دعوای اثبات نسب و قاعده فراش

دعوای اثبات نسب و قاعده فراش خ. م.: در نشست قضایی برگزار شده در تاریخ 1 تیرماه 1389 در خراسان رضوی، موضوع دعوای اثبات نسب و قاعده فراش مورد بررسی قرار گرفت. خ. د. ا. جلسه درخواست خود را برای اثبات زوجیت و نسب مطرح کرد، در حالی که خوانده به نکاح غیردائم اقرار نمود اما نسبت به انتساب طفل به خود انکار کرد. دادگاه ب. ت. ب. قاعده فراش، آزمایش دی‌ان‌ای را به پزشکی قانونی ارجاع داد. نظر هیات عالی این بود که با دریافت نتیجه آزمایش و اظهارنظر کارشناس، قاضی می‌تواند به قطع و یقین برسد و در این صورت استناد به قاعده فراش در حضور دلیل علمی معتبر، جایگاهی ندارد. نظر اکثریت نیز بر این مبنا استوار بود که اصل بر دوام زوجیت است و در صورت وجود دلیل، قاعده فراش قابل استناد نیست. در مقابل، نظر اقلیت با استناد به ماده 1158 قانون مدنی، بر این باور بود که طفلی که در زمان زوجیت متولد می‌شود، به شوهر ملحق می‌گردد و اقرار شوهر به انتساب طفل مانع از انکار وی محسوب می‌شود. همچنین، اقلیت معتقد بود که نتایج آزمایشات نمی‌تواند به عنوان دلیل قاطع تلقی شود و قاعده فراش باید به‌طور کامل اعمال گردد. در نهایت، نظر اکثریت بر رد دعوای اثبات نسب تاکید داشت. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1389/04/01 برگزار شده توسط: استان خراسان رضوی/ شهر مشهد