Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
نظریهٔ مشورتی

نظر مشورتی 7/799 مورخ 1383/05/12 اداره کل حقوقی قوه قضائیه درخصوص دیه درفرض قتل قاتل توسط مأمورین انتظامی پس از ارتکاب قتل با اصلاحات و الحاقات بعدی

سبدِ من

#اداره_کل #قاتل #دیه #قتل #قتل_عمدی #مرتکب #فوت #گونه #قوانین #محقق #قضاییه #فرار #ثبوت #صورت

پرسش و پاسخِ کوتاه

پرسش: آیا در صورت قتل قاتل توسط مأموران انتظامی، دیه مقتول ساقط می‌شود؟

پاسخ: بله، با وحدت ملاک از قانون، چون فراری در کار نبوده و علت ثبوت دیه محقق نشده، دیه ساقط است.

به زبانِ ساده

متن درباره این است که اگر قاتل عمدی پس از قتل بمیرد، آیا دیه‌ای بر عهده کسی باقی می‌ماند یا نه. نظر نقل‌شده میان قاتلی که فرار نکرده و قاتلی که فرار کرده و تا زمان مرگ به او دسترسی نبوده تفاوت می‌گذارد. در فرض کشته‌شدن قاتل به‌وسیله مأموران، متن با فرض نبودن فرار، دیه را ساقط می‌داند.

چه کسی: متن، نظر مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضائیه با شماره ۷/۷۹۹ را معرفی می‌کند. طرفین پرونده یا پرسش‌کننده در متنِ ارائه‌شده مشخص نشده‌اند.

چگونه: پاسخ با مقایسه حکم مواد ۲۵۹ و ۲۶۰ قانون مجازات اسلامی ۱۳۷۰ و استدلال درباره نقش فرار در ثبوت دیه شکل گرفته است. سپس این استدلال به فرض کشته‌شدن قاتل به‌وسیله مأموران تعمیم داده شده است.

چرا مهم است: این متن برای رسیدگی به مطالبه دیه در پرونده‌هایی اهمیت دارد که قاتل پس از قتل فوت کرده یا به‌وسیله مأموران کشته شده است.

قوانینِ مرتبط: قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۰، مواد ۲۵۹ و ۲۶۰.

مفاهیمِ حقوقی: قتل عمد، دیه، فوت قاتل، فرار قاتل، سقوط دیه، ثبوت دیه، وحدت ملاک، رابطه علّیت

پرسش‌هایی که این متن پاسخ می‌دهد

اگر قاتل عمدی پس از ارتکاب قتل به‌وسیله مأموران انتظامی کشته شود، آیا دیه ثابت است؟

طبق متن، اگر فراری در کار نبوده باشد، دیه ساقط است.

متن درباره تفاوت قاتلِ فراری و قاتلی که فرار نکرده چه می‌گوید؟

به استناد مواد ۲۵۹ و ۲۶۰ قانون مجازات اسلامی ۱۳۷۰، در فرض نخست دیه ساقط و در فرض قاتلِ فراری دیه ثابت دانسته شده است.

کلیدواژه‌ها: دیه، قتل عمد، قاتل، مأموران انتظامی، سقوط دیه

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

از اين كه قانونگذار در مورد قتل عمدي كه مرتكب آن پس از قتل فوت كرده باشد، ميان صورتي كه قاتل پس از انجام قتل و تا پيش از آن كه مرگش فرا رسد، فرار نكرده باشد با صورتي كه قاتل پس از قتل فرار نموده و تا هنگام فوتش بدو دسترسي پيدا نشود، تفاوت قائل گرديده بدين معني كه براي صورت نخست كه فراري در كار نبوده به موجب ماده 259 ق.م.ا.1370 اعلام سقوط ديه نموده ولي براي صورت دوم كه قاتل فراري شده به موجب ماده 260 قانون مذكور به ثبوت ديه حكم كرده است، معلوم مي گردد قانونگذار فرار قاتل را علت ثبوت ديه مي داند همانطوري كه قاعده «تَعليق حكم بر وصف مشعر بر علّيّت است» بدين گونه حكم مي نمايد و چون رابطه عليّت چنين اقتضاء دارد كه با وجود علّت، معلول هم وجود يافته و با عدم آن معلول نيز منتفي گردد لذا قانونگذار نيز به مقتضاي قانون عليّت در قوانين فوق عمل نموده است. از آنچه بيان شد نتيجه اين است كه در مفروض سؤال كه قاتل پس از ارتكاب قتل، خود به وسيله مأمورين انتظامي به قتل رسيده است چون ظاهراً فراري در كار نبوده به استناد وحدت ملاك و اين كه علّت ثبوت ديه محقق نگرديده، همان حكم ماده 259 ق.م.ا. 1370 هم در اين مورد جاري است يعني ديه ساقِط است.

موارد مرتبط 14

نشست‌های قضایی 2

مواد مرتبط 1

دکترین 4

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین