نشست قضایی
بررسی جرم بودن نفرین کردن دیگری و انطباق یا عدم انطباق آن با بزه توهین
خلاصه
موضوع این نشست بررسی این بود که آیا نفرین کردن دیگران واجد وصف جزایی و منطبق با بزه توهین است یا خیر. اختلاف نظر میان فاقد وصف مجرمانه دانستن و مصداق توهین دانستن وجود داشت. هیئت عالی معتقد است که پاسخ به این سوال امری موضوعی بوده و به اوضاع و احوال، زمان، مکان و شخصیت مرتکب بستگی دارد.
اصلِ حقوقی: جرم بودن نفرین کردن و انطباق آن با بزه توهین امری موضوعی است و به اوضاع، احوال و شخصیت مرتکب بستگی دارد.
کلیدواژهها: توهین، نفرین، بزه، وصف جزایی، اصل قانونی بودن جرایم
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
مقدمه
بررسی جرم بودن نفرین کردن دیگری و انطباق یا عدم انطباق آن با بزه توهین
خ. م.:
در نشست قضایی که در تاریخ 19 آبان 1398 در استان سمنان برگزار شد، موضوع بررسی جرم بودن نفرین کردن دیگران و ارتباط آن با بزه توهین مورد بحث قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که آیا نفرین کردن دیگران دارای وصف جزایی است و آیا میتوان آن را به عنوان بزه توهین در نظر گرفت یا خیر. هیات عالی به این نتیجه رسید که پاسخ به این سوال به شرایط و شخصیت مرتکب بستگی دارد و امری موضوعی است. همچنین، نظر اکثریت بر این نکته تاکید داشت که در هر وضعیت باید به زمان، مکان و شخصیت مخاطب توجه شود و ممکن است در برخی موارد، نفرین کردن به عنوان بزه توهین تلقی گردد و در موارد دیگر فاقد وصف مجرمانه باشد. در مقابل، نظر اقلیت بر این بود که نفرین کردن، به عنوان دعای بد برای دیگری، عرفاً و نوعاً توهین محسوب نمیشود و ب. ت. ب. اصل تفسیر به نفع متهم و اصل قانونی بودن جرایم، نمیتوان آن را مشمول بزه توهین دانست. همچنین، نظر ابرازی بر مبنای ماده واحده قانون استفساریه نسبت به اهانت و توهین مصوب 1379 بیان داشت که اگر هر رفتاری موجب تحقیر و تخفیف مخاطب شود، بزه توهین تحقق مییابد و نفرین کردن نیز غالباً سبب تحقیر نفرین شونده است؛ بنابراین، میتواند مصداقی از بزه توهین باشد.
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1398/08/19
برگزار شده توسط: استان سمنان/ شهر شاهرودموضوع
بررسی جرم بودن نفرین کردن دیگری و انطباق یا عدم انطباق آن با بزه توهینپرسش
آیا نفرین کردن دیگری، واجد وصف جزایی است و منطبق با بزه توهین است یا اینکه فاقد وصف مجرمانه است؟
نظر هیئت عالی
پاسخ به سوال علی الاطلاق ممکن نیست. بستگی به اوضاع و احوال و جوانب امر، شخصیت مرتکب و گوینده دارد. مجموعاً امری موضوعی است.نظر اکثریت
نمی توان به این پرسش، یک پاسخ واحد و مطلق داد؛ بلکه می بایست در هر وضعیت، ب. ت. ب. زمان، مکان، موقعیت و شخصیت هر مخاطب، جداگانه بررسی نمود. ممکن است در یک وضعیت، نفرین کردن را منطبق با بزه توهین بدانیم و در یک وضعیت دیگر، فاقد وصف مجرمانه. لذا در هر مورد، متفاوت است.نظر اقلیت
ن. ب. ا. نفرین کردن، در واقع، دعای بد برای دیگری است؛ که این رفتار، نوعا و عرفا، توهین محسوب نمی شود و نمی توان قائل به این بود که شخصی که نفرین میشود، مورد توهین قرار گرفته است و با عنایت به اصل تفسیر به نفع متهم و نظر به اصل تفسیر مضیق نصوص جزایی و توجها به حاکمیت اصل برائت و ب. ت. ب. لزوم جلوگیری از توسعه مقررات جزایی و لزوم پرهیز از مجرمانه دانستن رفتارها و ب. ت. ب. اصل قانونی بودن جرایم و مجازات ها، لذا نفرین کردن دیگری، مشمول بزه توهین نبوده و فاقد وصف مجرمانه است.
نظر ابرازی
ب. ت. ب. اینکه به موجب ماده واحده قانون استفساریه نسبت به اهانت و توهین مصوب 1379، ملاک و معیار برای تحقق بزه توهین، تحقیر یا تخفیف مخاطب است ؛ به عبارت دیگر، هر رفتاری که نسبت به مخاطب به کار رود یا هر لفظی که خطاب به مخاطب به کار رود، اگر سبب تحقیر و تخفیف وی گردد، موجب تحقق بزه توهین میگردد و در خصوص سوال مطروحه نیز تفرین کردن دیگری، عرفا و نوعا و غالبا سبب تحقیر و تخفیف شخص نفرین شونده میشود؛ لذا نفرین کردن نیز مصداقی از بزه توهین است.موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
