به ارث رسیدن حق قصاص به ولی دم

در این خصوص که حق قصاص بدواً بدون ارث از مقتول برای اولیای دم وضع شده باشد هیچ صراحت و ظهور قانونی وجود ندارد ولیکن مستفاد ازماده 351 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 که بیان می‌دارد ولی دم، همان ورثه مقتول است به جز زوج یا زوجه او که حق قصاص ندارد آن است که ولی دم مقتول همان افرادی هستند که از اموال او ارث می‌برند و نیز ماده 365 قانون مارالذکر بیان می‌دارد در قتل و سایر جنایات عمدی مجنی‌علیه می‌تواند پس از وقوع جنایت و پیش از فوت از حق قصاص گذشت کرده یا مصالحه نماید و اولیاء دم و وارثان نمی‌توانند پس از فوت او حسب مورد مطالبه قصاص یا دیه کنند مستنبط از این ماده آن است که حق قصاص اصالتاً حق مجنی‌علیه است و گرنه اولیاء دم باید از اختیار مطلق برخوردار باشند و بتوانند به هر نحو که می‌خواهند نسبت به حق قصاص تصمیم گیری نمایند مضافاً آنکه در پاسخ به این استدلال که حکمت جعل قصاص را تشفی خاطر اولیای دم برشمرده است باید گفت تشفی اختصاص به اولیای دم ندارد چرا که علاوه بر قصاص نفس در قصاص عضو نیز جریان دارد و قصاص عضو هم موجب تشفی خاطر شخص است که عضوی از اعضای او قطع شده است ضمن آنکه تشفی خاطر حکمت وضع قصاص است نه علت آن.