نظر مشورتی 7/96/1462 مورخ 1396/06/29 اداره کل حقوقی قوه قضائیه در خصوص تکلیف مراکز درمانی مبنی بر تحویل بیمار روانی بعد از اقدامات درمانی و بهبود با اصلاحات و الحاقات بعدی

سؤال 0 نظريه اداره كل حقوقي قوه قضاييه در قوانين و مقررات فعلي در خصوص بيمار رواني نصي راجع به تكليف مراكز درماني مبني بر تحويل بيمار رواني، متعاقب اقدامات درماني و بهبود يافتن وي، در محل سكونت وي يا بستگانش وجود ندارد و ب. ت. ب. اينكه حسب ماده 20 قانون امور حسبي اقدام و دخالت دادستان در امور حسبي مخصوص به مواردي است كه در قانون تصريح شده است لذا در اين خصوص تكليفي براي دادستان نيز نميتوان متصور شد. بديهي است اين امر نافي تكاليف ساير دستگاههاي مرتبط نظير سازمان بهزيستي در حمايت از افراد ناتوان جسمي و روحي و رسيدگي به امور آنها نميباشد./ نظریه مشورتی شماره 7/96/1462 مورخ 1396/06/29 موضوع استعلام درباره وظیفه بیمارستان زارع ساری در رابطه با انتقال بیماران روانی ترخیص‌شده به خانواده‌هایشان است. پرسش این است که آیا بیمارستان موظف است در صورت عدم مراجعه خانواده‌ها، بیماران را به محل سکونت آنان تحویل دهد یا خیر. در پاسخ، نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه تصریح می‌کند که بر اساس قوانین و مقررات موجود، مراکز درمانی هیچ الزامی برای تحویل بیماران روانی به محل سکونت خانواده‌ها پس از ترخیص ندارند. همچنین، طبق ماده 20 قانون امور حسبی، دخالت دادستان در این موارد مجاز نیست. این پاسخ به معنای نفی مسئولیت سایر نهادهای مرتبط، مانند سازمان بهزیستی، در حمایت از افراد ناتوان جسمی و روحی نیست. تاریخ نظریه: 1396/06/29 شماره نظریه: 7/96/1462 شماره پرونده: 1024-1/168-96 با عنایت به مراجعات مستمر مرکز درمان بیماریهای روانی ساری بیمارستان زارع ساری جهت اخذ دستور لازم برای همکاری ضابطین در زمینه انتقال بیماران مورد ترخیص به منزل و تحویل آنها به خانواده اعلام فرمائید چنانچه خانواده بیماران روانی پس از بستری بیماران در بیمارستان و متعاقب انجام اقدامات درمانی و بهبودی بیمار و ترخیص وی از بیمارستان از مراجعه جهت ترخیص و انتقال بیمار درمان شده مذکور به منزل خودداری و بیمارستان حتی با صرف نظر نمودن از دریافت هزینه های درمان حاضر به ترخیص بیمار باشد بیمارستان مذکور با عنایت به اینکه اقامتگاه بیماران در شهرهای دوردست استان یا بعضا سایر استانها قراردارد تکلیفی به تحویل بیمار درمان شده به خانواده وی در اقامتگاهش را دارد یا چنین تکلیفی وجود نداشته و بیمار ترخیص و خودش می‌تواند بیمارستان را به قصد منزل یا هر جای دیگر ی ترک کند؟ در صورت وجود تکلیف فوق برای بیمارستان و درخواست صدور دستور مساعد برای همکاری ضابطین دادسرا و دادستان چه تکلیفی در مواجهه با این درخواست داشته و چه تصمیمی باید اتخاذ نماید؟ نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه: