Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home

جستجو در متنِ کاملِ قوانین، آرا و نظریات — برای حقوق‌دانانبه زبانِ خودتان بنویسید چه مشکلی دارید؛ دعوای مربوط، جای مراجعه، مدارک و نمونه‌متن را ساده نشانتان می‌دهیم

حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
نظریهٔ مشورتی

نظر مشورتی 7/95/2968 مورخ 1395/11/19 اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص مسئول پرداخت دیه در فرض ایراد صدمه توسط یک طفل به طفل دیگر با اصلاحات و الحاقات بعدی

سبدِ من

#مسئول_پرداخت_دیه #اداره_کل #دیه #طفل #عاقله #صغیر #ولی_قهری #مطالبه #جنایت #وقوع_جرم #مرتکب #مجازات #خطای_محض #کودک #شاکی #قرار_موقوفی_تعقیب #مجنی‌علیه #جرم #قضاییه #زمان #پدر #نظریه‌مشورتی #مختومه #احراز #صدور‌رای #محکوم #نظریه

پرسش و پاسخِ کوتاه

پرسش: در صورت ایراد صدمه توسط طفل، مسئولیت پرداخت دیه بر عهده کیست و آیا مطالبه آن پس از سال‌ها ممکن است؟

پاسخ: در صورت اثبات صدمه و عدم گذشت ولی قهری، استحقاق مطالبه دیه وجود دارد و مسئولیت آن طبق قانون با عاقله است.

به زبانِ ساده

مصدوم پس از ۱۲ سال برای نابینایی چشمش دیه خواسته بود؛ صدمه را طفلی وارد کرده بود که اکنون بزرگ شده است. اداره کل حقوقی گفته است اگر رابطه میان صدمه قدیمی و نابینایی فعلی ثابت شود و آن صدمه مشمول گذشت ولی قهری نبوده باشد، اصل استحقاق مطالبه دیه وجود دارد. بخش موجود از متن پاسخ درباره شخص مسئول پرداخت دیه کامل نیست.

چه کسی: اداره کل حقوقی قوه قضائیه نظر مشورتی داده است؛ خواهان، مصدومی است که بینایی چشم راستش را از دست داده و خواندگان مورد اشاره در استعلام، مرتکبِ آن زمان و عاقله او هستند.

چگونه: موضوع از طریق استعلام درباره مطالبه دیه پس از گذشت ۱۲ سال مطرح شد؛ پرونده کیفری قدیمی نیز بنا بر استعلام معدوم شده بود. پاسخ موجود، مطالبه را به اثبات منشأ صدمه و نبودِ گذشتِ مؤثر مشروط کرده است.

چرا مهم است: این متن برای مصدومان و وکلا در بررسی مطالبه دیه بابت صدمه‌ای که در دوران صغر وارد شده اهمیت دارد.

قوانینِ مرتبط: بند «ب» ماده ۲۹۲ قانون مجازات اسلامی؛ نظر مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضائیه شماره 7/95/2968 مورخ ۱۳۹۵/۱۱/۱۹

مفاهیمِ حقوقی: دیه، جنایت، صغیر، ولی قهری، گذشت، رابطه سببیت

پرسش‌هایی که این متن پاسخ می‌دهد

اگر ثابت شود نابینایی چشم مصدوم ناشی از صدمه‌ای است که ۱۲ سال پیش یک طفل وارد کرده، آیا مصدوم حق مطالبه دیه دارد؟

بله؛ مشروط به اثبات رابطه میان نابینایی و همان جنایت و اینکه صدمه مشمول گذشت ولی قهری نبوده باشد.

چه کسی مسئول پرداخت دیه است؟

متن موجود فقط می‌گوید مرتکب هنگام وقوع جنایت صغیر بوده و به بند «ب» ماده ۲۹۲ قانون مجازات اسلامی اشاره می‌کند؛ ادامه نظر و تعیین مسئول پرداخت در متن ارائه‌شده موجود نیست.

کلیدواژه‌ها: دیه، طفل، عاقله، صدمه بدنی، مسئولیت مدنی

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

استعلام : در دعوايي خواهان به علت ايراد صدمه به چشم راست خود در زمان طفوليت صغير 8 ساله مطالبه ديه عليه دو نفر مطرح نموده است ب. ت. ب. اينكه موضوع مربوط به سال 1383 مي باشد كه دو طفل در حال بازي كردن موجب ورود صدمه از سوي يكي از آنها كه صغير بوده به ديگري ميشود و در آن زمان با تشكيل پرونده كيفري موضوع پيگيري مي گردد لكن ظاهراً با اعلام رضايت ولي قهري شاكي پرونده با صدور قرار موقوفي تعقيب مختومه مي گردد حال پس از گذشت 12 سال شخص مصدوم كه در حال حاضر چشم راست وي بينايي خودش را كاملا از دست داده است مطالبه ديه عليه هر دو نفر متهم و ولي قهري وي عاقله را مطرح نموده است سوال: به فرض احراز ادعاي خواهان و صدور رأي چه شخصي مسئوليت پرداخت ديه را خواهد داشت آيا متهم كه در زمان وقوع جرم صغير بوده و عاقله مسؤوليت داشته بايد ديه را بپردازد و از لحاظ قانوني و حقوقي مسؤل است؟ يا عاقله بايستي محكوم گردد پدر متهم؟ لازم به ياد آوري است پرونده كيفري كلاً معدوم و امحا گرديده است و هيچ مستندي از پرونده موصوف وجود ندارد نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : در فرض سؤال، چنانچه ثابت شود كه از بين رفتن بينايي چشم راست خواهان، ناشي از همان جنايتي است كه 12 سال پيش از ناحيه طفلي كه در حال حاضر كبير است، به او وارد شده و اين صدمه مشمول گذشت ولي قهري وي در آن زمان (به لحاظ صغير بودن مجني¬عليه) نبوده است، استحقاق مطالبه ديه آن را دارد و به لحاظ آنكه مرتكب نيز زمان وقوع جنايت صغير بوده، طبق بند ب ماده 292 قانون مجازات اسلامي1392، جنايت او خطاي محض محسوب و ب. ت. ب. مواد 463 و 467 قانون مزبور، مسئوليت پرداخت ديه به عهده عاقله او در زمان وقوع جنايت است و چون مسئوليت عاقله در پرداخت ديه در فرض استعلام، مرتبط به زمان صغر صغير و تاريخ ارتكاب جرم است، لذا كبيرشدن مرتكب، تأثيري در مسئوليت عاقله ندارد./ نظریه مشورتی شماره 7/95/2968 مورخ 1395/11/19 در یک پرونده حقوقی، خواهان به دلیل آسیب به چشم راست خود در دوران کودکی (8 سالگی) علیه دو نفر درخواست دیه کرده است. این آسیب در نتیجه بازی دو کودک در سال 1383 ایجاد شده و پرونده کیفری در آن زمان تشکیل و به دلیل رضایت ولی قهری بسته شده است. پس از 12 سال و از دست دادن کامل بینایی، خواهان دوباره درخواست دیه کرده است. سوال این است که آیا متهم (که در زمان وقوع جرم کودک بوده) یا عاقله (پدر متهم) مسئول پرداخت دیه هستند. بر اساس نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه، اگر ثابت شود که از بین رفتن بینایی خواهان نتیجه جنایتی است که 12 سال پیش توسط کودک انجام شده و این آسیب شامل گذشت ولی قهری نبوده، خواهان حق مطالبه دیه را دارد. بر اساس بند ب ماده 292 قانون مجازات اسلامی 1392، این جنایت خطای محض محسوب می‌شود و مسئولیت پرداخت دیه بر عهده عاقله در زمان وقوع جرم است. بنابراین، بالغ شدن مرتکب تاثیری در مسئولیت عاقله ندارد. تاریخ نظریه: 1395/11/19 شماره نظریه: 7/95/2968 شماره پرونده: 1693-1/186-95 در دعوایی خواهان به علت ایراد صدمه به چشم راست خود در زمان طفولیت صغیر 8 ساله مطالبه دیه علیه دو نفر مطرح نموده است ب. ت. ب. اینکه موضوع مربوط به سال 1383 م. ب. که دو طفل در حال بازی کردن موجب ورود صدمه از سوی یکی از آنها که صغیر بوده به دیگری میشود و در آن زمان با تشکیل پرونده کیفری موضوع پیگیری می‌گردد لکن ظاهراً با اعلام رضایت ولی قهری شاکی پرونده با صدور قرار موقوفی تعقیب مختومه می‌گردد حال پس از گذشت 12 سال شخص مصدوم که در حال حاضر چشم راست وی بینایی خودش را کاملا از دست داده است مطالبه دیه علیه هر دو نفر متهم و ولی قهری وی عاقله را مطرح نموده است سوال: به فرض احراز ادعای خواهان و صدور رأی چه شخصی مسئولیت پرداخت دیه را خواهد داشت آیا متهم که در زمان وقوع جرم صغیر بوده و عاقله مسئولیت داشته باید دیه را بپردازد و از لحاظ قانونی و حقوقی مسول است؟ یا عاقله بایستی محکوم گردد پدر متهم؟ لازم به یاد آوری است پرونده کیفری کلاً معدوم و امحا گردیده است و هیچ مستندی از پرونده موصوف وجود ندارد در فرض سوال، چنانچه ثابت شود که از بین رفتن بینایی چشم راست خواهان، ناشی از همان جنایتی است که 12 سال پیش از ناحیه طفلی که در حال حاضر کبیر است، به او وارد شده و این صدمه مشمول گذشت ولی قهری وی در آن زمان (به لحاظ صغیر بودن مجنی‌علیه) نبوده است، استحقاق مطالبه دیه آن را دارد و به لحاظ آنکه مرتکب نیز زمان وقوع جنایت صغیر بوده، طبق بند ب ماده 292 قانون مجازات اسلامی 1392، جنایت او خطای محض محسوب و ب. ت. ب. مواد 463 و 467 قانون مزبور، مسئولیت پرداخت دیه به عهده عاقله او در زمان وقوع جنایت است و چون مسئولیت عاقله در پرداخت دیه در فرض استعلام، مرتبط به زمان صغر صغیر و تاریخ ارتکاب جرم است، لذا کبیرشدن مرتکب، تأثیری در مسئولیت عاقله ندارد./

موارد مرتبط

برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین