ضبط مکالمه تلفنی جهت اثبات ادعا

ب. ت. ب. اصول 25 و 38 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و مواد 36، 60 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 چنانچه شخصی بخواهد از طریق ضبط مکالمه تلفنی (به طوری که طرف مقابل اطلاعی از این موضوع ندارد) دلیلی برای اثبات ادعایش نسبت به طرف مقابل فراهم کند آیا اقدام ایشان می‌تواند قابل استناد باشد؟ آیا مکالمه ضبط شده در اثبات جرایم یا اثبات ادعا در امور حقوقی موثر می‌باشد؟ نظرتان را مستدلاً بیان کنید؟ نظر هیات عالی با عنایت به مواد 160، 162 و 211 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 صرف مکالمه ضبط شده‌ از جمله ادله مستقل اثبات جرم محسوب نمی‌شود و به همراه سایر ادله می‌تواند مورد استناد و صدور حکم قرار گیرد و در نتیجه نظریه اقلیت قضات محترم در حدود فوق‌الذکر مورد تایید است. نظر اکثریت ب. ت. ب. لزوم تحصیل دلیل از طریق مشروع و قانونی که از محتوای اصول قانون اساسی و قوانین جاری کشور از جمله قانون مجازات اسلامی و قانون آیین دادرسی کیفری به دست می‌آید به نظر می‌رسد ضبط مکالمات تلفنی ممنوع بوده براین اساس نمی‌تواند قابلیت استناد اثبات جرایم را داشته باشد چرا که دلیل نامشروع، دلالت مشروع نمی‌کند به عبارت دیگر نمی‌توان با دلایل نامشروع امری قانونی (اثبات جرم) را اثبات نمود زیرا ادله‌ای را قانونگذار مشروع می‌داند که به طور مشروع و قانونی جمع آوری شده است.