بررسی قتل ناشی از نزاع و داشتن عارضه قلبی مقتول

خانم‌ ها: «الف» و «ب» با یکدیگر درگیر که با هم به زمین برخورد می‌کنند و حسب اقرار خانم «الف»، وی بر روی شکم خانم «ب» قرار می‌گیرد که حال وی وخیم شده و نفس‌های او به شماره افتاده و در این لحظه خانم «الف» از روی بدن خانم «ب» بلند می‌شود و با حضور عوامل اورژانس خانم «ب» به بیمارستان انتقال می‌یابد. حسب گزارش کادر درمانی بیمارستان ترشحات کف‌آلود و خونی از بینی و دهان وی در زمان انتقال خارج گردیده است. خانم «الف» از سوی دادسرا به اتهام قتل عمد تحت تعقیب قرار می‌گیرد که قرار منع تعقیب صادر که با اعتراض وکیل اولیاءدم در دادگاه کیفری یک مطرح که مورد تایید قرار می‌گیرد. براساس نظریه پزشکی قانونی استان علت فوت عارضه حاد قلبی تعیین و در نظریه تکمیلی اداره کل، استرس ناشی از منازعه به میزان پنجاه درصد در بروز این عارضه موثر اعلام می‌گردد، سرانجام قرار جلب به دادرسی و کیفرخواست با عنوان اتهامی تسبیب در فوت با میزان پنجاه درصد تاثیر صادر می‌شود با اعتراض اولیاءدم به این نظریه، پزشکی قانونی تهران مرگ را از مرگ‌های ناگهانی که می‌تواند به علت بیماری یا ضربه ایجاد گردد اعلام و ذکر می‌نماید چنانچه در تحقیقات قضایی ضربه به نقاط حساس بدن از جمله سروگردن مردود اعلام گردد آریتمی قلبی عامل مرگ محسوب شده و استرس ناشی از نزاع به میزان ده درصد در وقوع مرگ موثر شناخته می‌شود. براساس این نظریه دادگاه کیفری دو متهم را به پرداخت ده درصد دیه کامل د. ح. اولیاءدم محکوم می‌نماید. رای مورد اعتراض اولیاءدم قرار می‌گیرد و پرونده در دادگاه تجدیدنظر مطرح می‌گردد. بنا به مراتب فوق مستنداً و مستدلاً بیان نمائید: 1- قتل از نوع مباشرت است یا تسبیب ؟ 2- آیا محکومیت متهم به پرداخت ده درصد دیه مطابق با موازین قانونی است یا خیر؟ نظر هیات عالی در فرض مسئله قتل در هیچ صورتی عمدی نمی‌باشد و قتل با تعریف مباشرت در جنایت در قتل موضوع ماده 494 قانون مجازات اسلامی انطباق دارد و به نظر مرتکب به همان میزان که در وقوع نتیجه نقش داشته است مسئولیت در پرداخت دیه پیدا میکند. نظر اکثریت با عنایت به تعریف مباشرت در جنایت در ماده 494 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و تعریف تسبیب در جنایت در ماده 506 همان قانون رفتار ارتکابی به لحاظ ارتکاب مستقیم جنایت توسط مرتکب قتل از نوع مباشرت است و رای دادگاه بدوی نیز در تعیین ده درصد دیه صحیح نیست زیرا با تشخیص نقش مباشرت برای رفتار ارتکابی و شرط پویایی عامل انسانی و وقوع قتل ناشی از رفتار مرتکب و استناد نتیجه به فعل و انفعالات وی از یک سو و درنتیجه ارتباط آن با نزاع ناشی از رفتار عمدی مرتکب مستلزم پرداخت دیه کامل م. ب.. نظر اقلیت قتل از نوع تسبیب م. ب. زیرا رفتار ارتکابی منطبق با تعریف تسبیب در ماده 506 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 است و رای دادگاه منطبق با موازین قانونی است زیرا موضوع امری تخصصی بوده و پزشکی قانونی چند عامل را به عنوان علت مرگ تشخیص داده و با وجود آن محکومیت به پرداخت دیه که ناشی از استناد صرف قتل به رفتار مرتکب نبوده صحیح نمی‌باشد.