Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

نظریهٔ مشورتی

نظریه مشورتی شماره 7/95/1765 مورخ 1395/07/27

سبدِ من

#بازداشت #مجازات #قرار_بازداشت_موقت #وثیقه #حبس #قانون_آیین_دادرسی_کیفری #کفالت #کفیل #تحقیقات_مقدماتی #اداره_کل #قرار_تأمین #دادسرا #پیش‌بینی #تصمیم‌گیری #سقف #قتل #تحقیقات #ضرورت #التزام_به_حضور #وجه_التزام #آزادی #قتل_عمدی #بازداشت_موقت #ناظر #نظریه‌مشورتی #نظریه #جرایم #محاکمه #محاکم #قضاییه #تودیع

پرسش و پاسخِ کوتاه

پرسش: سقف مدت بازداشت موقت در جرایم مستوجب سلب حیات چقدر است و پس از آن چه تکلیفی وجود دارد؟

پاسخ: حداکثر مدت بازداشت دو سال است و پس از آن باید قرار بازداشت به قرارهای متناسب مانند وثیقه یا کفالت تبدیل شود.

به زبانِ ساده

موضوع، مدت بازداشت متهم در تحقیقات و محاکمه، به‌ویژه در جرایم مستوجب سلب حیات است. نظریه سقف بازداشت موقت در این جرایم را دو سال می‌داند و پس از آن از قرارهای کفالت یا وثیقه سخن می‌گوید. در جرایم دارای مجازات حبس نیز محدودیت مدت بازداشت به حداقل مجازات قانونی مربوط است.

چه کسی: نظریه را اداره کل حقوقی قوه قضاییه صادر کرده است؛ استعلام‌کننده در متن معرفی نشده و طرفین پرونده مشخصی نام برده نشده‌اند.

چگونه: در پی استعلام درباره سقف مدت بازداشت و امکان ادامه آن، اداره کل حقوقی ماده 242 را مبنای پاسخ قرار داده و درباره مدت بازداشت در جرایم مختلف توضیح داده است.

چرا مهم است: این نظریه برای متهمان، وکلای آنان و مقام‌های قضایی در بررسی مدت بازداشت و انتخاب قرار تأمین اهمیت دارد.

قوانینِ مرتبط: ماده 242 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392؛ تبصره 1 ماده 242 همان قانون.

مفاهیمِ حقوقی: بازداشت موقت، قرار تأمین، کفالت، وثیقه، تحقیقات مقدماتی، مجازات سلب حیات، حداقل مجازات

پرسش‌هایی که این متن پاسخ می‌دهد

حداکثر مدت بازداشت موقت در جرایم مستوجب سلب حیات چقدر است؟

دو سال.

آیا پس از پایان این مدت امکان ادامه بازداشت با قرار بازداشت موقت وجود دارد؟

خیر؛ متن از امکان استفاده از قرارهای کفالت و وثیقه پس از این مدت سخن می‌گوید.

در جرایمی که مجازات قانونی آن‌ها حبس است، مدت بازداشت چه محدودیتی دارد؟

مدت بازداشت نمی‌تواند از حداقل مجازات قانونی بیشتر باشد؛ اگر حداقل مجازات تعیین نشده باشد، نوع قرار تأمین را قاضی تعیین می‌کند.

کلیدواژه‌ها: بازداشت موقت، جرایم سلب حیات، آیین دادرسی کیفری، قرار تأمین، تحقیقات مقدماتی

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

نظریه مشورتی شماره 7/95/1765 مورخ 1395/07/27 خ. م.: موضوع استعلام درباره مدت بازداشت متهمان در جریان تحقیقات مقدماتی و محاکمه در جرایم مستوجب سلب حیات بر اساس ماده 242 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 است. سوال مطرح شده درباره امکان ادامه بازداشت متهمان پس از گذشت دو سال و اقدامات ممکن دادسراها و محاکم کیفری در این زمینه است. در پاسخ، نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه بیان می‌کند که حداکثر مدت قرار بازداشت موقت در جرایم سلب حیات دو سال است و پس از این مدت، امکان ادامه بازداشت با قرارهای کفالت و وثیقه وجود دارد. همچنین، در جرایمی که مجازات قانونی آنها حبس است، مدت بازداشت نمی‌تواند بیش از حداقل مجازات قانونی باشد و در صورت عدم وجود حداقل برای مجازات، تصمیم‌گیری درباره نوع قرار تامین با قاضی خواهد بود. تبصره 1 ماده 242 تنها به محاسبه مدت بازداشت در دادسرا و دادگاه مربوط می‌شود و حکم جداگانه‌ای ندارد. تاریخ نظریه: 1395/07/27 شماره نظریه: 7/95/1765 شماره پرونده: 1312-1/168-95 استعلام: احتراماً مطابق ماده 242 قانون آئین دادرسی کیفری سقف نهایی مجاز مدت بازداشت متهمان در فرایند تحقیقات مقدماتی و محاکمه در جرایم مستوجب سلب حیات حداکثر2 سال پیش بینی شده اما درعمل در برخی موارد و به ویژه در پرونده‌های قتل به دلایلی این مدت برای تکمیل تحقیقات و صدور رأی کافی نبوده و یا گاه علی‌‌رغم تبدیل قرار بازداشت موقت در پرونده‌ها به قرارهای متناسب مانند وثیقه یا اخذ کفیل متهم از تودیع وقیقه یا معرفی کفیل اظهارعجز می‌نماید و مدت بازداشت آنها بیشتر از دو سال خواهد شد ب. ت. ب. ضرورت ادامه بازداشت در برخی پرونده‌ها و یا عجز متهم از تودیع وثیقه یا معرفی کفیل دادسراها و محاکم کیفری برای حل این مشکل چه اقدامی می‌توانند انجام دهند؟ آیا ادامه بازداشت این متهمان پس از دو سال ممکن است و یا آنکه پس از مضی این مدت باید با تبدیل قرار به قرارهایی مانند التزام به حضور با تعیین وجه التزام نسبت به آزادی متهم اقدام کرد./ع نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه: 1- ماده 242 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1392، احکامی را در خصوص قرار بازداشت موقت و سایر قرارهای منتهی به بازداشت، پیش‌بینی کرده است که این موارد را می‌توان در فروض زیر بیان کرد: الف- حداکثر مدت قرار بازداشت موقت در جرایم موجب مجازات سلب حیات، دو سال و در سایر جرایم، یک سال است و در جرایم موجب مجازات سلب حیات، مانند قتل عمدی پس از انقضای مهلت بازداشت موقت، امکان ادامه بازداشت متهم با قرارهای کفالت و وثیقه وجود دارد. ب- در مواردی که مجازات قانونی جرم، حبس باشد، حبس نیز دارای حداقل و حداکثر باشد، مدت بازداشت متهم، چه با قرار بازداشت موقت و چه با سایر قرارها، بیش از حداقل مجازات قانونی نخواهد بود که در این موارد، ب. ت. ب. بند 1 فوق، مدت بازداشت موقت بیش از یک سال نیست. بنابراین، اگر مجازات جرمی 2 تا 10 سال حبس باشد، می‌توان متهم را یک سال با قرار بازداشت موقت و یک سال دیگر با قرار کفالت یا وثیقه بازداشت نمود. ج- در مواردی که مجازات قانونی جرم، غیر از حبس باشد یا مجازات حبس، فاقد حداقل باشد، از شمول ماده 242 خارج است و اتخاذ تصمیم در مورد نوع قرار تأمین با لحاظ اصول کلی مربوط به قرارهای تأمین و از جمله اصل تناسب تأمین با قاضی خواهد بود. لازم به ذکر است که تبصره 1 ماده 242، صرفاً ناظر بر نحوه محاسبه مدت بازداشت متهم در دادسرا و دادگاه و نیز محاسبه مدت بازداشت ناشی از قرار بازداشت موقت و سایر قرارهای منتهی به بازداشت در هریک از فروض فوق است و متضمن حکم جداگانه‌ای نمی‌باشد./

موارد مرتبط 28

نظریات مشورتی 21

مواد مرتبط 1

دکترین 6

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین