Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
نظریهٔ مشورتی

نظر مشورتی 7/1401/702 مورخ 1401/08/25 اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص نحوه رسیدگی به جرم سب‌النبی موضوع تبصره ماده 263 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و بررسی رابطه و تفاوت میان مو

سبدِ من

#اداره_کل #مجازات #رسیدگی #جرم #توهین #بازپرس #نقل‌قول #حبس #صلاحیت #تحقیقات_مقدماتی #تعزیر #شلاق #دادسرا #دادیار #دادگاه_کیفری_یک #مرتکب #ساب_النبی #پیش‌بینی #شلاق_تعزیری #تشخیص #کیفرخواست #دادگاه_کیفری_دو #قانون_آیین_دادرسی_کیفری #دادستان #قرار_جلب_به_دادرسی #قذف #حد #وقوع_جرم #قضاییه #اهانت #تعزیرات #نظریه #صلاحیت‌دادگاه #اعدام #اسلام #صورت #احراز #اتهام #تعارض #محکوم #دانسته #نظریه‌مشورتی #ادعا

پرسش و پاسخِ کوتاه

پرسش: نحوه تعیین صلاحیت رسیدگی به جرم سب‌النبی در موارد مستی، غضب یا نقل قول چیست؟

پاسخ: متن ارائه‌شده ناقص بوده و فاقد پاسخ اداره حقوقی است؛ لذا امکان استخراج پاسخ وجود ندارد.

به زبانِ ساده

این سند پرسشی درباره مرجع رسیدگی و مجازات سب‌النبی در حالت مستی، غضب یا نقل قول از دیگری مطرح می‌کند. همچنین درباره رابطه حکم ماده ۲۶۳ با مجازات ماده ۵۱۳ سؤال دارد. متن ارائه‌شده پیش از درج پاسخ اداره کل حقوقی قطع شده است؛ بنابراین نتیجه نظر مشورتی از همین متن معلوم نیست.

چه کسی: اداره کل حقوقی قوه قضائیه مخاطب استعلام بوده است؛ استعلام‌کننده در متن مشخص نشده و پرسش درباره متهم به سب‌النبی و مراجع رسیدگی است.

چگونه: استعلام‌کننده درباره مرجع تشخیص، صلاحیت رسیدگی و نسبت دو ماده قانونی پرسیده است. متن موجود در میانه پرسش دوم ناتمام می‌شود و پاسخ اداره کل را در بر ندارد.

چرا مهم است: این سند برای شناخت پرسش‌های مربوط به صلاحیت و مجازات مفید است، اما برای دانستن پاسخ رسمی باید متن کامل نظر در دسترس باشد.

قوانینِ مرتبط: قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲، تبصره ماده ۲۶۳؛ قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)، ماده ۵۱۳.

مفاهیمِ حقوقی: سب‌النبی، اهانت، تعزیر، صلاحیت، مستی، غضب، نقل قول

پرسش‌هایی که این متن پاسخ می‌دهد

چه مرجعی باید احراز کند که سب‌النبی در حالت مستی، غضب یا نقل قول از دیگری بوده است؟

در متنِ ارائه‌شده پاسخ این پرسش نیامده است.

آیا اتهام سب‌النبی در این وضعیت در صلاحیت دادسرا و دادگاه کیفری دو است یا بازپرس و دادگاه کیفری یک؟

متنِ ارائه‌شده این موضوع را مطرح کرده، اما پاسخ آن در دسترس نیست.

نسبت ماده ۲۶۳ با ماده ۵۱۳ درباره اهانت به پیامبر چیست؟

متن به تعارض مورد ادعا اشاره می‌کند، اما پاسخ نهایی در بخشِ ارائه‌شده نیامده است.

