Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home صفحه اصلی (کلاسیک)
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید. کانال تلگرام پادکست‌ها و تدریس‌هاصفحهٔ من

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

فرار متهم حین تحقیقات مقدماتی خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 15 آذر 1395 در شهرستان فسا استان فارس برگزار شد، موضوع فرار متهم در حین تحقیقات مقدماتی مورد بررسی قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که آیا در صورت فرار متهم و وجود صلاحیت دادگاه کیفری یک، موضوع مشمول ماده 394 قانون آیین دادرسی کیفری و رسیدگی غیابی می‌شود یا خیر. همچنین این سوال مطرح شد که آیا اگر متهم آدرس خود را اعلام کرده باشد، احضار از طریق نشر آگهی الزامی است یا خیر. نظر اکثریت هیات عالی، با استناد به ماده 344 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392، بر این بود که اگر محل اقامت متهم مشخص باشد، نیازی به نشر آگهی نیست و ابلاغ احضاریه به نشانی متهم کافی است. در عین حال، اکثریت بر این نکته تاکید داشتند که در جرایمی که جنبه حق اللهی ندارند و اگر دسترسی به متهم ممکن نباشد، باید از طریق نشر آگهی اقدام شود. همچنین رعایت تبصره 1 ماده 394 قانون مذکور در خصوص صدور قرار رسیدگی غیابی ضروری است. نظر اقلیت نیز این بود که در صورت اعلام آدرس توسط متهم و عدم امکان ابلاغ، نیازی به انتشار آگهی وجود ندارد. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1395/09/15 برگزار شده توسط: استان فارس/ شهر فسا موضوع فرار متهم حین تحقیقات مقدماتی پرسش متهم در زمان انجام تحقیقات در دادسرا از دست مامورین متواری می‌شود، اگر موضوع اتهام در صلاحیت دادگاه کیفری یک باشد، مشمول ماده 394 قانون آیین دادرسی کیفری و رسیدگی غیابی می‌شود یا خیر؟ اگر خود متهم در پرونده آدرس خود را اعلام کرده باشد، آیا احضار از طریق نشر آگهی لازم است؟ نظر هیئت عالی نظریه اکثریت قضات محترم دادگستری شهرستان فسا استان فارس، مورد تائید است. ضمناً متذکر می‌گردد که نشر آگهی در خصوص ماده 344 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1392، زمانی است که محل اقامت متهم معلوم نیست که بتوان احضاریه را به وی ابلاغ نمود؛ ولی چون در فرض استعلام، محل اقامت متهم معلوم ذکر شده، بنابراین، لزومی به نشر آگهی نیست و ابلاغ احضاریه به نشانی متهم کافی است. نظر اکثریت در جرایمی که دارای جنبه حق اللهی نمی‌باشد، در فرضی که رسیدگی غیابی ممکن باشد با در نظر داشتن شرایط ماده 344 قانون آیین دادرسی کیفری در صورتی که به هیچ عنوان دسترسی به متهم ممکن نباشد و یا آدرسی از وی وجود نداشته باشد، می بایست از طریق نشرآگهی احضار شود. در متن تبصره 1 ماده 394 قانون آیین دادرسی کیفری ذکر شده در رسیدگی غیابی می بایست از قبل قرار رسیدگی غیابی صادر شود و حال اگر متهم در مرحله تحقیقات دادسرا متواری شود و موضوع اتهام در صلاحیت دادگاه کیفری یک باشد می بایست تبصره یک ماده 394 قانون آیین دادرسی کیفری رعایت گردد؛ زیرا این تبصره بیان داشته: در هر مورد که دادگاه بخواهد به طور غیابی رسیدگی کند، باید از قبل، قرار رسیدگی غیابی صادر و چون در جرایم مشمول صلاحیت دادگاه کیفری یک، مجازات ها نیز کیفری یک شدید تر می‌باشد، لذا قانونگذار نیز تشریفات سخت تری در نظر گرفته است. نظر اقلیت اگرچه می بایست بر طبق تبصره یک ماده 394 قانون آیین دادرسی کیفری قرار رسیدگی غیابی صادر نمود؛ اما در صورتی که در زمان تحقیقات دادسرا آدرس توسط متهم اعلام شده باشد و ابلاغ به آن غیر ممکن باشد، نیاز به انتشار اگهی نیست.

موارد مرتبط 38

آرای مرتبط 1

نظریات مشورتی 27

نشست‌های قضایی 7

مواد مرتبط 2

دکترین 1

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین