صدور دستور موقت و تودیع تأمین خسارت احتمالی

صدور دستور موقت و تودیع تأمین خسارت احتمالی خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 22 آبان 1384 در استان یزد برگزار شد، موضوع اصلی بحث صدور دستور موقت و تودیع تامین خسارت احتمالی بود. پرسش اصلی این بود که آیا دادگاه موظف است در صورت استرداد خسارت احتمالی سپرده شده از سوی خواهان، آن را به وی بازگرداند و آیا لغو دستور موقت در این شرایط امکان‌پذیر است. هیات عالی نظر داد که دستور موقت به درخواست ذینفع صادر می‌شود و در صورتی که خواهان خسارت احتمالی را تامین کند، دادگاه می‌تواند دستور موقت را لغو نماید. همچنین، اگر خواهان نتواند ظرف بیست روز از تاریخ صدور دستور موقت، دادخواست خود را تقدیم کند، دادگاه موظف است اثر دستور موقت را رفع کند. در این راستا، تامین خواهان تا زمان صدور حکم همچنان توقیف خواهد ماند و در صورت مردود اعلام شدن دعوا، خسارت وارده به خوانده از محل تامین پرداخت می‌شود. نظر اتفاقی نیز بر این نکته تاکید داشت که خسارت احتمالی تودیع شده باید در صندوق دادگاه باقی بماند تا از ورود خسارت به خوانده جلوگیری شود. بنابراین، بازگرداندن خسارت به خواهان در شرایط مذکور امکان‌پذیر نیست. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1384/08/22 برگزار شده توسط: استان یزد/ شهر میبد موضوع صدور دستور موقت و تودیع تأمین خسارت احتمالی پرسش چنانچه پس از صدور دستور موقت دادگاه به لحاظ اینکه خوانده تأمین متناسب تودیع نموده، از دستور موقت صادره رفع اثر کند و خواهان دعوا درخواست استرداد خسارت احتمالی سپرده از دادگاه بنماید آیا دادگاه مکلف به تودیع خسارت احتمالی سپرده شده از ناحیه خواهان به وی میباشد؟ آیا در صورت استرداد خسارت احتمالی خواهان به وی دستور موقت صادره لغو میشود؟ نظر هیئت عالی در اموری که تعیین تکلیف آن اقتضای فوریت دارد به درخواست ذینفع دستور موقت صادر میشود و تشخیص فوریت رسیدگی با دادگاه صالحه است. دستور موقت گاهی منتهی به توقیف مال و یا انجام عمل و یا منع از امری میشود در این صورت دادگاه مکلف است برای جبران خسارت احتمالی که از دستور موقت برای خوانده حاصل میشود از خواهان تأمین مقتضی اخذ کند. بدیهی است خواهان دستور موقت در صورتی که ضمن تقاضای دستور موقت دادخواستی در خصوص خواسته خود تقدیم نکرده باشد باید ظرف بیست روز از تاریخ دستور فوری، دادخواستی برای اثبات ادعایش به دادگاه تقدیم کند والّا دادگاه به تقاضای طرف از دستور موقت رفع اثر میکند. اگر خوانده تأمین متناسب با دستور موقت بدهد دادگاه در صورتیکه مصلحت بداند از دستور موقت رفع اثر میکند. با این مقدمه سپرده خواهان تا زمان صدور حکم کماکان توقیف است و اگر دعوای مطروحه به علت فقد ادله مردود اعلام شود خسارت وارده به خوانده باید از این محل پرداخت شود. مطالبه خسارت از طرف زیان دیده با تقدیم دادخواست است و اگر پس از صدور رأی نهایی ظرف مدت یک ماه مطالبه خسارت نشود دادگاه از مال مورد تأمین رفع توقیف خواهد کرد. نظر اتفاقی خسارت احتمالی تودیع شده از سوی خواهان باید همچنان در صندوق دادگاه باشد چه اینکه همین که خوانده تأمین متناسب سپرده ممکن است در نهایت بر اثر صدور حکم به ضرر خواهان و به نفع خوانده و به علت تودیع تأمین متناسب همین امر باعث ورود خسارت به خوانده شود. بنابراین، این خسارت احتمالی خواهان همچنان باید توقیف باشد و نباید به وی مسترد شود.