Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

نشست قضایی

ملاک تشخیص شخص پناهنده در تعیین قانون حاکم بر دعاوی مربوط به احوال شخصیه اتباع خارجه

سبدِ من

#قانون_حاکم #احوال_شخصیه #پناهنده #تشخیص #کنوانسیون #اتباع_خارجی #قوانین #تابعیت #اکثریت #کارت_آمایش #پاسپورت #جمهوری #قانون_اساسی #قانون_مدنی #اقلیت #گذرنامه #عضویت #صورتجلسه #پناهندگی #اداره_کل #ویزا #امضا #هویت #گردشگری #سفر #حاکم #قضایی #استان #قانون_برنامه #تعقیب #سیاسی

خلاصه

در خصوص تعیین قانون حاکم بر دعاوی احوال شخصیه اتباع خارجی، پرسش این بود که ملاک تشخیص پناهنده چیست. هیئت عالی با استناد به کنوانسیون ۱۹۵۱ ژنو و آیین‌نامه‌های داخلی، پناهنده را شخصی دانست که به دلیل ترس از آزار، خارج از کشور خود است. نظر اکثریت، دارندگان کارت آمایش و اقامت ویژه را مشمول این عنوان می‌داند.

اصلِ حقوقی: پناهنده شخصی است که به دلیل ترس موجه از تعقیب، خارج از کشور خود به سر می‌برد و ملاک شناسایی وی در ایران، مدارک اقامتی معتبر نظیر کارت آمایش است.

مستند: کنوانسیون ۱۹۵۱ ژنو، ماده ۱۸۰ قانون برنامه سوم توسعه، اصل ۷۷ قانون اساسی، ماده ۹ قانون مدنی

