صدور دستور موقت و تودیع تأمین خسارت احتمالی

چنانچه پس از صدور دستور موقت دادگاه به لحاظ اینکه خوانده تأمین متناسب تودیع نموده، از دستور موقت صادره رفع اثر کند و خواهان دعوا درخواست استرداد خسارت احتمالی سپرده از دادگاه بنماید آیا دادگاه مکلف به تودیع خسارت احتمالی سپرده شده از ناحیه خواهان به وی میباشد؟ آیا در صورت استرداد خسارت احتمالی خواهان به وی دستور موقت صادره لغو میشود؟ نظر هیئت عالی در اموری که تعیین تکلیف آن اقتضای فوریت دارد به درخواست ذینفع دستور موقت صادر میشود و تشخیص فوریت رسیدگی با دادگاه صالحه است. دستور موقت گاهی منتهی به توقیف مال و یا انجام عمل و یا منع از امری میشود در این صورت دادگاه مکلف است برای جبران خسارت احتمالی که از دستور موقت برای خوانده حاصل میشود از خواهان تأمین مقتضی اخذ کند. بدیهی است خواهان دستور موقت در صورتی که ضمن تقاضای دستور موقت دادخواستی در خصوص خواسته خود تقدیم نکرده باشد باید ظرف بیست روز از تاریخ دستور فوری، دادخواستی برای اثبات ادعایش به دادگاه تقدیم کند والّا دادگاه به تقاضای طرف از دستور موقت رفع اثر میکند. اگر خوانده تأمین متناسب با دستور موقت بدهد دادگاه در صورتیکه مصلحت بداند از دستور موقت رفع اثر میکند. با این مقدمه سپرده خواهان تا زمان صدور حکم کماکان توقیف است و اگر دعوای مطروحه به علت فقد ادله مردود اعلام شود خسارت وارده به خوانده باید از این محل پرداخت شود. مطالبه خسارت از طرف زیان دیده با تقدیم دادخواست است و اگر پس از صدور رأی نهایی ظرف مدت یک ماه مطالبه خسارت نشود دادگاه از مال مورد تأمین رفع توقیف خواهد کرد. نظر اتفاقی خسارت احتمالی تودیع شده از سوی خواهان باید همچنان در صندوق دادگاه باشد چه اینکه همین که خوانده تأمین متناسب سپرده ممکن است در نهایت بر اثر صدور حکم به ضرر خواهان و به نفع خوانده و به علت تودیع تأمین متناسب همین امر باعث ورود خسارت به خوانده شود. بنابراین، این خسارت احتمالی خواهان همچنان باید توقیف باشد و نباید به وی مسترد شود.