که مالک مجدداً بر میگردد و تصرفات خود را ادامه می دهد و حسب قرائن معقول بازگشت مالک و تصرف مجدد وی محتمل است در این فرض برداشتن مال مانع از ادامه تصرفات مالک شده است و رفتار وی مصداق فعل ربایش م. ب.. اگر کیفیت رها شدن مال به نحوی باشد که حسب قرائن مالک جهت ادامه تصرفات خود باز نمی گردد و برداشتن مال مانع از ادامه تصرف مالک نمی گردد در این حالت برداشتن مال مصداق فعل یافتن م. ب..
در خصوص پرسش فوق، ب. ت. ب. اینکه حسب قرائن محرز است که مالک جهت برداشتن مال خود و ادامه تصرف خود رجوع خواهد نمود بنابراین رفتار شخصی که به قصد جلوگیری از ادامه تصرفات مالک اقدام به برداشتن مال مینماید مصداق ربایش م. ب.. ضمن آنکه در بزه سرقت حضور مالک مال در صحنه جرم موضوعیت ندارد و شخصی که به قصد بردن مال و به تصرف در آوردن مال برای خود اقدام به برداشتن مال به جا مانده مینماید رفتار ارتکابی مصداق بزه سرقت م. ب..نظر اقلیت
شخصی که مال خود را جا گذاشته است در واقع مال خود را مفقود نموده و بنابراین احکام فقهی لقطه بر آن بار میگردد و رفتار شخصی که اقدام به برداشتن مال مفقود شده نموده است فاقد عنوان جزایی م. ب. و مالک مال باید از طریق مراجع حقوقی مال خود را مطالبه نماید.
نظر ابرازی
ب. ت. ب. اینکه مال در واقع مفقود شده محسوب میگردد رفتار ارتکابی مصداق بزه سرقت نمیباشد لیکن چون آن شخص با اطلاع از عدم مالکیت خود، مال را تصرف نموده و برخورد مالکانه مینماید لذا رفتار ارتکابی مصداق بزه تحصیل مال از طریق نامشروع م. ب..موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
