علم قاضی در حکم محکومیت به ارتکاب بزه زنا

آیا علم قاضی می‌تواند مستند صدور حکم محکومیت به ارتکاب بزه زنا قرار گیرد یا خیر ؟ چنانچه این علم صرفاً از طریق انجام آزمایش DNA مبنی بر انتساب طفل متولد شده به متهمان حاصل شود، آیا این موضوع برای اثبات کافی است یا خیر ؟ نظر هیئت عالی نظریه مشورتی شماره 1221/95/7 مورخ 1395/5/26 بر صائب بودن نظر مورد اشاره دلالت دارد: ١- ادله اثبات جرم در فصل اول از بخش پنجم قانون مجازات اسلامی 1392 (مواد 160 به بعد) آمده است. در خصوص بزه زنا و لواط، علاوه بر اقرار مطابق بند الف ماده 172 قانون مذکور، شهادت شهودی که دارای شرایط مقرر در ماده 177 قانون مزبور و منطبق با مواد 199 و 200 همان قانون موجب اثبات جرم است و در صورتی که شهود به عدد لازم نرسند، طبق قسمت اخیر ماده 200 قانون مذکور، شهادت در خصوص زنا یا لواط، قذف محسوب و موجب حد (آنان) است؛ بنابراین شهادت کم تر از حد نصاب مقرر در ماده 199 همین قانون موجب اثبات این جرایم نیست. ضمناً ب. ت. ب. مجموع مواد فصل پنجم همان بخش از قانون مجازات اسلامی (ماده 27 به بعد)، علم قاضی نیز در صورت حصول می‌تواند موجب اثبات این جرایم باشد و ب. ت. ب. ماده 211 و تبصره آن، در مواردی که مستند حکم، علم قاضی است، وی موظف است قرائن و امارات بین مستند علم خ. ر. ب. طور صریح در حکم قید کند. در هر حال مجرد علم استنباطی که نوعاً موجب یقین قاضی نمی شود، نمی تواند ملاک صدور حکم باشد و نظریه پزشک قانونی نیز به تنهایی برای حصول علم کفایت نمی کند.