بررسی بزه قذف در برائت از زنای محصنه

بررسی بزه قذف در برائت از زنای محصنه خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 1399/06/06 در استان مازندران برگزار شد، موضوع بررسی بزه قذف و برائت از زنای محصنه به بحث گذاشته شد. پرسش اصلی این بود که آیا بزه قذف به شخص الف قابل انتساب است و آیا او به عنوان متهم به افترا می‌تواند تحت تعقیب قرار گیرد. هیات عالی به این نتیجه رسید که در جرایم قذف و افترا، سوء نیت مجرمانه شرط اساسی تحقق جرم است. در مورد شکایت شخص الف که به عنوان تظلمخواهی اقدام کرده و در نهایت بزه زنای محصنه اثبات نشده، نمی‌توان او را قاذف دانست. نظر اکثریت نیز بر این بود که بزه قذف از جرایم علیه اشخاص محسوب می‌شود و چون شخص الف در راستای احقاق حق خود شکایت کرده، نمی‌توان عمل قذف را به او منتسب نمود و بزه افترا نیز قابلیت رسیدگی ندارد. در مقابل، نظر اقلیت بر این بود که بزه قذف به شخص الف قابل انتساب است، زیرا طرح شکایت بدون اثبات آن، خود به نوعی اشاعه فحشا محسوب می‌شود و شاکی که توان اثبات ندارد، نباید شکایت کند. این مباحث نشان‌دهنده اختلاف نظرها در مورد مفهوم سوء نیت و مسئولیت کیفری در زمینه قذف و افترا است. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1399/06/06 برگزار شده توسط: استان مازندران/ شهر تنکابن