قابل تعلیق بودن یا نبودن ایراد جرح با چاقو و تهدید با چاقو

ن. ب. ا. 1- قانونگذار صرف قدرت نمایی با چاقو و ایجاد مزاحمت با چاقو را در بند پ ماده 47 قانون مجازات اسلامی آورده است و صراحتی در خصوص ایراد جرح با چاقو و تهدید با چاقو ندارد، بنابراین این دو جرم قابل تعلیق می‌باشند 2- قانونگذار حکیم بوده و نظر به این داشته که هر چند ایراد جرح با چاقو بزه شدیدتری از قدرت نمایی با چاقو و تهدید با چاقو م. ب. اما چون بزه قدرت نمایی و ایجاد مزاحمت با چاقو جنبه امنیتی و عمومی بیشتری داشته آن را غیر قابل تعلیق دانسته است در حالی که ایراد جرح یا تهدید با چاقو بیشتر جنبه شخصی داشته و متوجه شاکی م. ب. و ممکن است در یک مکان خصوصی رخ دهد و امنیت عمومی را خدشه دار ننماید البته اگر همین تهدید با چاقو در ملاء عام باشد و صدق قدرت نمایی با چاقو را نماید غیر قابل تعلیق است. قانونگذار بیشتر نظر به نظم و امنیت عمومی داشته، چرا که قدرت نمایی و ایجاد مزاحمت با چاقو امنیت جامعه را سلب می‌نماید. 3- قانون صراحت دارد و باید از اجتهاد در مقابل نص بپرهیزیم. 4- ایراد جرح با چاقو، تهدید با چاقو، ایجاد مزاحمت با چاقو و قدرت نمایی با چاقو هر کدام جرم خاصی هستند و تعریف خاص خود را دارند. 5- تفسیر به نفع متهم ایجاب می کند که قابل تعلیق باشند.