نشست قضایی
عدم تمایل فرزند (کودک 10 ساله) برای ملاقات با مادر
خلاصه
در خصوص عدم تمایل فرزند ۱۰ ساله برای ملاقات با مادر به دلیل برخی شرایط، اختلاف شد که آیا باید کودک را به ملاقات مجبور کرد یا خیر. هیئت عالی بر این باور است که حق ملاقات از حقوق معنوی والدین است و عدم تمایل کودک مانع صدور حکم ملاقات توسط دادگاه نمی‌شود.
اصلِ حقوقی: حق ملاقات فرزند از حقوق معنوی والدین بوده و صرف عدم تمایل کودک، مانع از صدور حکم ملاقات توسط دادگاه نخواهد بود.
کلیدواژه‌ها: حق ملاقات، حضانت، صغیر، حقوق معنوی والدین، مصلحت کودک
این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.
مقدمه
عدم تمایل فرزند (کودک 10 ساله) برای ملاقات با مادر
خ. م.:
در نشست قضایی که در تاریخ 12 اسفند 1396 در استان کرمان برگزار شد، موضوع اصلی عدم تمایل فرزند 10 ساله برای ملاقات با مادر مورد بررسی قرار گرفت. سوال اصلی این بود که آیا در صورت عدم رضایت کودک به ملاقات با مادر، باید او را به ملاقات مجبور کرد یا خیر. هیات عالی بر این باور بود که حق ملاقات فرزند برای هر یک از والدین از حقوق معنوی آنان به شمار می‌آید و عدم تمایل کودک به ملاقات نمی‌تواند مانع از صدور حکم ملاقات توسط دادگاه شود. بر این اساس، دادگاه می‌تواند با در نظر گرفتن وضعیت روانی کودک و مصالح او، زمان و مکان ملاقات را تعیین کند. از طرف دیگر، نظر اکثریت بیانگر این بود که اگر کودک حاضر به ملاقات نباشد، دادگاه نمی‌تواند او را به ملاقات با والدین مجبور کند، زیرا این اقدام با روحیات کودک سازگار نیست و هدف از ملاقات، بهبود وضعیت روحی و روانی کودک و والدین است. بنابراین، اجبار کودک به ملاقات در این شرایط منطقی به نظر نمی‌رسد.
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1396/12/12
برگزار شده توسط: استان کرمان/ شهر کرمانموضوع
عدم تمایل فرزند (کودک 10 ساله) برای ملاقات با مادرپرسش
در خصوص حکم ملاقات فرزند پسر 10 ساله، اگر خود طفل راضی و حاضر به ملاقات با مادر نباشد و دلیل آن هم ارتباط مادر با فرد اجنبی و فرستادن طفل در دو روز ملاقات به کلاسهای فوق برنامه هست.آیا باید طفل را مجبور به ملاقات نمود یا خیر؟
نظر هیئت عالی
ن. ب. ا. حق ملاقات طفل برای هر یک از والدین از حقوق معنوی و غیر مالی آنان تلقی می‌گردد؛ بنابراین صرف نارضایتی و عدم تمایل فرزند به ملاقات با مادر، مانع صدور حکم دادگاه به امکان ملاقات مادر با طفل نمی گردد و دادگاه با در نظر گرفتن وضعیت روانی و میل و رغبت طفل یا عدم آن در تعیین زمان و مکان ملاقات و دفعات آن و رعایت مصالح طفل و والدین و عواطف روحی و روانی آنان مبادرت به صدور حکم به ملاقات والدین با فرزند (نابالغ) می‌نماید.
نظر اتفاقی
در صورتی که طفل حاضر به ملاقات با والدین نباشد دادگاه نمی تواند رای بر الزام و اجبار کودک به ملاقات با والدین نماید چرا که تحمیل به ملاقات با روحیات طفل سازگاری ندارد و هدف از ملاقات تحولات روحی و روانی طفل و والدین بوده و چون در سوال مورد نظر طفل رضایتی به ملاقات با والده خود ندارد زمینه ای برای اجبار به این اقدام باقی نمی ماندموارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.