پرسش: آیا عوارض ماده ۲ قانون حفظ کاربری اراضی زراعی مشمول مرور زمان اجرای احکام میشود؟
پاسخ: خیر، عوارض مزبور ماهیت مجازات ندارد و از شمول مقررات مرور زمان اجرای احکام کیفری خارج است.
به زبانِ ساده
این نظریه درباره ماهیت عوارض مربوط به تغییر کاربری اراضی زراعی و باغهاست. نتیجه آن است که این عوارض مجازات کیفری محسوب نمیشود و قواعد یادشده درباره مرور زمان اجرای مجازات و اجرای آرای کیفری بر آن جاری نیست.
چه کسی: نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضائیه است؛ طرفین اختلاف یا پرسشکننده در متن مشخص نشدهاند.
چگونه: نظریه ماهیت عوارض ماده ۲ را بررسی کرده و با غیرمجازات دانستن آن، مواد مربوط به مرور زمان اجرای احکام کیفری و اجرای آرای کیفری را قابل اعمال ندانسته است.
چرا مهم است: برای اشخاص و مراجع درگیر با مطالبه یا اجرای این عوارض مفید است تا آن را با مجازات کیفری اشتباه نگیرند.
قوانینِ مرتبط: قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها، ماده ۲؛ قانون مجازات اسلامی، ماده ۱۰۷؛ قانون آیین دادرسی کیفری، ماده ۵۳۷.
مفاهیمِ حقوقی: عوارض، مجازات، مرور زمان اجرای حکم، حکم قطعی، اجرای احکام کیفری، تغییر کاربری اراضی زراعی و باغها
پرسشهایی که این متن پاسخ میدهد
آیا عوارض موضوع ماده ۲ قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها مجازات است؟
خیر؛ ماهیت مجازات ندارد.
آیا مرور زمان اجرای احکام کیفری درباره این عوارض اعمال میشود؟
خیر؛ این عوارض از قلمرو ماده ۱۰۷ قانون مجازات اسلامی خارج است.
آیا اجرای این عوارض بر عهده معاونت اجرای احکام کیفری است؟
خیر؛ متن آن را از قلمرو ماده ۵۳۷ قانون آیین دادرسی کیفری خارج میداند.
کلیدواژهها: کاربری اراضی، عوارض، مرور زمان، اجرای احکام، مجازات
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
عوارض موضوع ماده ي 2 قانون حفظ كاربري اراضي زراعي و باغ ها مصوب 31/3/1374 با اصلاحات و الحاقات بعدي، ماهيت مجازات را ندارد، در نتيجه از قلمرو شمول ماده ي 107 قانون مجازات اسلامي مصوب 1392 ناظر به شمول مرور زمان اجراي احكام قطعي و ماده ي 537 قانون آيين دادرسي كيفري 1392 با الحاقات و اصلاحات بعدي (ناظر به اجراي آراي لازم الاجرايي دادگاه هاي كيفري، توسط معاونت اجراي احكام كيفري) خروج موضوعي دارد.
نظریه مشورتی شماره 7/96/1929 مورخ 1396/08/23
موضوع استعلام مربوط به وضعیت اجرای محکومیتپرداخت عوارض ناشی از تغییر کاربری غیرمجاز پس از گذشت مدت زمان قانونی مجازات و تخریب بنا است. سوال مطرح شده این است که آیا محکومیت به پرداخت عوارض نیز مشمول مرور زمان میشود یا خیر و اگر پاسخ منفی است، روش اقدام برای دریافت عوارض چگونه خواهد بود. پاسخ اداره کل حقوقی قوه قضاییه بیان میکند که عوارض موضوع ماده 2 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی وباغها مصوب 31 خرداد 1374، ماهیت مجازات ندارد و بنابراین مشمول مرور زمان اجرای احکام قطعی بر اساس ماده 107 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و ماده 537 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 نمیشود. بنابراین اجرای احکام باید به طور مستقل نسبت به دریافت عوارض اقدام کند.
تاریخ نظریه: 1396/08/23
شماره نظریه: 7/96/1929
شماره پرونده: 1475-192-96
احتراماً با عنایت به اینکه حسب نظریه های مشورتی به شماره 2086/95/7 مورخ 22/8/95 و شماره 529/95/7 مورخ 12/3/95 در مواردی که جرم تغییر کاربری غیرمجاز پس از مضی مدت زمان قانونی مجازات آن و قلع و قمع بنا مشمول مرور زمان میگردد چنانچه که در مواردی محکومٌعلیه علاوه بر جزای نقدی به پرداخت عوارض نیز محکوم گردد آیا محکومیت عوارض نیز به مانند قلع و قمع بنا در مرحله اجرای احکام مشمول مرور زمان میگردد یا خیر؟ چنانچه پاسخ منفی باشد آیا اجرای احکام باید رأساً نسبت به اخذ عوارض اقدام فرمایند یا اینکه سازمان مربوطه از طرق قانونی دیگر باید اقدام نمایند.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
عوارض موضوع مادهی 2 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها مصوب 1374/3/31 با اصلاحات و الحاقات بعدی، ماهیت مجازات را ندارد، در نتیجه از قلمرو شمول مادهی 107 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 ناظر به شمول مرور زمان اجرای احکام قطعی و مادهی 537 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 با الحاقات و اصلاحات بعدی (ناظر به اجرای آرای لازم الاجرایی دادگاههای کیفری، توسط معاونت اجرای احکام کیفری) خروج موضوعی دارد.