آدم ربائی و مخفی نمودن افراد

آدم ربائی و مخفی نمودن افراد خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 1397/11/03 در استان خراسان رضوی برگزار شد، موضوع بررسی مصداق‌های قانونی آدم‌ربایی و مخفی‌کردن افراد بر اساس مواد 583 و 621 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 مورد بحث قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که آیا رفتار فردی که بدون مجوز قانونی شخص دیگری را به عنف مخفی می‌کند، مصداق بزه ماده 583 است یا ماده 621. هیات عالی به دو نظر متفاوت دست یافت: نظر اقلیت، با استناد به نظریه مشورتی شماره 1106/98/07 اداره حقوقی، بر این باور است که ماده 583 به طور خاص مختص افرادی است که مجوز قانونی برای جلب یا توقیف افراد دارند و به دلیل عدم پیش‌بینی چنین اختیاری برای افراد عادی، این ماده شامل آنان نمی‌شود. در مقابل، نظر اکثریت معتقد است که ماده 583 دارای عمومیت است و شامل تمامی افراد می‌شود و برای تشخیص بزه، باید اوضاع و احوال خاص وقوع بزه در نظر گرفته شود. همچنین، برای تحقق بزه ماده 621، جابه‌جایی و انتقال بزه‌دیده از یک مکان به مکان دیگر ضروری است. نظر اقلیت نیز بر تفاوت این دو ماده تاکید دارد و بر این باور است که ماده 583 مختص ماموران است. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1397/11/03 برگزار شده توسط: استان خراسان رضوی/ شهر مشهد موضوع آدم ربائی و مخفی نمودن افراد پرسش چنانچه فردی بدون مجوز قانونی، شخص دیگری را به عنف در محلی مخفی نماید آیا این رفتار مصداق بزه موضوع ماده ی 583 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 است یا بزه موضوع ماده ی 621 این قانون؟ نظر هیئت عالی نظر اقلیت که مستظهر به نظریه مشورتی شماره 1106/98/7 مورخ 98/7/28 اداره حقوقی (بخش اول) می‌باشد، مورد تأیید اعضای هیأت عالی است؛ بخش اول نظر اشاره شده به شرح زیر عیناً نقل می‌گردد: ب. ت. ب. عبارت پردازی ماده 583 قانون مجازات اسلامی 1375 که پس از عبارت غیر آنها قید بدون حکمی از مقامات صلاحیت دار را آورده است، نشان می دهد که مصادیق هر کس در این ماده باید فردی باشد که بتواند حکمی از مقامات صلاحیت دار برای جلب یا توقیف اشخاص دریافت کند. در حالی که در مقررات قانونی چنین اختیاری برای افراد عادی پیش بینی نشده است. به علاوه قرار گرفتن ماده 583 ذیل فصل دهم قانون یاد شده نیز مویدی بر این استدلال است. نظر اکثریت ماده ی 583 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375 عمومیت دارد و شامل همه ی افراد می‌شود چه مامور باشند یا نباشند ؛ لیکن در هر مورد باید اوضاع و احوال و شرایط خاص وقوع بزه نیز جهت تشخیص عنصر قانونی موضوع مد نظر قرار گیرد. ضمن آن که به نظر می‌رسد برای تحقق بزه موضوع ماده ی 621 قانون یاد شده جا به جایی و انتقال بزه دیده از یک مکان به مکان دیگر نیز شرط است. نظر اقلیت به نظر می‌رسد بین این دو ماده تفاوت وجود دارد اولا ماده ی 583 مختص مامورین است و لفظ غیر از آن ها نیز منصرف به مامورین م. ب..