تعارض بین ماده 285 و 599 قانون ایین دادرسی کیفری

به عقیده برخی از همکاران قضایی تعارضی نیست، چون ما در فقه داریم که «ما مِنْ عامٍّ اِلاّ وَ قَدْ خُصَّ» یعنی هر عامی نوعاً تخصیص خورده است. اینجا هم قانونگذار برای محاکم عمومی دادگاه اطفال و نوجوانان را پیش بینی کرده است ولی در بخش نظامی این موضوع را تخصیص داده و تصریح کرده که نیازی به دادگاه اطفال و نوجوانان نمی‌باشد، بلکه محاکم نظامی ب. ت. ب. نوع صلاحیت نسبت به موضوع رسیدگی می کنند. نظر ابرازی ب. ت. ب. اینکه نوجوانان و اطفال به لحاظ شرایط خاصی که این قشر از افراد جامعه دارند، قانونگذار محاکم اختصاصی را برای آنها پیش‌بینی کرده و هر جا این علت باشد می‌بایست معلول هم دنبال آن بیاید اگر قانونگذار برای نوجوانان مصلحت دیده که محاکم اختصاصی داشته باشند دیگر نباید بین نظامی و غیرنظامی تفاوتی باشد، چرا که در اصول استنباط داریم ((العلّه تعمّم کما تخصّص)) یعنی هر جا که ملاکی باشد باید آن ملاک اعمال شود و صحیح نیست ملاک باشد و معلول به دنبال آن نباشد و در اینجا به نظر می‌رسد که قانون گذار می‌بایست در بخش محاکم نظامی برای رسیدگی به جرایم اطفال و نوجوانان دادگاه‌های اطفال و نوجوانان را پیش بینی می کرد تا در مورد آنها با صلاحیت خاص رسیدگی شود