منع تحصیل فرزند از سوی والدین

مطابق تبصره ماده 7 قانون حمایت از اطفال و نوجوانان، تحقق دوباره این جرم منوط به آن است که؛ 1-حکم قطعیت یافته باشد 2- ابلاغ شده باشد 3- دستور انجام تکلیف مقرر در ماده ظرف مهلت زمانی مشخص نیز صادر شده باشد تا پس از تحقق این شروط و عدم اجرای تکلیف مقرر یا پس از اجرای حکم اولیه و جلوگیری مجدد از ادامه تحصیل طفل این بزه مجدد رخ داده و مجازاتی شدیدتر از مرتبه نخست بر آن بار شود؛ اما در جایی که دادنامه غیابی بوده صرف‌نظر از این که دادنامه غیابی صادره به متهم ابلاغ شده یا خیر، در دادنامه صادره مورد اشاره، دادگاه محترم به انجام تکلیف تامین وسایل و امکانات تحصیل طفل اشاره نکرده و اساساً حکمی صادر نکرده است تا عدم اجرای آن سبب تحقق دوباره رکن مادی بزه شود. ثانیاً؛ با عنایت به غیابی بودن دادنامه صادره و اذعان شاکی، حکم صادره تا کنون اجرا نشده تا عدم فرستادن فرزند مشترک به مدرسه در ظرف زمانی حاضر سبب تحقق دوباره این بزه گردد، به عبارتی در وضعیت فعلی بزه یاد شده همان یک مرتبه که نسبت به آن رسیدگی صورت گرفته و رای غیابی صادر شده رخ داده است و با عنایت به اصل منع تعقیب مجدد افراد و تحقق قاعده اعتبار امر مختومه در مورد شکایت مطروحه دوم باید نسبت به آن قرار موقوفی تعقیب صادر کرد و جرم یاد شده را نمی‌توان مستمر دانست و یک مرتبه واقع شده است. (همانند جرم تغییر کاربری اراضی است) نظر اقلیت جرم مستمر است ولی رسیدگی مجدد به آن منوط به تحقق شرایطی است که در تبصره ماده 7 قانون حمایت از اطفال و نوجوانان آمده است.