تایید محکومیت و نقض برائت با اعتقاد دادگاه تجدیدنظر به محکومیت

جواب بند 1: اقدام دادگاه تجدیدنظر در تلقی حکم به قرار در فرض سوال در صورتی صحیح خواهد بود که خود دادگاه تجدیدنظر ضمن نقض حکم برائت، اقدام به صدور قرار نماید ولی اگر مراد دادگاه تجدیدنظر بر این بوده تا بدین وسیله پرونده را مجدد به دادگاه بدوی اعاده نماید تصمیم دادگاه تجدیدنظر صحیح نبوده و موجب تالی فاسد مندرج در سوال بند 2 خواهد بود. جواب بند 2: دادگاه بدوی در خصوص تشدید حکم تهدید مواجه با تکلیفی نیست چون قاعده فراغ دادرس حاکم بوده مضافاً بر اینکه نسبت به تهدید، رای قطعی از مرجع عالی صادر شده و هر گونه اقدام بعدی می‌بایست توسط دادگاه تجدیدنظر انجام گیرد ولی در خصوص نشر اکاذیب مدیریت پرونده چنین می‌نماید که ب. ت. ب. تلقی نمودن حکم به قرار دادگاه بدوی این بار منعی جهت صدور حکم برائت بعد از تشکیل جلسه رسیدگی نخواهد داشت و می‌تواند حکم برائت صادر نماید تا در صورت اعتراض دادگاه تجدیدنظر احکام هر دو جرم را وفق نظرخودش با سیستم تعدد تعیین نماید ولی ب. ت. ب. اینکه دادگاه تجدیدنظر در متن نقض رای اعتقاد به تحقق نشر اکاذیب داشته است و از طرفی دادگاه ملزم به تبعیت م. ب. در خصوص نشر اکاذیب بعد از تفهیم اتهام و اخذ آخرین دفاع بدون در نظر گرفتن تهدید و بدون اعمال سیستم تعدد اقدام به صدور حکم می‌نماید و این وظیفه قاضی اجرای احکام کیفری م. ب. که موضوع دو رای را جهت اعمال ماده 510 از قانون آیین دادرسی کیفری به مرجع عالی صادر کننده رای قطعی اعلام و درخواست نماید نظیر مواردی که شخصی به موجب حکمی محکوم شده و قبل از قطعیت حکم مذکور مرتکب جرم دیگری شده باشد در این مصداق دادگاه بدوی حق ندارد با استدلال به اینکه سیستم تعدد برقرار است جرم در حال رسیدگی را تشدید نماید؛ بلکه می‌بایست علی‌حده رای صادر و در اجرای احکام، اعمال ماده 510 از قانون آیین دادرسی کیفری درخواست گردد.