نظریه مشورتی بدون شماره 23

نظریه مشورتی بدون شماره 23 خ. م.: موضوع استعلام درباره امکان واگذاری حضانت کودکان توسط والدین به شخص ثالث و گسترش این توافق به دیگر افراد است. در پاسخ به این استعلام، نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه بیان می‌کند که حضانت به معنای داشتن اختیار تصمیم‌گیری درباره تربیت کودک است و والدین نمی‌توانند مسئولیت حضانت ر. ا. خ. سلب کرده یا به دیگری واگذار کنند. همچنین، اگر والدین کودک را به فرد دیگری سپرده باشند و آن فرد از دادگاه درخواست حضانت کند، در صورتی که دادگاه صلاحیت والدین را تایید نکند و مصلحت کودک در واگذاری حضانت به متقاضی باشد، درخواست وی می‌تواند مورد قبول قرار گیرد. تاریخ نظریه: 1131/10/12 شماره پرونده: 1122-3/9-96 استعلام: ب. ت. ب. اینکه نگهداری اطفال هم حق و هم تکلیف ابوین م. ب. و از طرفی با توافق والدین امکان حضانت به دیگری وجود دارد حال آیا این توافق نسبت به شخص ثالث نیز تسری دارد یا خیر؟ به عبارت بهتر آیا زوجین می‌توانند حضانت فرزند خ. ر. ب. شخص ثالث ولو یکی از بستگان نزدیک خود واگذار کنند یا خیر؟ و چنانچه این امر از قبل صورت گرفته باشد و شخص ثالث که فرزند مشترک زوجین تحت تصرف و حضانت وی م. ب. دعوایی به طرفین زوجین به خواسته سلب قانونی حضانت والدین از آن فرزند و اعطای حضانت وی به خود تقدیم نماید چنین امری وجاهت قانونی دارد یا خیر. نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه: اولاً- عهده داری حضانت به معنای داشتن سلطه و اختیار تصمیم گیری در خصوص تربیت روحی و جسمی کودک است و مباشرت در خصوص رفع نیازهای روحی و جسمی از قبیل آموزش و تعذیه کودک توسط کسی که حضانت بر عهده اوست، الزامی نیست و سپردن طفل به دایه و سرپرست به مفهوم واگذاری حضانت نمی‌باشد. ثانیاً- والدین نمی توانند مسئولیت ناشی از حضانت ر. ا. خ. سلب یا حضانت را ب. غ. واگذار نمایند. ثالثاً- در فرضی که والدین اقدام به واگذاری کودک ب. غ. کرده باشند و این شخص از دادگاه درخواست کند تا حضانت کودک برابر قانون به وی واگذار شود، در صورتی که دادگاه احراز کند والدین صلاحیت لازم برای حضانت از فرزند خود را نداشته و مصلحت کودک در واگذاری حضانت او به متقاضی باشد، منعی برای اجابت درخواست وی ب. ر. م. مربوط وجود ندارد.