پرسش: آیا قصد و منظور آدمربا و فرار بعدی مجنیعلیه تأثیری در تحقق جرم آدمربایی دارد؟
پاسخ: منظور از ربایش جابجایی فیزیکی بدون رضایت است؛ بنابراین قصد آدمربا و فرار بعدی مجنیعلیه تأثیری در تحقق جرم ندارد.
به زبانِ ساده
این نظر میگوید آدمربایی با جابهجایی فیزیکی شخص بدون رضایت او تحقق مییابد؛ این جابهجایی ممکن است با زور، تهدید، حیله یا راه دیگری انجام شود. انگیزه آدمربا در تحقق جرم مؤثر دانسته نشده است. اگر شخص پس از ربوده شدن فرار کند، این فرار جرمِ پیشتر محققشده را از بین نمیبرد.
چه کسی: اداره کل حقوقی قوه قضائیه نظر مشورتی داده است؛ پرسشکننده در متن مشخص نشده و فرض مطرحشده درباره بزهدیدهای است که با خودرو ربوده شده و سپس فرار کرده است.
چگونه: اداره کل حقوقی با توضیح معنای ربایش و بیتأثیر دانستن قصد آدمربا، نتیجه گرفته است که فرار بعدی بزهدیده در تحقق جرمِ انجامشده اثر ندارد.
چرا مهم است: این نظر برای ارزیابی تحقق آدمربایی در پروندههایی که بزهدیده بعداً فرار میکند، مفید است.
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
منظور از ربايش در ماده 621 قانون مجازات اسلامي 1375 جابجايي فيزيكي اشخاص، بدون ميل و رضايت آن هاست؛ (اعم اينكه ناشي از عنف و تهديد و يا حيله و يا به هر نحو ديگري باشد). بنابراين، قصد و منظور آدم ربا تأثيري در جرم آدم ربايي ندارد؛ لذا در فرض سؤال كه بزه ديده به وسيله خودرو مورد ربايش قرارگرفته و اتومبيل حركت كرده است، اركان جرم آدم ربايي موضوع ماده مذكور محقق گرديده و فرار بعدي مجني عليه در بين راه، تأثيري در بزه محقق شده (آدم ربايي) ندارد
نظریه مشورتی شماره 7/96/2798 مورخ 1396/11/15
موضوع استعلام به تفسیر ماده 122 قانون مجازات اسلامی و بررسی وضعیت حقوقی یک مورد ربایش ارتباط دارد. پرسش این است که آیا در صورتی که فردی با قصد انجام اعمال منافی عفت ربوده شود ولی در میانه راه موفق به فرار شود، آیا جرم آغاز شده یا به طور کامل محقق شده است. در پاسخ، نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه تصریح میکند که بر اساس ماده 621 قانون مجازات اسلامی مصوب 1375، ربایش به معنای جابهجایی فیزیکی افراد بدون رضایت آنها است و در این مورد، ارکان جرم آدمربایی محقق شده است. بنابراین، فرار مجنیعلیه در حین ربایش تاثیری بر وقوع جرم آدمربایی ندارد.
تاریخ نظریه: 1396/11/15
شماره نظریه: 7/96/2798
شماره پرونده: 96-186/1-1561
مطابق ماده 122 قانون مجازات اسلامی هر کس قصد ارتکاب جرمی کرده و شروع به اجرای آن نمایدلکن به واسطه عامل خارج از اراده او قصدش معلق بماند به شرح زیر مجازات میشود...
سوال: شخصی جهت انجام اعمال منافی عفت و به وسیله خودرو مورد ربایش قرار میگیرد ولکن در میانه راه با بازکردن درب خودرو و در حال حرکت موفق به فرار میشود در این فرض شروع به جرم اتفاق افتاده یا جرم تام و کامل.
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
منظور از ربایش در ماده 621 قانون مجازات اسلامی 1375 جابجایی فیزیکی اشخاص، بدون میل و رضایت آنهاست؛ (اعم اینکه ناشی از عنف و تهدید و یا حیله و یا به هر نحو دیگری باشد). بنابراین، قصد و منظور آدمربا تأثیری در جرم آدمربایی ندارد؛ لذا در فرض سوال که بزه دیده به وسیله خودرو مورد ربایش قرارگرفته و اتومبیل حرکت کرده است، ارکان جرم آدمربایی موضوع ماده مذکور محقق گردیده و فرار بعدی مجنی علیه در بین راه، تأثیری در بزه محقق شده (آدمربایی) ندارد.