کلیدواژه‌ها: سب‌النبی، صلاحیت دادگاه، قانون مجازات اسلامی، تعزیرات، اهانت به پیامبر

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

استعلام : ب. ت. ب. تبصره ماده 263 قانون مجازات اسلامي مصوب 1392 كه سب النبي (صلي الله عليه و آله) در حالت مستي، غضب، يا نقل قول از ديگري را در صورت صدق اهانت موجب تعزير تا 74 ضربه شلاق مي‌داند، مستدعيست نسبت به ابهامات ذيل پاسخ فرماييد: الف- تشخيص اين‌كه متهم به سب در حالت مستي، غضبي يا نقل قول از ديگري بوده با قاضي دادسرا مي‌باشد يا دادگاه؟ به عبارتي چنانچه قاضي محترم دادسرا يكي از موارد سه‌گانه مذكور را نسبت به سب‌النبي احراز نمايد آيا از حيث صلاحيت مي‌تواند وفق تعزير مقرر در تبصره ماده 263 قانون موصوف اقدام و حسب مورد جرم مذكور توسط داديار رسيدگي و كيفرخواست نيز براي دادگاه كيفري دو صادر شود يا اينكه صرف اتهام سب‌النبي در صلاحيت بازپرس و متعاقبا دادگاه كيفري يك مي‌باشد؟ ب- ماده 513 كتاب تعزيرات قانون مجازات اسلامي، اهانت به پيامبران عظام الهي (عليهم السلام) را موجب مجازات يك تا 5 سال حبس دانسته است؛ حال چنانكه ملحوظ است در مواد 263 و 513 قانون مجازات اسلامي و كتاب تعزيرات آن قانون براي اهانت به پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله) 2 مجازات متفاوت تعيين شده است. آن اداره محترم سابقا طي نظريه شماره 7/92/1988 مورخ 1392/10/14 در حل اين تعارض بيان داشته‌ايد سب اخص از توهين است؛ اما اين پاسخ مشكلي را حل نمي‌كند؛ زيرا به هر حال فردي كه به پيامبر اكرم (ص) در حال غضب، مستي يا به نقل قول، ناسزا (سب) گويد، قطعاً اين ناسزا، توهين موضوع ماده 513 نيز مي‌باشد؛ زيرا چنانكه آن اداره محترم فرموده‌ايد ماده 263 اخص است؛ نتيجتاً ماده 513 اعم است؛ لذا در اين مصداق كه هم سب موضوع تبصره ماده 263 و هم توهين ماده 513 آن را شامل است، كدامين مجازات را براي متهم بايد برگزيد؟ بديهي است صرف اخص بودن سب نسبت به توهين نمي‌تواند باعث شمول تبصره ماده 263 براي رفتار متهم باشد؛ چه اينكه اگر براي توهين به پيامبر (ص) تا 5 سال حبس پيش‌بيني شده است سب به ايشان به طريق اولي بايد مجازات بيشتر داشته باشد نه كمتر و به عبارتي فرض فرماييد فردي در حالت مستي يا غضب يا به نقل قول از ديگري به پيامبر (ص) توهين نمايد (نه سب). اين فرض حسب نظريه سابق آن اداره محترم كه اشاره شد مشمول تبصره ماده 263 نمي‌باشد؛ زيرا سب را اخص از توهين دانسته‌ايد و نتيجتاً مشمول ماده 513 خواهد بود؛ حال چطور مي‌شود فردي را كه در حالت غضب، پيامبر (ص) را سب نموده مستحق صرفا شلاق دانست؛ اما اگر سب نكرد و صرفاً توهين نمود تا 5 سال حبس برايش مقدر كرد؟ نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : الف- مجازات «ساب‌النبي» طبق ماده 262 قانون مجازات اسلامي 1392، اعدام (حدي) است و رسيدگي به آن طبق بند «الف» ماده 302 قانون آيين دادرسي كيفري مصوب 1392 در صلاحيت دادگاه كيفري يك است و انجام تحقيقات مقدماتي آن ب. ت. ب. ماده 92 قانون پيش‌گفته الزاماً به عهده بازپرس است و وجود حالات و شرايط مقرر در ماده 263 قانون مجازات اسلامي مصوب 1392 تأثيري در تغيير صلاحيت دادگاه كيفري يك كه قانوناً مرجع صالح به رسيدگي جرم سبّ نبي است، ندارد؛ لذا دادستان، معاون