نظریه مشورتی شماره 7/93/393 مورخ 1393/02/22
خ. م.:
موضوع این استعلام، بررسی و ارائه نظر قانونی درباره یک مسئله خاص است که در تاریخ 22/2/93 با نظریه شماره 393/93/7 مطرح شده است. در این نظریه، پرسش یا استعلام بهطور دقیق بیان نشده، اما پاسخ ارائه شده باید شامل تحلیل و تفسیر قانونی مربوط به موضوع باشد. برای درک کامل جزئیات و استدلالهای حقوقی، مراجعه به متن کامل نظریه و مستندات قانونی مربوطه ضروری است.
مورخ: 22/2/93
نظریه شماره: 393/93/7
شماره پرونده: 109-1/186-93
سوال:
چنانچه سه یا چهار نفر در نزاعی مصدوم شوند و از دو نفر به نامهای الف و ب شکایت ایراد ضرب عمدی نمایند و از بدو شکایت تا آخرین جلسه رسیدگی در اجرای مادتین 453و 533 از قانون مجازات اسلامی جدید بر شکایت خودشان اصرار ورزند که دونفر مثلا الف و ب آنها را مورد ضرب و شتم عمدی قرار داده حال اگر صلاحیت رسیدگی به اتهام الف فرضا دادگاه ویژه روحانیت باشد و نسبت به فرد الف قرار منع تعقیب صادر نمایند و دادگاه عمومی بدون ذکر توجیه و مبنا و بدون اعلام انصراف شکات از شکایت خویش نسبت به الف حکم محکومیت فرد ب به پرداخت کل دیات تمامی شکات صادر کند و حکم نیز به لحاظ کمیت دیات قطعی باشد آیا دادنامه صادره صحیح است برفرض منفی بودن پاسخ راهکار و نقض این دادنامه چیست؟ وآیا میتواند از مصادیق خلاف بین شرع محسوب شود یا خیر مستدعی است پاسخ موضوع را جهت بهره برداری قضایی اعلام فرمایید.
نظریه مشورتی:
اظهارنظر راجع به صحت و سقم آراء صادره از مراجع قضایی خارج از وظایف این اداره کل است و تشخیص اینکه حکمی خلاف بیّن شرع است، طبق ماده 18 اصلاحی قانون تشکیل دادگاه های عمومی و انقلاب در صلاحیت ریاست محترم قوه قضائیه است.
#
نظریههای مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضائیه
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
