نشست قضایی
مَهر زوجه غیردائم
#عقد #مطالبه #حضرت_امام #عدم_تمکین #صورتجلسه #موضوع_مهر #هیئت #تملک #الحاق #تمکین #قانون_مدنی #زوجه #صورت #قضایی #استان #سکه
خلاصه
این نشست به بررسی امکان مطالبه مهریه در عقد نکاح موقت پرداخت. هیئت عالی با استناد به تحریرالوسیله و مواد قانون مدنی تأیید کرد که مهریه در عقد موقت قابل مطالبه است و استقرار آن تابع شرایطی مانند دخول و تمکین است.
اصلِ حقوقی: مهریه در عقد نکاح موقت به محض عقد تملک میشود و قابل مطالبه است، هرچند استقرار کامل آن منوط به دخول و وفای به تمکین در تمام مدت است.
مستند: تحریرالوسیله (مسئله ۶، القول فی النکاح المنقطع)، ماده ۱۰۷۷ قانون مدنی، ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی
کلیدواژهها: نکاح موقت، مهریه، مطالبه مهریه، تمکین، دخول
این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارتها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.
مقدمه
مَهر
زوجه غیردائم
خ. م.:
در نشست
قضایی که در تاریخ 20 بهمن 1383 در
استان قم برگزار شد، موضوع مورد بحث مَهر زوجه غیردائم و امکان
مطالبه آن در
عقد موقت بود. پرسش مطرحشده این بود که آیا زنی که به مدت نود و نه سال با یکصد
سکه به عقد موقت درآمده، میتواند پس از جاری شدن عقد، تمام مَهر خود را مطالبه کند. هیات عالی با استناد به تحریرالوسیله
حضرت امام (قدس سره) و با تاکید بر مواد 1077 و 1082
قانون مدنی، اعلام کرد که مَهر در عقد موقت قابل مطالبه است. در
صورت عدم دخول، نصف مَهر و در صورت دخول، تمام مَهر مستقر میشود. همچنین، در صورتی که زوج مدت را بذل کند، مَهر باید پرداخت شود و در صورت
عدم تمکین زوجه، مَهر به نسبت عدم
تمکین کاهش مییابد. نظر اتفاقی نیز بر این نکته تاکید دارد که حق مطالبه مَهر در عقد موقت مشابه عقد دائم است و این امر به عنوان رکن اساسی عقد موقت به شمار میرود.
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1383/11/20
برگزار شده توسط: استان قم/
پرسش
آیا مهر زوجه غیردایم عندالمطالبه قابل اخذ است؟ به عنوان مثال زنی که به مدت نود و نه سال با یک صد سکه به عقد موقت مردی در آمده آیا میتواند پس از جاری شدن عقد همه مَهر خود را از شوهر دریافت کند؟
نظر
هیئت عالی
با تأیید اتفاقنظر، قابل ذکر است که حضرت امام (قدسسره) در مسئله 6 (القول فی النکاح المنقطع) تحریرالوسیله جلد سوم میفرمایند:
تملک المتمتعه المَهر بالعقد، فیلزم علیالزوج دفعه الیها بعده لو طالبته و ان کان استقراره بالتمام مراعی بالدخول و وفائها بالتمکین فی تمام المده، فلو وهبها المده فان کان الدخول لزمه نصف المَهر و ان کان بعده لزمه الجمیع و ان مضت من المده ساعه و بقیت منها شهور او اعوام فلا یقسط المَهر علی ما مضی منها و ما بقی، نعم لو لم یهب المده و لکنها لم تف بها و لم تمکنه من نفسها فی تمامها کانله أن یضع من المَهر بنسبتها، ان نصفا فنصف و ان ثلثا فثلت و هکذا ما عدا ایام حیضها فلا ینقص لها شی من المَهر و فی
الحاق سایر الاعذار کالمرض المدنف و نحوه بها او عدمه و جهان بل قولان و لایترک الاحتیاط بالتصالح».
در مسئله 7 نیز میفرمایند:
«لو وقع العقد ولم یدخل بها مع تمکینها حتی النقضت المده استقر علیه تمام المَهر».
بنابراین قبل از دخول، نصف مَهر و بعد از دخول تمام مَهر مستقر میشود و چنانچه زوج باقی مدت را بذل کند هر چند مدت باقی مانده زیاد باشد مَهر را حسب مورد مذکور باید بپردازد لکن اگر زوج مدت را بذل نکند و زن تمکین نکند به نسبت عدم تمکین زوجه از میزان مَهر کاسته میشود.
نظر اتفاقی
با عنایت به مسئله 6 و 7 تحریرالوسیله حضرت امام (قدس سره) ج.2 ص 258 حق مطالبه مَهر را داشته و از این حیث مثل عقد دائم است. ب. ت. ب. رکن بودن مَهر در عقد موقت قابل مطالبه بودن آن اولیٰ است و ماده 1077 و 1082
قانون مدنی نیز دلالت بر آن دارد.
موارد مرتبط 1
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.