مقدمه
نحوه تعلق
حق کسب و پیشه به
آزمایشگاه تشخیص طبی
خ. م.:
در نشست
قضایی که در تاریخ 15 آذر 1392 در
استان مازندران برگزار شد، موضوع بررسی تعلق حق کسب و
پیشه به آزمایشگاههای تشخیص طبی مطرح گردید. پرسش اصلی این بود که آیا این آزمایشگاهها مشمول
حق کسب و پیشه و تجارت میشوند یا خیر. هیات عالی با استناد به
نظریه اقلیت، اعلام کرد که آزمایشگاههای تشخیص طبی که خدمات
تخصصی ارائه میدهند و بر اساس تعرفههای مصوب وجه دریافت میکنند، از شمول
رای وحدت رویه هیات عمومی دیوان عالی کشور خارج هستند و در صورتی که
قرارداد استیجاری مطابق با
قانون روابط موجر و مستاجر سال 1356 وجود داشته باشد، حق کسب و پیشه به مستاجر تعلق میگیرد. در مقابل، نظر
اکثریت بر این بود که این آزمایشگاهها به دلیل فعالیت در حوزه سلامت، کار تجاری و اقتصادی انجام نمیدهند و بنابراین حق کسب و پیشه و
تجارت به آنها تعلق نمیگیرد. نظر اقلیت نیز بر این نکته تاکید داشت که ب. ت. ب. رای وحدت رویه
دیوان عالی کشور که
مطب پزشکان را مستثنی کرده، اما نامی از آزمایشگاهها نبرده است، لذا نمیتوان آزمایشگاههای پزشکی را به عنوان مطب تلقی کرد و حق کسب و پیشه به آنها تعلق میگیرد.
صورتجلسه نشست قضایی
تاریخ برگزاری: 1392/09/15
برگزار شده توسط: استان مازندران/ شهر رامسر
پرسش
آیا به آزمایشگاه تشخیص طبی، حق کسب و پیشه و تجارت تعلق میگیرد؟
نظر
هیئت عالی
همانگونه که در نظریه اقلیت استدلال شده است، آزمایشگاه تشخیص طبی که در آن خدمات تخصصی عرضه و ارائه میشود و در قبال آن بر مبنای تعرفه مصوب، وجه دریافت میشود از دامنه شمول رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوانعالی کشور خارج است، فلذا در صورتیکه از نظر تاریخ انعقاد قرارداد و مفاد آن رابطه استیجاری طرفین مشمول قانون روابط
موجر و
مستأجر سال 1356 باشد، حسب مورد ب. ت. ب. مقررات قانون اخیرالذکر به مستأجر حق کسب و پیشه یا تجارت تعلق میگیرد.