استعلام :
در دعوايي خواهان به علت ايراد صدمه به چشم راست خود در
زمان طفوليت صغير 8 ساله
مطالبه ديه عليه دو نفر مطرح نموده است ب. ت. ب. اينكه موضوع مربوط به سال 1383 مي باشد كه دو
طفل در حال بازي كردن موجب ورود صدمه از سوي يكي از آنها كه صغير بوده به ديگري ميشود و در آن زمان با تشكيل پرونده كيفري موضوع پيگيري مي گردد لكن ظاهراً با اعلام رضايت ولي قهري شاكي پرونده با صدور قرار موقوفي تعقيب
مختومه مي گردد حال پس از گذشت 12 سال شخص مصدوم كه در حال حاضر چشم راست وي بينايي خودش را كاملا از دست داده است مطالبه ديه عليه هر دو نفر متهم و ولي قهري وي
عاقله را مطرح نموده است سوال: به فرض
احراز ادعاي خواهان و صدور رأي چه شخصي مسئوليت پرداخت ديه را خواهد داشت آيا متهم كه در زمان
وقوع جرم صغير بوده و عاقله مسؤوليت داشته بايد ديه را بپردازد و از لحاظ قانوني و حقوقي مسؤل است؟ يا عاقله بايستي محكوم گردد
پدر متهم؟ لازم به ياد آوري است پرونده كيفري كلاً معدوم و امحا گرديده است و هيچ مستندي از پرونده موصوف وجود ندارد
نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه :
در فرض سؤال، چنانچه ثابت شود كه از بين رفتن بينايي چشم راست خواهان، ناشي از همان جنايتي است كه 12 سال پيش از ناحيه طفلي كه در حال حاضر كبير است، به او وارد شده و اين صدمه مشمول گذشت ولي قهري وي در آن زمان (به لحاظ صغير بودن مجني¬عليه) نبوده است، استحقاق مطالبه ديه آن را دارد و به لحاظ آنكه مرتكب نيز زمان وقوع جنايت صغير بوده، طبق بند ب ماده 292
قانون مجازات اسلامي1392، جنايت او خطاي محض محسوب و ب. ت. ب. مواد 463 و 467 قانون مزبور، مسئوليت پرداخت ديه به عهده عاقله او در زمان وقوع جنايت است و چون مسئوليت عاقله در پرداخت ديه در فرض استعلام، مرتبط به زمان صغر صغير و تاريخ ارتكاب
جرم است، لذا كبيرشدن مرتكب، تأثيري در مسئوليت عاقله ندارد./
نظریه مشورتی شماره 7/95/2968 مورخ 1395/11/19
در یک پرونده حقوقی، خواهان به دلیل آسیب به چشم راست خود در دوران کودکی (8 سالگی) علیه دو نفر درخواست
دیه کرده است. این آسیب در نتیجه بازی دو کودک در سال 1383 ایجاد شده و پرونده کیفری در آن زمان تشکیل و به دلیل رضایت
ولی قهری بسته شده است. پس از 12 سال و از دست دادن کامل بینایی، خواهان دوباره درخواست دیه کرده است. سوال این است که آیا متهم (که در زمان وقوع جرم
کودک بوده) یا عاقله (پدر متهم)
مسئول پرداخت دیه هستند. بر اساس نظریه مشورتی
اداره کل حقوقی قوه
قضاییه، اگر ثابت شود که از بین رفتن بینایی خواهان نتیجه جنایتی است که 12 سال پیش توسط کودک انجام شده و این آسیب شامل گذشت ولی قهری نبوده، خواهان حق مطالبه دیه را دارد. بر اساس بند ب ماده 292 قانون
مجازات اسلامی 1392، این
جنایت خطای محض محسوب میشود و مسئولیت پرداخت دیه بر عهده عاقله در زمان وقوع جرم است. بنابراین، بالغ شدن
مرتکب تاثیری در مسئولیت عاقله ندارد.
تاریخ نظریه: 1395/11/19
شماره نظریه: 7/95/2968
شماره پرونده: 1693-1/186-95
در دعوایی خواهان به علت ایراد صدمه به چشم راست خود در زمان طفولیت
صغیر 8 ساله مطالبه دیه علیه دو نفر مطرح نموده است ب. ت. ب. اینکه موضوع مربوط به سال 1383 م. ب. که دو طفل در حال بازی کردن موجب ورود صدمه از سوی یکی از آنها که صغیر بوده به دیگری میشود و در آن زمان با تشکیل پرونده کیفری موضوع پیگیری میگردد لکن ظاهراً با اعلام رضایت ولی قهری
شاکی پرونده با صدور
قرار موقوفی تعقیب مختومه میگردد حال پس از گذشت 12 سال شخص مصدوم که در حال حاضر چشم راست وی بینایی خودش را کاملا از دست داده است مطالبه دیه علیه هر دو نفر متهم و ولی قهری وی عاقله را مطرح نموده است
سوال: به فرض احراز ادعای خواهان و صدور رأی چه شخصی مسئولیت پرداخت دیه را خواهد داشت آیا متهم که در زمان وقوع جرم صغیر بوده و عاقله مسئولیت داشته باید دیه را بپردازد و از لحاظ قانونی و حقوقی مسول است؟ یا عاقله بایستی
محکوم گردد پدر متهم؟ لازم به یاد آوری است پرونده کیفری کلاً معدوم و امحا گردیده است و هیچ مستندی از پرونده موصوف وجود ندارد
در فرض سوال، چنانچه ثابت شود که از بین رفتن بینایی چشم راست خواهان، ناشی از همان جنایتی است که 12 سال پیش از ناحیه طفلی که در حال حاضر کبیر است، به او وارد شده و این صدمه مشمول گذشت ولی قهری وی در آن زمان (به لحاظ صغیر بودن
مجنیعلیه) نبوده است، استحقاق مطالبه دیه آن را دارد و به لحاظ آنکه مرتکب نیز زمان وقوع جنایت صغیر بوده، طبق بند ب ماده 292 قانون مجازات اسلامی 1392، جنایت او خطای محض محسوب و ب. ت. ب. مواد 463 و 467 قانون مزبور، مسئولیت پرداخت دیه به عهده عاقله او در زمان وقوع جنایت است و چون مسئولیت عاقله در پرداخت دیه در فرض استعلام، مرتبط به زمان صغر صغیر و تاریخ ارتکاب جرم است، لذا کبیرشدن مرتکب، تأثیری در مسئولیت عاقله ندارد./