دادستان و داديار قانوناً مجاز به انجام تحقيقات مقدماتي درباره اين جرم نيستند و چنانچه وجود شرايط و حالات مقرر در ماده 263 قانون مجازات اسلامي مصوب 1392 نزد بازپرس ادعا شود و در مورد شمول تبصره ماده 263 قانون مورد بحث، بازپرس با انعكاس اين امر در نظرنهايي خود بر اساس تبصره ياد‌شده قرار جلب به دادرسي صادر مي‌كند و پرونده به دادگاه كيفري يك ارسال مي‌شود. ب- فصل پنجم قانون مجازات اسلامي مصوب 1392 كه شامل مواد 262 و 263 و تبصره ماده 263 است به «سبّ نبي» است كه با عنايت به ماده 262 اين قانون غير از مفهوم عام «اهانت» موضوع ماده 513 قانون مجازات اسلامي (تعزيرات) 1375 مي‌باشد؛ به عبارت ديگر هر اهانتي «سبّ نبي» نيست؛ بلكه ب. ت. ب. ماده 262 اين قانون، فقط «دشنام» يا «قذف» پيامبر اعظم (صلي ا... عليه و اله و سلم) و هر يك از انبياء عظام «سبّ نبي» محسوب مي‌شود و چون مجازات ساب النبي اعدام حدي است؛ لذا مقنن با پيش‌بيني حالاتي از قبيل مستي، غضب يا به نقل از ديگري، به صرف ادعاي مرتكب از قاعده درأ استفاده و اجرا و اعمال مجازات حد را ساقط كرده است؛ يعني به صرف ادعاي متهم به وجود چنين حالاتي در وقوع جرم شبهه ايجاد شده و شمول قاعده درأ مي‌شود و مرتكب مطابق تبصره ماده 263 قانون مجازات اسلامي 1392 به شلاق تعزيري مقرر در اين تبصره محكوم خواهد شد و ماده 513 قانون مجازات اسلامي 1375 در مواردي مورد استناد قرار مي‌گيرد كه مطالب اهانت‌آميز به پيامبر اسلام (ص) يا ساير انبياء عظام الهي از مصاديق «سبّ نبي» نباشد كه در اين‌صورت مطابق اين ماده مجازات تعيين مي‌شود به عبارت ديگر مجازات مقرر در تبصره ماده 263 قانون پيش‌گفته حكم خاصي است كه از مجازات مقرر در ماده 513 قانون مجازات اسلامي (تعزيرات) 1375 كاملاً متفاوت و هر كدام در جاي خود قابل اعمال است. نظریه مشورتی شماره 7/1401/702 مورخ 1401/08/25 موضوع استعلام مربوط به ابهامات ناشی از تبصره ماده 263 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 در ارتباط با مجازات سب النبی (صلی الله علیه و آله) و نحوه رسیدگی به این جرم است. در این استعلام، سوالاتی مطرح شده که شامل صلاحیت رسیدگی به اتهام سب النبی و تعارض مجازات‌های تعیین‌شده در مواد 263 و 513 قانون مجازات اسلامی م. ب.. در پاسخ، نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضائیه بیان می‌کند که مجازات سب النبی طبق ماده 262 قانون مجازات اسلامی، اعدام (حدی) است و رسیدگی به این جرم در صلاحیت دادگاه کیفری یک قرار دارد و تحقیقات مقدماتی نیز به عهده بازپرس است. همچنین، وجود حالات مستی، غضب یا نقل قول از دیگری تاثیری در صلاحیت دادگاه ندارد و در صورت احراز این حالات، متهم بر اساس تبصره ماده 263 به شلاق تعزیری محکوم می‌شود. در پایان، مجازات‌های مقرر در مواد 263 و 513 قانون مجازات اسلامی به‌طور مستقل و در شرایط خاص خود قابل اعمال هستند. تاریخ نظریه: 1401/08/25 شماره نظریه: 7/1401/702 شماره پرونده: 1401-186/1-702 ک ب. ت. ب. تبصره ماده 263 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 که سب النبی (صلی الله علیه و آله) در حالت مستی، غضب، یا نقل قول از دیگری را در صورت صدق اهانت موجب تعزیر تا 74 ضربه شلاق می‌داند، مستدعیست نسبت به ابهامات ذیل پاسخ فرمایید: الف- تشخیص این‌که متهم به سب در حالت مستی، غضبی یا نقل قول از دیگری بوده با قاضی دادسرا م. ب. یا دادگاه؟ به عبارتی چنانچه قاضی محترم دادسرا یکی از موارد سه‌گانه مذکور را نسبت به سب‌النبی احراز نماید آیا از حیث صلاحیت می‌تواند وفق تعزیر مقرر در تبصره ماده 263 قانون موصوف اقدام و حسب مورد جرم مذکور توسط دادیار رسیدگی و کیفرخواست نیز برای دادگاه کیفری دو صادر شود یا اینکه صرف اتهام سب‌النبی در صلاحیت بازپرس و متعاقبا دادگاه کیفری یک می‌باشد؟ ب- ماده 513 کتاب تعزیرات قانون مجازات اسلامی، اهانت به پیامبران عظام الهی (علیهم السلام) را موجب مجازات یک تا 5 سال حبس دانسته است؛ حال چنانکه ملحوظ است در مواد 263 و 513 قانون مجازات اسلامی کتاب تعزیرات آن قانون برای اهانت به پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) 2 مجازات متفاوت تعیین شده است. آن اداره محترم سابقا طی نظریه شماره 1988/92/7 مورخ 1392/10/14 در حل این تعارض بیان داشته‌اید سب اخص از توهین است؛ اما این پاسخ مشکلی را حل نمی‌کند؛ زیرا به هر حال فردی که به پیامبر اکرم (ص) در حال غضب، مستی یا به نقل قول، ناسزا (سب) گوید، قطعاً این ناسزا، توهین موضوع ماده 513 نیز می‌باشد؛ زیرا چنانکه آن اداره محترم فرموده‌اید ماده 263 اخص است؛ نتیجتاً ماده 513 اعم است؛ لذا در این مصداق که هم سب موضوع تبصره ماده 263 و هم توهین ماده 513 آن را شامل است، کدامین مجازات را برای متهم باید برگزید؟ بدیهی است صرف اخص بودن سب نسبت به توهین نمی‌تواند باعث شمول تبصره ماده 263 برای رفتار متهم باشد؛ چه اینکه اگر برای توهین به پیامبر (ص) تا 5 سال حبس پیش‌بینی شده است سب به ایشان به طریق اولی باید مجازات بیشتر داشته باشد نه کمتر و به عبارتی فرض فرمایید فردی در حالت مستی یا غضب یا به نقل قول از دیگری به پیامبر (ص) توهین نماید (نه سب). این فرض حسب نظریه سابق آن اداره محترم که اشاره شد مشمول تبصره ماده 263 نمی‌باشد؛ زیرا سب را اخص از توهین دانسته‌اید و نتیجتاً مشمول ماده 513 خواهد بود؛ حال چطور می‌شود فردی را که در حالت غضب، پیامبر (ص) را سب نموده مستحق صرفا شلاق دانست؛ اما اگر سب نکرد و صرفاً توهین نمود تا 5 سال حبس برایش مقدر کرد؟ الف- مجازات «ساب‌النبی» طبق ماده 262 قانون مجازات اسلامی 1392، اعدام (حدی) است و رسیدگی به آن طبق بند «الف» ماده 302 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 در صلاحیت دادگاه کیفری یک است و انجام تحقیقات مقدماتی آن ب. ت. ب. ماده 92 قانون پیش‌گفته الزاماً به عهده بازپرس است و وجود حالات و شرایط مقرر در ماده 263 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 تاثیری در تغییر صلاحیت دادگاه کیفری یک که قانوناً مرجع صالح به رسیدگی جرم سبّ نبی است، ندارد؛ لذا دادستان، معاون دادستان و دادیار قانوناً مجاز به انجام تحقیقات مقدماتی درباره این جرم نیستند و چنانچه وجود شرایط و حالات مقرر در ماده 263 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 نزد بازپرس ادعا شود و در مورد شمول تبصره ماده 263 قانون مورد بحث، بازپرس با انعکاس این امر در نظرنهایی خود بر اساس تبصره یاد‌شده قرار جلب به دادرسی صادر می‌کند و پرونده به دادگاه کیفری یک ارسال می‌شود. ب- فصل پنجم قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 که شامل مواد 262 و 263 و تبصره ماده 263 است به «سبّ نبی» است که با عنایت به ماده 262 این قانون غیر از مفهوم عام «اهانت» موضوع ماده 513 قانون مجازات اسلامی تعزیرات 1375 می‌باشد؛ به عبارت دیگر هر اهانتی «سبّ نبی» نیست؛ بلکه ب. ت. ب. ماده 262 این قانون، فقط «دشنام» یا «قذف» پیامبر اعظم (صلی ا... علیه و اله و سلم) و هر یک از انبیاء عظام «سبّ نبی» محسوب می‌شود و چون مجازات ساب النبی اعدام حدی است؛ لذا مقنن با پیش‌بینی حالاتی از قبیل مستی، غضب یا به نقل از دیگری، به صرف ادعای مرتکب از قاعده درا استفاده و اجرا و اعمال مجازات حد را ساقط کرده است؛ یعنی به صرف ادعای متهم به وجود چنین حالاتی در وقوع جرم شبهه ایجاد شده و شمول قاعده درا می‌شود و مرتکب مطابق تبصره ماده 263 قانون مجازات اسلامی 1392 به شلاق تعزیری مقرر در این تبصره محکوم خواهد شد و ماده 513 قانون مجازات اسلامی 1375 در مواردی مورد استناد قرار می‌گیرد که مطالب اهانت‌آمیز به پیامبر اسلام (ص) یا سایر انبیاء عظام الهی از مصادیق «سبّ نبی» نباشد که در این‌صورت مطابق این ماده مجازات تعیین می‌شود به عبارت دیگر مجازات مقرر در تبصره ماده 263 قانون پیش‌گفته حکم خاصی است که از مجازات مقرر در ماده 513 قانون مجازات اسلامی تعزیرات 1375 کاملاً متفاوت و هر کدام در جای خود قابل اعمال است. ب. ت. ب. تبصره ماده 263 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 که سب النبی )صلی االله علیه و آله( در حالت مستی، غضب، یا نقل قول از دیگری را در صورت صدق اهانت موجب تعزیر تا 74 ضربه شلاق میداند، مستدعیست نسبت به ابهامات ذیل پاسخ فرمایید: الف- تشخیص اینکه متهم به سب در حالت مستی، غضبی یا نقل قول از دیگری بوده با قاضی دادسرا م. ب. یا دادگاه؟ به عبارتی چنانچه قاضی محترم دادسرا یکی از موارد سهگانه مذکور را نسبت به سبالنبی احراز نماید آیا از حیث صلاحیت میتواند وفق تعزیر مقرر در تبصره ماده 263 قانون موصوف اقدام و حسب مورد جرم مذکور توسط دادیار رسیدگی و کیفرخواست نیز برای دادگاه کیفری دو صادر شود یا اینکه صرف اتهام سبالنبی در صلاحیت بازپرس و متعاقبا دادگاه کیفری یک میباشد؟ ب- ماده 513 کتاب تعزیرات قانون مجازات اسلامی، اهانت به پیامبران عظام الهی )علیهم السلام( را موجب مجازات یک تا 5 سال حبس دانسته است؛ حال چنانکه ملحوظ است در مواد 263 و 513 قانون مجازات اسلامی و کتاب تعزیرات آن قانون برای اهانت به پیامبر اسلام )صلی االله علیه و آله( 2 مجازات متفاوت تعیین شده است. آن اداره محترم سابقا طی نظریه شماره 7/92/1988 مورخ 1392/10/14 در حل این تعارض بیان داشتهاید سب اخص از توهین است؛ اما این پاسخ مشکلی را حل نمیکند؛ زیرا به هر حال فردی که به پیامبر اکرم )ص( در حال غضب، مستی یا به نقل قول، ناسزا )سب( گوید، قطعاً این ناسزا، توهین موضوع ماده 513 نیز میباشد؛ زیرا چنانکه آن اداره محترم فرمودهاید ماده 263 اخص است؛ نتیجتاً ماده 513 اعم است؛ لذا در این مصداق که هم سب موضوع تبصره ماده 263 و هم توهین ماده 513 آن را شامل است، کدامین مجازات را برای متهم باید برگزید؟ بدیهی است صرف اخص بودن سب نسبت به توهین نمیتواند باعث شمول تبصره ماده 263 برای رفتار متهم باشد؛ چه اینکه اگر برای توهین به پیامبر )ص( تا 5 سال حبس پیشبینی شده است سب به ایشان به طریق اولی باید مجازات بیشتر داشته باشد نه کمتر و به عبارتی فرض فرمایید فردی در حالت مستی یا غضب یا به نقل قول از دیگری به پیامبر )ص( توهین نماید )نه سب.( این فرض حسب نظریه سابق آن اداره محترم که اشاره شد مشمول تبصره ماده 263 نمیباشد؛ زیرا سب را اخص از توهین دانستهاید و نتیجتاً مشمول ماده 513 خواهد بود؛ حال چطور میشود فردی را که در حالت غضب، پیامبر )ص( را سب نموده مستحق صرفا شلاق دانست؛ اما اگر سب نکرد و صرفاً توهین نمود تا 5 سال حبس برایش مقدر کرد؟ الف- مجازات »سابالنبی« طبق ماده 262 قانون مجازات اسلامی ، 1392 اعدام )حدی( است و رسیدگی به آن طبق بند »الف« ماده 302 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 در صلاحیت دادگاه کیفری یک است و انجام تحقیقات مقدماتی آن ب. ت. ب. ماده 92 قانون پیشگفته الزاماً به عهده بازپرس است و وجود حالات و شرایط مقرر در ماده 263 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 تأثیری در تغییر صلاحیت دادگاه کیفری یک که قانوناً مرجع صالح به رسیدگی جرم سبّ نبی است، ندارد؛ لذا دادستان، معاون دادستان و دادیار قانوناً مجاز به انجام تحقیقات مقدماتی درباره این جرم نیستند و چنانچه وجود شرایط و حالات مقرر در ماده 263 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 نزد بازپرس ادعا شود و در مورد شمول تبصره ماده 263 قانون مورد بحث، بازپرس با انعکاس این امر در نظرنهایی خود بر اساس تبصره یادشده قرار جلب به دادرسی صادر میکند و پرونده به دادگاه کیفری یک ارسال میشود. ب- فصل پنجم قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 که شامل مواد 262 و 263 و تبصره ماده 263 است به »سبّ نبی« است که با عنایت به ماده 262 این قانون غیر از مفهوم عام »اهانت« موضوع ماده 513 قانون مجازات اسلامی )تعزیرات( 1375 میباشد؛ به عبارت دیگر هر اهانتی »سبّ نبی« نیست؛ بلکه ب. ت. ب. ماده 262 این قانون، فقط »دشنام« یا »قذف« پیامبر اعظم )صلی ا... علیه و اله و سلم( و هر یک از انبیاء عظام »سبّ نبی« محسوب میشود و چون مجازات ساب النبی اعدام حدی است؛ لذا مقنن با پیشبینی حالاتی از قبیل مستی، غضب یا به نقل از دیگری، به صرف ادعای مرتکب از قاعده درأ استفاده و اجرا و اعمال مجازات حد را ساقط کرده است؛ یعنی به صرف ادعای متهم به وجود چنین حالاتی در وقوع جرم شبهه ایجاد شده و شمول قاعده درأ میشود و مرتکب مطابق تبصره ماده 263 قانون مجازات اسلامی 1392 به شلاق تعزیری مقرر در این تبصره محکوم خواهد شد و ماده 513 قانون مجازات اسلامی 1375 در مواردی مورد استناد قرار میگیرد که مطالب اهانتآمیز به پیامبر اسلام )ص( یا سایر انبیاء عظام الهی از مصادیق »سبّ نبی« نباشد که در اینصورت مطابق این ماده مجازات تعیین میشود به عبارت دیگر مجازات مقرر در تبصره ماده 263 قانون پیشگفته حکم خاصی است که از مجازات مقرر در ماده 513 قانون مجازات اسلامی )تعزیرات( 1375 کاملاً متفاوت و هر کدام در جای خود قابل اعمال است. دکتر …

موارد مرتبط 100

آرای مرتبط 12

نظریات مشورتی 40

نشست‌های قضایی 4

مواد مرتبط 4

دکترین 40

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین