نظر مشورتی 7/95/2949 مورخ 1395/11/19 اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص شمول مزایای ایثارگران بر بازنشستگان دارای سابقه حضور در جبهه با اصلاحات و الحاقات بعدی

استعلام : ب. ت. ب. تبصره قانون ممنوعيت به كارگيري بازنشستگان آيا بازنشستگان داراي سابقه حضور در جبهه رزمنده مشمول بهره مندي از مزاياي ايثارگران مبني بر مستثني بوده از ممنوعيت به كارگيري تبصره فوق مي شوند يا خير؟ در صورت مثبت بودن چه مدت رزمندگي ملاك جهت استفاده از بهره مندي است. نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : اولاً ب. ت. ب. تعريف ايثارگر در بند الف ماده 1 قانون جامع خدمات رساني به ايثارگران مصوب 4/12/1391 مبني بر اينكه «ايثارگر در اين قانون به كسي اطلاق مي گردد كه براي استقرار و حفظ دستاوردهاي انقلاب اسلامي و دفاع از كيان نظام جمهوري اسلامي ايران و استقلال و تماميت ارضي كشور، مقابله با تهديدات و تجاوزات دشمنان داخلي و خارجي انجام وظيفه نموده و شهيد، مفقودالاثر، جانباز، اسير، آزاده و رزمنده شناخته شود»، بنابراين مقنن در بند الف ماده قانوني ياد شده، رزمندگان را از مصاديق ايثارگران دانسته است، لذا در ما نحن فيه، تبصره 1 ماده واحده قانون ممنوعيت به كارگيري بازنشستگان مصوب 20/2/1395 به رزمندگان نيز تسري دارد. ثانياً با عنايت به بند 9-3 سند راهبردي خدمات رساني به رزمندگان موضوع تصويب نامه شماره 50639/ت 49185 مورخ 23/4/1394 هيئت وزيران مبني بر اينكه «ميزان حضور و امتيازبندي شاخص پايه براي حضور افراد در جبهه، مناطق جنگي و عملياتي و امنيتي به عنوان رزمنده موضوع بند «الف» 2/9، حداقل چهل و پنج روز، اعم از داوطلبانه و يا موظفي به طور مستمر و يا متناوب، تعيين و به شرح جدول موضوع بند 4-9 امتيازات آنان محاسبه مي شود» لذا ملاك بهره مندي رزمندگان از تبصره 1 ماده واحده قانون ممنوعيت بكارگيري بازنشستگان مصوب 20/2/1395 حضور چهل و پنج روز در جبهه (مناطق جنگي و عملياتي و امنيتي) مي باشد. نظریه مشورتی شماره 7/95/2949 مورخ 1395/11/19 موضوع استعلام درباره وضعیت بازنشستگان دارای سابقه رزمندگی و شمولیت آن‌ها نسبت به مزایای ایثارگران بر اساس تبصره 1 ماده واحده قانون ممنوعیت به کارگیری بازنشستگان مصوب 20 اردیبهشت 1395 است. سوال مطرح شده این است که آیا این بازنشستگان مشمول ممنوعیت به کارگیری می‌شوند یا خیر، و در صورت مثبت بودن، مدت زمان رزمندگی چه میزان باید باشد. در پاسخ، اداره کل حقوقی قوه قضاییه اعلام کرده است که ب. ت. ب. تعریف ایثارگر در بند الف ماده 1 قانون جامع خدمات‌رسانی به ایثارگران مصوب 4 اسفند 1391، رزمندگان نیز جزو ایثارگران محسوب می‌شوند و بنابراین مشمول تبصره مذکور می‌گردند. همچنین، بر اساس بند 9-3 سند راهبردی خدمات‌رسانی به رزمندگان مصوب 23 تیر 1394، ملاک بهره‌مندی رزمندگان از این تبصره، حداقل چهل و پنج روز حضور در جبهه، مناطق جنگی، عملیاتی و امنیتی است. تاریخ نظریه: 1395/11/19 شماره نظریه: 7/95/2949 شماره پرونده: 1900-58-95 اولاً ب. ت. ب. تعریف ایثارگر در بند الف ماده 1 قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مصوب 1391/12/4 مبنی بر اینکه «ایثارگر در این قانون به کسی اطلاق می‌گردد که برای استقرار و حفظ دستاوردهای انقلاب اسلامی و دفاع از کیان نظام جمهوری اسلامی ایران و استقلال و تمامیت ارضی کشور، مقابله با تهدیدات و تجاوزات دشمنان داخلی و خارجی انجام وظیفه نموده و شهید، مفقودالاثر، جانباز، اسیر، آزاده و رزمنده شناخته شود»، بنابراین مقنن در بند الف ماده قانونی یاد شده، رزمندگان را از مصادیق ایثارگران دانسته است، لذا در ما نحن فیه، تبصره 1 ماده واحده قانون ممنوعیت به کارگیری بازنشستگان مصوب 1395/2/20 به رزمندگان نیز تسری دارد. ثانیاً با عنایت به بند 9- 3 سند راهبردی خدمات رسانی به رزمندگان موضوع تصویب نامه شماره 50639/ت 49185 مورخ 1394/4/23 هیئت وزیران مبنی بر اینکه «میزان حضور و امتیازبندی شاخص پایه برای حضور افراد در جبهه، مناطق جنگی و عملیاتی و امنیتی به عنوان رزمنده موضوع بند «الف» 2/9، حداقل چهل و پنج روز، اعم از داوطلبانه و یا موظفی به طور مستمر و یا متناوب، تعیین و به شرح جدول موضوع بند 4- 9 امتیازات آنان محاسبه می‌شود» لذا ملاک بهره مندی رزمندگان از تبصره 1 ماده واحده قانون ممنوعیت بکارگیری بازنشستگان مصوب 1395/2/20 حضور چهل و پنج روز در جبهه (مناطق جنگی و عملیاتی و امنیتی) م. ب..