شاکیت زوجه نسبت به نفقه حمل

نفقه جنین به طور مستقل قابل مطالبه است به شرح دلایل ذیل: 1- ماده 1109 قانون مدنی برای حمل، نفقه در نظر گرفته است که اشعار می‌دارد: «نفقه مطلقه رجعیه در زمان عده برعهده شوهر است؛ مگر این‌که طلاق در حال نشوز واقع شده باشد. لیکن اگر عده از جهت فسخ نکاح یا طلاق بائن باشد زن حق نفقه ندارد؛ مگر در صورت حمل از شوهر خود که در این‌صورت تا زمان وضع حمل، حق نفقه خواهد داشت». 2- در فرضی که زن به علت ناشزه بودن و عدم تمکین، مستحق نفقه نیست؛ اگر حق نفقه جنین قابل پذیرش نباشد خلاف عدالت است. 3- ب. ت. ب. آسیب پذیر بودن حمل، چنان‌چه موضوع را حقوقی فرض کنیم تا طرح دادخواست حقوقی و طی مراحل آن، حمل متولد می‌شود و امکان از بین رفتن حمل نیز هست. 4- وقتی شکایت ترک نفقه جنین مطرح و پدر طفل متهم شود و سوءنیت نیز داشته باشد نمی‌توان به لحاظ عدم صراحت قانون مجازات قرار منع پیگرد صادر کرد و ارکان این قرار جمع نیست و باید رسیدگی کرد. 5 - نظریه مشورتی 1383/2/9 - 163/7 اداره حقوقی: «آن مقدار از نفقه که برای حفظ و سلامت حمل به تشخیص دادگاه ضرورت داشته باشد از سوی زوجه قابل مطالبه است».