مقدمه
دامنه شمول ماده 105
قانون ثبت
خ. م.:
در نشست
قضایی که در تاریخ 16 دی 1398 در
استان اصفهان برگزار شد، موضوع بررسی دامنه شمول ماده 105 قانون ثبت در مورد انتقال غیرقانونی بخشی از
مشاعات یک ساختمان به شخصی غیر از خریداران سه واحد آپارتمانی مورد بحث قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که آیا رفتار
فروشنده در
فروش غیرمجاز بخشی از مشاعات به شخص چهارم و
درخواست ثبت سند توسط خریداران سه واحد، مشمول ماده 105 قانون ثبت میشود یا خیر. نظر هیات عالی این بود که متقاضیان ثبت، خود
قسمتی از ملک را به دیگری منتقل نکردهاند و بنابراین مشمول ماده 105 نمیشوند، زیرا انتقال غیرقانونی صورت گرفته و سلب
مالکیت از خریداران سه واحد انجام نشده است. همچنین، بر اساس ماده 5 قانون تعیین تکلیف وضعیت ثبتی
اراضی و ساختمانهای فاقد
سند رسمی، هیات
رسیدگیکننده باید تصرفات بلامنازع متقاضیان را
احراز کند و تا تعیین تکلیف قضایی،
سند مالکیت صادر نکند. نظر
اکثریت نیز بر این مبنا بود که
جرمانگاری در ماده 105 تنها شامل مواردی است که متهم سابقه مالکیت داشته باشد و در این مورد چنین فرضی وجود ندارد. در مقابل، نظر ابرازی بر
سوءنیت متهمین تاکید داشت و معتقد بود که با علم به
واگذاری مشاعات، درخواست ثبت کل ملک مشمول ماده 105 است.
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1398/10/16
برگزار شده توسط: استان اصفهان/ شهر اصفهان
موضوع
دامنه شمول ماده 105 قانون ثبت
پرسش
چنانچه فروشنده یک دستگاه
آپارتمان سه واحدی، بخشی از قسمت مشاعات ساختمان (پارکینگ) را برخلاف مقررات و بدون اخذ کاربری تجاری به همراه یک انباری به شخصی غیر از خریداران سه واحد آپارتمانی به عنوان مغازه بفروشد و با گذشت زمان، خریداران سه واحد فوق بر اساس قانون تعیین تکلیف اراضی و املاک فاقد سند رسمی تقاضای ثبت بنمایند و برای هر یک از ایشان
سند مشاعی به میزان دو دانگ صادر گردد، آیا رفتار ارتکابی از سوی ایشان جهت اخذ سند در خصوص شکایت
خریدار مغازه فوق الذکر مشمول ماده 105 قانون ثبت میباشد؟
نظر هیات عالی
در ماده 105 قانون ثبت چنین آمده است... هر کس تقاضای ثبت ملکی را بنماید که قبلاً به دیگری انتقال داده و یا با علم به اینکه به نحوی از انحای قانونی سلب مالکیت از او شده است تقاضای ثبت کند، کلاهبردار محسوب میشود...
اولاً؛ در فرض سوال، متقاضیان ثبت، خودشان قسمت مورد اشاره از آن ملک را به دیگری انتقال نداده اند درحالیکه ماده
ناظر بر آن است که خود متقاضی یا متقاضیان علی رغم انتقال دادن ملک خویش به دیگری، تقاضای ثبت ملک را کرده باشند.
ثانیاً؛ در فرض سوال چنین گفته شده است که فروشنده سه واحد آپارتمان، بعداً قسمتی از مشاعات و انباری را برخلاف قانون به شخص چهارم انتقال داده است، یعنی فرض مسئله مشعر بر آن است که
مالک پیشین حق انتقال قسمتهای یاد شده را به شخص چهارم نداشته است و درحالیکه آن قسمتها در سهم سه خریدار اول قرار داشته آن قسمتها را به دیگری فروخته است. نتیجه اینکه انتقال اخیر غیرقانونی بوده و با این انتقال غیرقانونی آنطوریکه در ماده گفته شده است، از سه خریدار پیشین سلب مالکیت نشده است. البته به موجب ماده 5 قانون تعیین تکلیف وضعیت ثبتی اراضی و ساختمانهای فاقد سند رسمی، هیات رسیدگی کننده به منظور صدور سند مالکیت به نام متقاضیان، باید تصرفات بلامنازع ایشان را احراز میکرد و تا تعیین تکلیف تنازع ایشان در مرجع قضایی نباید برای متقاضیان سند مالکیت صادر مینمود. همچنین نباید از نظر دور داشت که رای هیات قبل از اجراء
آگهی شده و قابل
اعتراض بوده و بعد از اجراء و صدور سند نیز حق متضرر برای مراجعه به دادگاه محفوظ است (ماده 3). به هر حال موضوع از شمول ماده 105 استنادی خارج است.
نظر اکثریت
با عنایت به مفاد ماده 105 قانون ثبت، به نظر میرسد رفتار ارتکابی از سوی متهمی جرم انگاری شده است که سابقه مالکیت بر ملک مورد ادعا را داشته باشد که این فرض در موضوع سوال مفقود است؛ از طرفی
حق اعتراض شاکی به روند
ثبت ملک محفوظ است و لذا با این توضیح و ب. ت. ب. واگذاری مشاعات بدون رعایت مقررات مربوطه از سوی مالک اصلی و ذیحق نشناختن مالک مغازه از سوی مراجع ثبتی، ارکان بزه مقرر در ماده 105 قانون ثبت فراهم نمیباشد.
نظر ابرازی
ب. ت. ب. اینکه متهمین با علم به اینکه بخشی از مشاعات ملک سابقاً به شاکی واگذار گردیده است، نسبت به تقاضای ثبت به کل ملک مبادرت نمودهاند، سوء نیت ایشان محرز م. ب. و موضوع از مصادیق ماده 105 قانون ثبت خواهد بود.