دادگاه صالح صدور دستور موقت در عقد بیع مال غیرمنقول واقع شده در دو حوزه قضایی متفاوت

دادگاه صالح صدور دستور موقت در عقد بیع مال غیرمنقول واقع شده در دو حوزه قضایی متفاوت خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 22 شهریور 1398 در استان گیلان برگزار شد، موضوع بررسی صلاحیت دادگاه برای صدور دستور موقت در رابطه با عقد بیع مال غیرمنقول واقع در دو حوزه قضایی متفاوت مورد بحث قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که اگر خریدار دعوای تایید فسخ معامله را با درخواست صدور دستور موقت برای منع نقل و انتقال ملک موضوع ثمن مطرح کند، کدام دادگاه صلاحیت رسیدگی دارد. هیات عالی به استناد ماده 312 قانون آیین دادرسی مدنی (ق.آ.د. م) اعلام کرد که اگر اصل دعوی در دادگاه ذیصلاح (محل استقرار مبیع غیرمنقول) مطرح نشده باشد، امکان درخواست و صدور دستور موقت نسبت به بخشی از ثمن معامله از دادگاه محل وقوع مال وجود دارد. نظر اکثریت نیز با استناد به مواد 311 و 16 ق.آ.د.م و نظریه مشورتی 149/7 اداره حقوقی قوه قضائیه بر این نکته تاکید کرد که اگر اصل دعوی در دادگاهی مطرح باشد، همان دادگاه صالح است و نمی‌توان درخواست را در دادگاه دیگری ارائه داد. در مقابل، نظر اقلیت با استناد به ماده 312 ق.آ.د.م تصریح کرد که اگر موضوع دستور موقت در دادگاهی غیر از دادگاه‌های مذکور در ماده 311 باشد، درخواست دستور موقت باید از آن دادگاه به عمل آید، حتی اگر آن دادگاه صلاحیت رسیدگی به اصل دعوی را نداشته باشد. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1398/06/22 برگزار شده توسط: استان گیلان/ شهر آستارا