مقدمه
تشریفات لازم برای
تنظیم سند رسمی
خ. م.:
در نشست
قضایی که در تاریخ 11 اسفند 1383 در
استان ایلام برگزار شد، موضوع بررسی تشریفات لازم برای تنظیم
سند رسمی و پرسش مرتبط با الزام به
انتقال سند رسمی مورد بحث قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که آیا در این دعاوی باید تمامی
ایادی سابق بین خواهان و
مالک رسمی در طرف دعوا قرار گیرند یا اینکه تنها
حضور مالک رسمی و آخرین
فروشنده کافی است. هیات عالی به این نتیجه رسید که ب. ت. ب. تشریفات و مقررات موجود برای
انتقال رسمی ملک، در صورتی که فروشنده شخصاً حاضر به انتقال
سند نباشد،
خریدار میتواند دادخواستی علیه وی به
دادگاه عمومی ارائه دهد، به شرط آنکه فروشنده دارای سند رسمی
مالکیت باشد.
اکثریت اعضای هیات بر این عقیده بودند که برای هدف دعوا که انتقال سند است، طرح دعوا تنها به طرفیت مالک رسمی و آخرین فروشنده کافی است، هرچند که طرح دعوا به شکل دیگری نیز صحیح خواهد بود. در مقابل،
اقلیت بر این باور بودند که تمامی ایادی باید طرف دعوا قرار گیرند تا از بروز دعاوی بعدی ناشی از انتقال صوری جلوگیری شود.
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1383/12/11
برگزار شده توسط: استان ایلام/ شهر ایلام
موضوع
تشریفات لازم برای تنظیم سند رسمی
پرسش
در دعوای الزام به انتقال سند رسمی آیا باید کلیه ایادی سابق فیمابین خواهان و مالک رسمی طرف دعوا قرار گیرد یا اینکه صرفاً مالک رسمی و آخرین فروشنده
ملک کفایت میکند؟
نظر
هیئت عالی
نشست قضایی (4) مدنی: چون برای
انتقال رسمی ملک تشریفات و مقررات دستوپاگیری وجود دارد
فروش مال غیرمنقول نوعاً در بنگاه معاملات ملکی با
سند عادی انجام میشود. پس از انجام تشریفات مربوط به
شهرداری و
اداره ثبت اسناد و املاک و انجام تعهدات خریدار و فروشنده اگر فروشنده شخصاً حاضر به انتقال رسمی ملک نشود خریدار میتواند دادخواستی علیه فروشنده دایر بر الزام وی به تنظیم سند رسمی به دادگاه عمومی محل تقدیم کند البته مشروط به اینکه فروشنده در ملک مورد معامله سند رسمی مالکیت داشته باشد والا الزام وی به تنظیم سند رسمی انتقال وجهه قانونی ندارد.
نظر اکثریت
با عنایت به اینکه هدف از طرح دعوا انتقال سند است و عمل دادگاه با صدور رأی در واقع فصل خصومت است طرح دعوا به طرفیت مالک رسمی و فروشنده آخر کفایت میکند. گرچه طرح دعوا در هر دو
صورت صحیح بهنظر میرسد.
نظر اقلیت
کلیه ایادی باید طرف دعوا قرار گیرند زیرا چهبسا
موضوع معامله به صورت صوری منتقل شده باشد که بعد از صدور حکم موجب طرح دعاوی دیگر شود.