متوقف شدن عملیات متجاوز

متوقف شدن عملیات متجاوز خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 1399/11/02 در استان گلستان برگزار شد، موضوع بررسی توقف عملیات متجاوز به یک واحد آپارتمان مورد بحث قرار گرفت. در این جلسه، پرسش اصلی این بود که آیا بر اساس تبصره ماده 690 قانون مجازات اسلامی تعزیرات می‌توان با صدور دستور موقت، آپارتمان را از تصرف شخص (الف) خارج کرده و به شخص (ب) تحویل داد. نظر هیات عالی این بود که برای رفع تصرف از آپارتمان، صدور حکم دادگاه الزامی است، اما صدور دستور جلوگیری از ادامه تصرفات، مانع قانونی ندارد. اکثریت اعضا بر این باور بودند که با صدور دستور، از ادامه تصرفات شخص (الف) جلوگیری می‌شود، اما تصرف به شخص (ب) داده نخواهد شد، زیرا تصرف عدوانی یک جرم مستمر است و باید دستور توقف عملیات متجاوز تا صدور حکم قطعی صادر شود. در مقابل، نظر اقلیت این بود که نمی‌توان از ادامه تصرفات جلوگیری کرد، زیرا سکونت عملیات متجاوزانه نیست و در این فرض، با احراز جرم، باید حکم به رفع تصرف صادر گردد. همچنین، نظر دوم اقلیت بیان داشت که با صدور دستور، علاوه بر جلوگیری از ادامه عملیات متجاوزانه، منزل نیز به تصرف شخص (ب) داده خواهد شد. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1399/11/02 برگزار شده توسط: استان گلستان/ شهر آق قلا موضوع متوقف شدن عملیات متجاوز پرسش آقای (الف) به علت وجود اختلاف با پیمانکار، یک واحد آپارتمان از آقای (ب) را عدواناً تصرف می‌کند آقای (ب) که این واحد را از پیمانکار خریداری کرده علیه آقای (الف) به اتهام تصرف عدوانی شکایت می‌کند برای دادگاه جرم محرز است آقای (ب) تقاضای تحویل آپارتمان را می‌کند آیا به استناد تبصره ماده 690 قانون مجازات اسلامی تعزیرات می‌توان با دستور موقت آپارتمان را از تصرف آقای (الف) خارج و در اختیار آقای (ب) قرار داد؟ نظر هیات عالی رفع تصرف از آپارتمان مستلزم صدور حکم دادگاه م. ب. اما دستور بر جلوگیری از ادامه تصرفات فاقد منع قانونی است. نظر اکثریت با صدور دستور از ادامه تصرفات شخص (الف) جلوگیری می‌شود ولی به تصرف (ب) داده نمی‌شود مبانی استدلال: 1- تصرف عدوانی جرم مستمر است وقتی شخص (الف) بدون مجوز قانونی مبادرت به تصرف آپارتمانی که در تصرف شخص (ب) است می‌کند هر رفت و آمد وی به محل عملیات جدید است و به موجب تبصره 1 ماده 690 دادگاه باید دستور متوقف ماندن عملیات متجاوز را تا صدور حکم قطعی بدهد. 2- ارکان بزه در تصرف عدوانی همان عمل متجاوزکارانه است و فاصله دستور متوقف ماندن تا صدور حکم بسیار نزدیک است چون باید خارج از نوبت رسیدگی شود پس وقتی تصرف عدوانی احراز شد دستور متوقف ماندن عملیات بعدی که همان ادامه تصرفات شخص (الف) است داده می‌شود بلافاصله خارج از نوبت رسیدگی و صدور حکم به رفع تصرف داده خواهد شد ولی چون رفع تصرف و اعاده وضع به حال سابق بعد از صدور حکم است بنابراین قبل از صدور حکم رفع تصرف به عمل نمی‌آید و تنها از ادامه تصرفات جلوگیری می‌شود بعد از صدور حکم است که منزل کلاً از تصرف شخص (الف) خارج و به تصرف شخص (ب) داده می‌شود. نظر اقلیت نظر اول: نمی‌توان از ادامه تصرفات جلوگیری کرد مبانی استدلال 1- سکونت، عملیات متجاوزکارانه نیست بلکه انتفاع است و چون عملیات متجاوزکارانه نیست نمی‌توان به استناد تبصره 1 ماده 69 از ادامه تصرفات جلوگیری کرد. 2- تبصره 1 ماده 690 جایی است که جرم هنوز محرز نیست در فرض سوال چون جرم محرز است باید حکم به رفع تصرف داد و موردی جهت اعمال تبصره 1 نیست چون ادامه تصرفات عملیات تجاوزکارانه محسوب نمی‌شود. نظر دوم: با صدور دستور علاوه بر این که از ادامه عملیات متجاوزانه شخص (الف) جلوگیری می‌شود منزل نیز به تصرف شخص (ب) داده می‌شود چون تصرفات شخص (الف) غیر قانونی و سبق تصرف با شخص (ب) بوده است.