کلیدواژه‌ها: پناهنده، احوال شخصیه، اتباع خارجی، کنوانسیون ژنو، کارت آمایش

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

مقدمه
ملاک تشخیص شخص پناهنده در تعیین قانون حاکم بر دعاوی مربوط به احوال شخصیه اتباع خارجه خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 27 مهر 1401 در استان فارس برگزار شد، موضوع ملاک تشخیص شخص پناهنده و تاثیر آن بر تعیین قانون حاکم بر دعاوی مربوط به احوال شخصیه اتباع خارجی مورد بررسی قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که ملاک تشخیص پناهنده در قوانین ایران چیست؟ هیات عالی بر اساس کنوانسیون 1951 ژنو و آیین‌نامه اجرایی ماده (180) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران که در تاریخ 7 اسفند 1379 تصویب شده، بیان کرد که پناهنده به شخصی اطلاق می‌شود که به دلیل ترس موجه از تعقیب و آزار، در خارج از کشور محل سکونت خود به سر می‌برد و نمی‌تواند یا نمی‌خواهد تابعیت آن کشور را بپذیرد. نظر اکثریت بر این است که اتباع خارجی را به شش دسته تقسیم کرده و تنها دارندگان کارت آمایش و اقامت ویژه را مشمول قوانین مربوطه می‌داند، که این موضوع بر اساس مواد 1 و 2 کنوانسیون مربوط به وضع پناهندگان، اصل 77 قانون اساسی و ماده 9 قانون مدنی تاکید دارد. از سوی دیگر، نظر اقلیت معتقد است که دسته‌بندی اکثریت معیار مناسبی برای تمیز پناهنده از غیرپناهنده نیست و صرف داشتن گذرنامه نمی‌تواند دلیلی برای خروج از شمول عنوان پناهنده باشد. بنابراین، اختلاف نظر در مورد تعریف و شمول پناهنده و ارتباط آن با مدارک اقامتی مطرح گردید. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1401/07/27 برگزار شده توسط: استان فارس/ شهر شیراز
موضوع
ملاک تشخیص شخص پناهنده در تعیین قانون حاکم بر دعاوی مربوط به احوال شخصیه اتباع خارجه
پرسش
ب. ت. ب. اهمیت تشخیص شخص پناهنده در تعیین قانون حاکم بر دعاوی مربوط به احوال شخصیه اتباع خارجه (از قبیل دعاوی خانوادگی) در دادگاه‌های ایران، ملاک تشخیص شخص پناهنده در قوانین ایران چیست؟ نظر هیات عالی در فرض سوال مبنی بر ملاک تشخیص شخص پناهنده باید گفت، برابر کنوانسیون 1951 ژنو بند الف ماده 1 آیین‌نامه اجرایی ماده (180) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1379/12/07 با اصلاحات و الحاقات بعدی پناهنده به شخصی اطلاق می‌گردد که به علت ترس موجه از اینکه به دلایل مربوط به نژاد یا مذهب، ملیت یا عضویت در بعضی گروه‌های اجتماعی یا داشتن عقاید سیاسی تحت شکنجه قرار گیرد؛ در خارج از کشور محل سکونت عادی خود، به سر می‌برد و نمی‌تواند یا به علت ترس مذکور نمی‌خواهد خود را تحت تابعیت آن کشور قرار دهد. با این وصف، عنصر اساسی در علت پناهندگی ترس موجه از تعقیب و آزار است که تشخیص و احراز آن با کشور پذیرنده است.
نظر اکثریت
اتباع خارجه مقیم در ایران به چند دسته تقسیم می‌گردند 1- دارندگان کارت‌های موقت اتباع خارجی (کارت آمایش) صادره از اداره کل امور اتباع و مهاجرین خارجی که در حال حاضر مرحله 17 طرح معتبر م. ب. 2- دارندگان کارت‌های اقامت ویژه اتباع خارجی مرحله 16 3- دارندگان پاسپورت اعم از (اقامتی یا ویزا) 4- دارندگان برگ حمایت تحصیلی 5- دارندگان برگ طرح سرشماری اتباع خارجه (که افراد جدیدالورود) را شامل می‌گردد. 6- افراد فاقد هرگونه مدرک اقامتی. ب. ت. ب. مواد 1 و 2 از قانون کنوانسیون مربوط به وضع پناهندگان و پروتکل آن مصوب 1355/03/25 که پناهنده را تعریف نموده است و با عنایت به اصل 77 قانون اساسی و ماده 9 قانون مدنی و ازآنجایی‌که ایران از اولین امضا کنندگان کنوانسیون فوق می‌باشد؛ لذا صرفاً افراد ردیف 1 و 2 یعنی دارندگان کارت آمایش و هویت مشمول کنوانسیون 1951 مربوط به وضعیت پناهندگان بوده و (پناهنده) محسوب می‌گردند و سایر اتباع خارجی مشمول عنوان پناهنده نمی‌باشند.
نظر اقلیت
ب. ت. ب. ماده 2 قانون کنوانسیون مربوط به وضع پناهندگان و پروتکل آن مصوب 1355/03/25 که در تعریف پناهنده مقرر داشته است شخصی که درنتیجه حوادث قبل از یکم ژانویه 1951 و به علت ترس موجه از اینکه به علل مربوط به نژاد یا مذهب یا ملیت یا عضویت در بعضی گروه‌های ‌اجتماعی یا داشتن عقاید سیاسی تحت شکنجه قرار گیرد - در خارج از کشور محل سکونت عادی خود به سر می‌برد و نمی‌تواند و یا به علت ترس ‌مذکور نمی‌خواهد خود را تحت حمایت آن کشور قرار دهد یا - در صورتی که فاقد تابعیت است و پس از چنین حوادثی در خارج از کشور محل ‌سکونت دائمی خود به سر می‌برد نمی‌تواند یا به علت ترس مذکور نمی‌خواهد به آن کشور بازگردد.لذا دسته‌بندی 6 گانه مطرح شده در نظریه اکثریت، معیار تمیز پناهنده از غیر پناهنده نیست و صرف داشتن گذرنامه و پاسپورت به معنای خروج شخص از شمول عنوان عام پناهنده و تعریف ذکر شده در ماده 2 نیست و تفاوت واضح بین شخصی که با پاسپورت و ویزای (مثلاً) مسافرتی و برای امور گردشگری به ایران سفر کوتاه‌مدت می‌نماید با شخصی که علی‌رغم داشتن پاسپورت، به علت مشکلات کشور متبوع خود در ایران زندگی دائم دارد ازنظر شمول یا عدم شمول ماده 2 مشخص است.

موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1

موارد مرتبط 39

آرای مرتبط 16

مواد مرتبط 1

  • مبتنی بر از این صفحه ماده 9 — قانون مدنی بر اساس مواد 1 و 2 کنوانسیون مربوط به وضع پناهندگان، اصل 77 قانون اساسی و ماده 9 قانون مدنی تاکید دارد

دکترین 22

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین