Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home

جستجو در متنِ کاملِ قوانین، آرا و نظریات — برای حقوق‌دانانبه زبانِ خودتان بنویسید چه مشکلی دارید؛ دعوای مربوط، جای مراجعه، مدارک و نمونه‌متن را ساده نشانتان می‌دهیم

حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

نشست قضایی

دادگاه صالح رسیدگی به پرونده های سب النبی و توهین به مقدسات

سبدِ من

#دادگاه_صالح #توهین #رسیدگی #مجازات #قذف #صلاحیت #اکثریت #اقلیت #صورتجلسه #مجازات_اعدام #جرم #جرم‌انگاری #صلاحیت‌دادگاه #شفاهی #قضایی #استان #اعدام

خلاصه

این نشست به تعیین دادگاه صالح برای رسیدگی به جرایم توهین به مقدسات و سب النبی می‌پردازد. اختلاف بر سر این بود که آیا تمامی توهین‌ها در صلاحیت دادگاه کیفری یک است یا فقط عنوان سب النبی. نظر هیات عالی و اکثریت بر این است که تنها جرم سب النبی و در حکم آن در صلاحیت دادگاه کیفری یک بوده و سایر اهانت‌ها در صلاحیت دادگاه کیفری دو است.

اصلِ حقوقی: رسیدگی به جرم سب النبی در صلاحیت دادگاه کیفری یک است، در حالی که سایر توهین‌ها به مقدسات مشمول دادگاه کیفری دو می‌شود.

مستند: مواد 262 و 513 قانون مجازات اسلامی

کلیدواژه‌ها: سب النبی، توهین به مقدسات، صلاحیت دادگاه، دادگاه کیفری یک، دادگاه کیفری دو

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

مقدمه
دادگاه صالح رسیدگی به پرونده های سب النبی و توهین به مقدسات خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 1396/05/19 در استان فارس برگزار شد، موضوع بررسی صلاحیت دادگاه‌ها در رسیدگی به پرونده‌های سب النبی و توهین به مقدسات مورد بحث قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که آیا با تصویب ماده 262 قانون مجازات اسلامی، تمامی پرونده‌های توهین به پیامبر (ص) و ائمه معصومین (ع) در صلاحیت دادگاه کیفری یک قرار دارد و مستوجب اعدام است، یا این که تنها مواردی که مشمول سب النبی هستند، تحت این صلاحیت قرار می‌گیرند. هیات عالی به این نتیجه رسید که سب النبی و موارد مشابه در صلاحیت دادگاه کیفری یک قرار دارد، در حالی که اهانت‌هایی که مصداق سب نیستند، طبق ماده 513 قانون مجازات اسلامی به مجازات‌های تعزیری و در صلاحیت دادگاه کیفری دو می‌رسند. نظر اکثریت بر این است که ماده 262 تنها به توهین شفاهی یا دشنام اشاره دارد و سایر اقسام توهین در صلاحیت دادگاه کیفری دو قرار می‌گیرند. در مقابل، نظر اقلیت بر این عقیده است که هر نوع توهین به مقدسات، اعم از شفاهی یا عملی، باید تحت ماده 262 قرار گیرد و مستوجب مجازات باشد. این اختلاف نظرها نشان‌دهنده تفسیرهای متفاوت از مواد قانونی و حدود صلاحیت دادگاه‌ها در این زمینه است. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1396/05/19 برگزار شده توسط: استان فارس/ شهر شیراز
موضوع
دادگاه صالح رسیدگی به پرونده های سب النبی و توهین به مقدسات
پرسش
آیا با تصویب ماده 262 قانون مجازات اسلامی کلیه پرونده های توهین به پیامبر اعظم (ص) و ائمه معصومین علیهم السلام در صلاحیت دادگاه کیفری یک مستوجب اعدام است یا آنکه فقط مواردی در صلاحیت دادگاه فوق است که مشمول عنوان سب النبی باشد؟ نظر هیات عالی سب النبی و در حکم آن ب. ت. ب. قانون مجازات اسلامی ماده 262 در صلاحیت دادگاه کیفری یک می‌باشد؛ مراد از سب هم قذف و دشنام می‌باشد؛ بدیهی است هر اهانتی سب محسوب نمی شود؛ در مواردی که مطالب اهانت آمیز از مصادیق سب نباشد مطابق ماده 513 قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات تعیین مجازات می‌گردد و در صلاحیت دادگاه کیفری 2 است.
نظر اکثریت
ماده 262 قانون مجازات اسلامی به تاسی از نظریه مشهور فقهای امامیه سب النبی را صرفاً به معنای دشنام دادن یا قذف نمودن دانسته است و سایر اقسام توهین همانند توهین عملی مشمول این ماده نخواهد بود و موضوع ماده 513 کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی است. به عبارت دیگر منظور ماده 262 فقط توهین از نوع شفاهی آن یا دشنام دادن یا قذف نمودن بوده و سایر اقسام توهین را در بر نمی گیرد. بنابراین اگر سب النبی مصداق خارجی پیدا کرد فقط به شرط توهین شفاهی یا دشنام دادن یا قذف نمودن مستوجب مجازات اعدام و در نتیجه در صلاحیت دادگاه کیفری یک م. ب.. سایر اقسام توهین به مقدسات در صلاحیت دادگاه کیفری دو قرار دارد.
نظر اقلیت
ماده 262 قانون مجازات اسلامی همانگونه که از نحوه نگارش آن پیداست به تعریف سب النبی پرداخته و منظور از این جرم هر نوع توهین به پیامبر گرامی اسلام (ص) یا ائمه معصومین علیهم السلام یا حضرت فاطمه زهرا (س) می‌باشد؛ به لحاظ منطقی تفاوتی بین کسی که نعوذبالله به این بزرگواران دشنام شفاهی داده یا قذف می کند و کسی که نسبت به ایشان رفتار توهین آمیز دارد وجود نداشته و هردو به یک میزان قابل مجازات هستند. در واقع امر، آنچه منظور مقنن از جدا نمودن ماده 262 بوده است، صرفاً جدا نمودن توهین به بخشی از مقدسات یعنی بزرگواران نامبرده در فوق می‌باشد؛ بقیه موارد توهین به مقدسات در ماده 513 کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی جرم انگاری شده است.

موارد مرتبط 48

آرای مرتبط 15

نظریات مشورتی 20

نشست‌های قضایی 9

مواد مرتبط 2

دکترین 2

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین