دیه صدمات بدنی غیرعمد منتهی به فوت غیر مقصر با وصف متواری شدن راننده مقصر

دیه صدمات بدنی غیرعمد منتهی به فوت غیر مقصر با وصف متواری شدن راننده مقصر خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 12 شهریور 1397 در استان تهران برگزار شد، موضوع بررسی دیه صدمات بدنی غیرعمد که منجر به فوت غیر مقصر شده و با فرض متواری شدن راننده مقصر مطرح گردید. پرسش اصلی این بود که در صورت وجود دلایل قانونی برای وقوع بزه و عدم شناسایی متهم متواری، چه اقداماتی باید در خصوص جنبه خصوصی (دیه) انجام شود. هیات عالی با استناد به ماده 104 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 اعلام کرد که در صورت عدم شناسایی متهم، بازپرس باید قرار توقف رسیدگی برای جنبه عمومی صادر کرده و پرونده را بایگانی کند. اما برای پرداخت دیه، پرونده باید به دادگاه کیفری 2 ارسال شود. نظر اکثریت نیز بر این بود که با رعایت قاعده حفظ دماء، پرونده باید به دادگاه کیفری 2 ارسال گردد تا حکم دیه صادر شود و سپس برای شناسایی متهم به دادسرا اعاده گردد. در مقابل، نظر اقلیت این بود که پرونده ابتدا به دادگاه کیفری 2 ارسال شود و پس از صدور حکم دیه، در صورت عدم شناسایی متهم، قرار منع تعقیب صادر گردد و سپس پرونده به دادگاه برای تعیین تکلیف جنبه خصوصی ارسال شود. این نظرات به وضوح رویکردهای مختلف در مواجهه با جنبه‌های مختلف قضیه را نشان می‌دهد. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1397/06/12 برگزار شده توسط: استان تهران/ شهر ورامین