پرسش: آیا ماده ۱۳۳۲ قانون مدنی در دعاوی اثبات نسب قابل استناد است؟
پاسخ: خیر، این ماده صرفاً ناظر بر فرض تردید در بقای حق ثابت بر متوفی است و قابل تسری به سایر فروض نیست.
به زبانِ ساده
این نظر درباره کاربرد سوگند در فرضی است که حقِ متوفی ثابت بوده، اما معلوم نیست آن حق همچنان باقی است یا نه. اداره کل حقوقی گفته این حکم را نمیتوان به دعوای شخصی که خود را منتسب به متوفی میداند و علیه وراث بلافصل اقامه کرده، گسترش داد.
چه کسی: نظر مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضائیه؛ در فرض پرسش، خواهانِ مدعی انتساب به متوفی و وراث بلافصل او.
چگونه: اداره کل حقوقی موضوع ماده ۱۳۳۲ را محدود به فرض خاصِ ثبوت اصل حق برای متوفی و تردید در بقای آن دانسته و آن را قابل تسری به فرض مطرحشده ندانسته است.
چرا مهم است: این نظر برای وکلا و دادگاهها در تشخیص زمانِ قابل استناد بودن ماده ۱۳۳۲ قانون مدنی کاربرد دارد.
قوانینِ مرتبط: ماده ۱۳۳۲ قانون مدنی؛ مواد ۲۷۸ و ۲۷۹ قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹.
وقتی اصل حقِ متوفی ثابت است، اما بقای آن مورد تردید قرار دارد.
آیا در دعوای شخصی که خود را منتسب به متوفی میداند، میتوان به ماده ۱۳۳۲ استناد کرد؟
در فرض مطرحشده، استناد به ماده ۱۳۳۲ و مواد ۲۷۸ و ۲۷۹ قانون آیین دادرسی مدنی موجبی ندارد.
کلیدواژهها: قانون مدنی، اثبات نسب، وراث، دعوای حقوقی، تفسیر قانون
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
حكم مقرر در ماده 1332 قانون مدنيناظر بر فرض خاص ثابت بودن اصل حق بر متوفي و ترديد در بقاي آن است و نميتوان آن را به فروض ديگر تسري داد. در فرض سوال كه خواهان خود را منتسب به متوفي ميداند و دعوا را به طرفيت وراث بلافصل مطرح نموده است، موجبي براي استناد به ماده فوقالذكر و مواد 278 و 279 قانون آيين دادرسي دادگاههاي عمومي و انقلاب در امور مدني مصوب 1379 نميباشد.
نظریه مشورتی شماره 7/97/2542 مورخ 1398/06/06
موضوع این استعلام، بررسی امکان استناد به ماده 1332 قانون مدنی در مورد ادعای انتساب خواهان به متوفی و طرح دعوا علیه وراث بلافصل است. اداره کل حقوقی قوه قضاییه در نظریه مشورتی خود اعلام کرده است که حکم مقرر در ماده 1332 قانون مدنی تنها به حالتی اشاره دارد که اصل حق بر متوفی ثابت باشد و تردید در بقای آن وجود داشته باشد و نمیتوان آن را به موارد دیگر تعمیم داد. بنابراین، در این مورد خاص، استناد به ماده مذکور و همچنین مواد 278 و 279 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 غیرموجه است.
تاریخ نظریه: 1398/06/06
شماره نظریه: 7/97/2542
شماره پرونده: 97-76-2542
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
شماره پرونده: 97-76-2542ح
در خصوص ادعای اثبات نسب خواهری و برادری یا ادعای نسب به عنوان عمو، عمه، خاله و دایی و نیز ادعای نسب نسبت به فرزندان اعمام و عمات یا اخوال و خالات در فرض فوت پدر و مادر یا اجداد پدری و مادری، خاله، عمه، دایی و عمو، آیا این دعاوی، دعوای بر میت محسوب میگردد و سوگند استظهاری خواهان لازم است؟
بازگشت به استعلام بدون شماره مورخ 1397/09/07 به شماره ثبت وارده 2542 مورخ ، 1397/09/14 نظریه مشورتی این اداره کل به شرح زیر اعلام میگردد: حکم مقرر در ماده 1332 قانون مدنی ناظر بر فرض خاص ثابت بودن اصل حق بر متوفی و تردید در بقای آن است و نمیتوان آن را به فروض دیگر تسری داد. در فرض سوال که خواهان خود را منتسب به متوفی میداند و دعوا را به طرفیت وراث بلافصل مطرح نموده است، موجبی برای استناد به ماده فوقالذکر و مواد 278 و 279 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379 نمیباشد. دکتر … حیدری پور