احراز تصرفات خوانده بر مبیع در دعوای الزام به تحویل مبیع

احراز تصرفات خوانده بر مبیع در دعوای الزام به تحویل مبیع خ. م.: نشست قضایی که در تاریخ 1396/09/08 در استان اصفهان برگزار شد، به بررسی موضوع "احراز تصرفات خوانده بر مبیع در دعوای الزام به تحویل مبیع" اختصاص یافت. پرسش اصلی مطرح شده این است که آیا در دعوای الزام به تحویل مبیع، احراز تصرف بایع بر مبیع الزامی است یا خیر. نظر هیات عالی این است که طبق ماده 362 قانون مدنی، احراز تصرفات بایع بر مبیع شرط نیست، زیرا دعوای الزام به تسلیم مبیع دارای مبنای قراردادی است و خواهان تنها نیاز به اثبات وقوع عقد دارد. در مقابل، اکثریت اعضای هیات معتقدند که احراز تصرفات خوانده شرط لازم است و در صورت عدم توجه به این موضوع، ممکن است حکمی نادرست صادر شود. این نظر به نظریه مشورتی شماره 5934/7 مورخ 79/10/10 استناد می‌کند که بیان می‌دارد اگر م. ع. د. زمان طرح دعوی متصرف باشد، حکم قابل اجرا خواهد بود. از سوی دیگر، نظر اقلیت نیز بر این باور است که احراز تصرفات خوانده در دعوای الزام به تحویل مبیع ضروری نیست، زیرا مبنای این دعوا ناشی از الزامات قراردادی است و خواهان تنها نیاز به اثبات وجود عقد دارد. این نظر به ماده 44 قانون اجرای احکام مدنی و نظریه مشورتی شماره 978/93/7 مورخ 93/4/25 اشاره دارد که بر عدم نیاز به احراز تصرفات خوانده تاکید می‌کند. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1396/09/08 برگزار شده توسط: استان اصفهان/ شهر نجف آباد