نشست قضایی
ملاک جهت تعیین اوصاف مبیع
خلاصه
در قرارداد بین اوصاف مبیع و نمونه ارائه‌شده توسط بایع اختلاف وجود دارد. اکثریت اعضای هیات معتقدند تعیین مصداق مبیع باید بر اساس شرایط هر دعوی و با در نظر گرفتن مفاد قرارداد انجام شود تا خواسته واقعی طرفین مشخص گردد.
اصلِ حقوقی: تعیین مصداق مبیع باید بر اساس شرایط هر دعوی و با در نظر گرفتن مفاد قرارداد و اراده واقعی طرفین انجام شود.
کلیدواژه‌ها: اوصاف مبیع، قرارداد، نمونه کالا، عرف، قصد و رضا.
این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.
مقدمه
ملاک جهت تعیین اوصاف مبیع
خ. م.:
در نشست قضایی که در تاریخ 1398/12/07 در استان خوزستان برگزار شد، موضوع اصلی بحث، ملاک تعیین اوصاف مبیع در قراردادها بود. پرسش کلیدی این بود که اگر اوصاف مبیع در قرارداد با نمونه‌ای که بایع ارائه کرده است، مطابقت نداشته باشد، ملاک تعیین اوصاف مبیع چه خواهد بود. هیات عالی بر این عقیده بود که در ابتدا باید نمونه ارائه شده با اوصاف قید شده در قرارداد مقایسه شود و در این راستا، نظر عرف و شرایط حاکم بر انعقاد قرارداد نیز باید مدنظر قرار گیرد. اکثریت اعضای هیات معتقد بودند که تعیین مصداق مبیع باید ب. ت. ب. شرایط هر دعوی و با در نظر گرفتن مفاد قرارداد انجام شود، به‌طوری که خواسته واقعی طرفین مشخص گردد. در مقابل، اقلیت بر این نکته تاکید داشت که ارائه نمونه به معنای انصراف از اوصاف ذکر شده در قرارداد نیست و مصداق مبیع باید بر اساس اوصاف مندرج در قرارداد تعیین شود، زیرا ممکن است نمونه ارائه شده به اشتباه معرفی شده باشد. در نهایت، تعیین نمونه باید با نظر کارشناس یا بر اساس عرف محلی انجام گیرد.
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1398/12/07
برگزار شده توسط: استان خوزستان/ شهر لالیموضوع
ملاک جهت تعیین اوصاف مبیعپرسش
چنانچه طرفین با رویت نمونه ارائه شده از سوی بایع عقد را واقع سازند، لکن اوصافی که برای مبیع در قرارداد آمده است با آنچه به عنوان نمونه معیار قرار گرفته مطابقت نداشته باشد، ملاک جهت تعیین اوصاف مبیع، تطابق آن با نمونه ابرازی است یا اوصافی که در قرارداد قید شده؟
نظر هیات عالی
در فرض سوال؛ ابتدا نمونه ارسال شده با اوصاف مندرج در قرارداد متعاملین که تجلی اراده واقعی آنان است، تطبیق داده می‌شود و در مواردی ب. ت. ب. نظر عرف و اوضاع و احوال حاکم بر انعقاد قرارداد و رویت نمونه ارائه شده برای معامله که موثر در تحقق معامله مبتنی بر قصد و رضای طرفین بوده، اوصاف مبیع مشخص می‌گردد.نظر اکثریت
موضوع را می‌توان ب. ت. ب. اوضاع و احوال ویژه هر دعوی مشخص کرد، لذا باید برای تعیین مصداق مبیع ابتدا قرارداد را ملاک عمل قرار دهد تا خواسته واقعی مشترک طرفین را مشخص کند، گاهی نیز مشتری بر مبنای نمونه ابرازی مشروط بر اینکه مبیع چنین شرایطی را داشته باشد، اقدام به انعقاد و عقد نموده است، لذا دادرس با در نظر گرفتن عرف، تخصص و میزان آگاهی دو طرف، مصداق را تعیین می‌نماید.نظر اقلیت
چنانچه در قرارداد نمونه ارائه شده باشد؛ این عمل دلیل بر انصراف از خرید کالایی که در قرارداد آمده نخواهد بود و ناقض اوصاف مفید در قرارداد نیست، لذا جهت تعیین مصداق مبیع، مصداق تعیین شده می‌بایست طراحی اوصاف مفید در قرارداد باشد؛ چراکه ممکن است نمونه ابرازی به اشتباه معرفی شده باشد و در تعیین مصداق ملاک نوع اعلاء نمی‌باشد، لکن نوع معیوب نیز نباید قلمداد شود و تعیین نمونه با نظر کارشناس یا عرف بلد صورت می‌گیرد.موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.