این نشست به بررسی این پرسش پرداخت که آیا نگهداری مواد غذایی تاریخ مصرف گذشته در انبار بدون عرضه و فروش، جرم محسوب میشود یا خیر. هیئت عالی و نظر اکثریت معتقدند که طبق قانون مواد خوردنی و آشامیدنی، صرف نگهداری این مواد جرم نبوده و تنها فروش و عرضه آنها جرم است. نظر اقلیت نگهداری به قصد فروش را جرم میدانست مگر خلافش ثابت شود.
اصلِ حقوقی: صرف نگهداری مواد خوراکی و آشامیدنیِ دارای تاریخ مصرف گذشته در انبار یا مغازه، بدون عرضه و فروش، جرم محسوب نمیشود.
مستند: بند ۴ ماده ۱ قانون مواد خوردنی و آشامیدنی و آرایشی و بهداشتی
کلیدواژهها: مواد غذایی تاریخ مصرف گذشته، مواد خوردنی و آشامیدنی، عرضه و فروش، انبار، جرم
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
مقدمه
جرم محسوب شدن نگهداری مواد غذایی تاریخ مصرف گذشته
خ. م.:
در صورتجلسه نشست قضایی مورخ 24 اسفند 1396، موضوع بررسی جرم بودن نگهداری مواد غذایی تاریخ مصرف گذشته مورد بحث قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که آیا نگهداری این مواد در انبار فروشگاهها جرم محسوب میشود یا فقط در صورت عرضه به فروش، جرم است. نظر هیات عالی بر این اساس است که طبق بند چهارم ماده 1 قانون مواد خوردنی و آشامیدنی و آرایشی و بهداشتی مصوب 22 اردیبهشت 1346، تنها فروش و عرضه مواد فاسد یا تاریخ مصرف گذشته جرم است و صرف نگهداری این مواد در انبار جرم نمیباشد. نظر اکثریت نیز بر این نکته تاکید دارد که نگهداری این مواد به تنهایی جرم نیست، مگر اینکه در شرایط خاصی مانند عمدهفروشی، انبار به عنوان محل توزیع و عرضه عمل کند. در مقابل، نظر اقلیت بر این نکته تاکید دارد که نگهداری مواد تاریخ مصرف گذشته در انبار به قصد فروش، به عنوان جرم تلقی میشود، مگر اینکه فرد ثابت کند که قصد معدوم کردن یا برگشت دادن این مواد را داشته است.
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1396/12/24
برگزار شده توسط: استان آذربایجان شرقی/ شهر بناب
موضوع
جرم محسوب شدن نگهداری مواد غذایی تاریخ مصرف گذشته
پرسش
آیا نگهداری مواد خوراکی و آشامیدنی مثل آبمیوه وکیک که تاریخ مصرف آنها منقضی شده (بدون فروش یا در معرض فروش قرار دادن آن) در انبار فروشگاه ها و مغازه ها جرم است؟ یا اینکه باید این مواد در معرض فروش قرار گیرند تا جرم محسوب شوند؟
نظر هیئت عالی
در بند چهارم ماده 1 قانون مواد خوردنی و آشامیدنی و آرایشی و بهداشتی مصوب 46/4/22: فروش و عرضه جنس فاسد و یا فروش و عرضه جنسی که موعد مصرف آن گذشته باشد جرم اعلام شده است و صرف نگهداری جنس با تاریخ مصرف گذشته جرم نمیباشد و لذا نظریه اکثریت درحد این استنتاج مورد تأیید است با این توضیح که تفاوتی بین انبار و مغازه که درنظر اکثریت ذکرشده وجود ندارد.
نظر اکثریت
صرف نگهداری مواد غذایی فاسد و تاریخ گذشته جرم نیست چون طبق ماده 1 قانون مواد خوراکی و آشامیدنی و بهداشتی، متهم باید این مواد را بفروش رسانده یا در معرض فروش قرار دهد و مفهوم عرضه در مغازه های کوچک یعنی در جلوی دید عموم قرار دادن، پس جرمی محقق نشده، امّا اگر عمده فروش باشد و انبار وی محل توزیع و عرضه باشد این مورد جرم محسوب میشود.
نظر اقلیت
وجود مواد مصرفی مثل آبمیوه وکیک که تاریخ انقضای آن گذشته است و در انبار به قصد فروش نگهداری میشود جرم است مگر اینکه شخص ثابت نماید قصد معدوم کردن آنها را داشته و یا قصد برگشت دادن این مواد به مرکز تولید آن را داشته؛ چون همینکه در انبار نگهداری میشود قرینه برآن است که به قصد فروش نگهداری میشود.