جستجو در متنِ کاملِ قوانین، آرا و نظریات — برای حقوقدانانبه زبانِ خودتان بنویسید چه مشکلی دارید؛ دعوای مربوط، جای مراجعه، مدارک و نمونهمتن را ساده نشانتان میدهیم
پرسش: آیا عهدهدار حضانت میتواند مباشرت در نگهداری کودک را به دیگری واگذار کند و آیا والدین حق سلب حضانت دارند؟
پاسخ: مباشرت در رفع نیازهای کودک الزامی نیست و واگذاری به دایه به معنای واگذاری حضانت نیست؛ همچنین والدین نمیتوانند مسئولیت حضانت را سلب کنند مگر به تشخیص دادگاه به مصلحت کودک.
به زبانِ ساده
این نظر توضیح میدهد که حضانت به معنی اختیار تصمیمگیری درباره تربیت کودک است و الزاماً مستلزم انجام شخصی همه کارهای روزمره او نیست. والدین نمیتوانند مسئولیت حضانت را از خود سلب کنند یا آن را واگذار کنند. با این حال، دادگاه میتواند در صورت احراز ناتوانی والدین و مصلحت کودک، حضانت را به متقاضی دیگری بسپارد.
چه کسی: اداره کل حقوقی قوه قضائیه نظر مشورتی داده است؛ طرفین اختلاف یا پرسشکننده مشخص نشدهاند.
چگونه: نظر در سه بخش، معنای حضانت و حدود آن، ناتوانی والدین از واگذاری مسئولیت، و امکان سپردن حضانت به متقاضی دیگر را در صورت رعایت شرایط بیان میکند.
چرا مهم است: این نظر برای والدین، سرپرستان و اشخاصی که خواهان حضانت کودکاند، در فهم نقش مصلحت کودک و اختیار دادگاه کاربرد دارد.
قوانینِ مرتبط: مقررات مربوط به حضانت؛ نام و شماره ماده در متن ذکر نشده است.
مفاهیمِ حقوقی: حضانت، اختیار تصمیمگیری درباره تربیت کودک، مباشرت در نگهداری، سپردن طفل به دایه، صلاحیت والدین، مصلحت کودک
پرسشهایی که این متن پاسخ میدهد
آیا حضانت الزاماً به این معناست که دارنده حضانت شخصاً همه نیازهای کودک را برطرف کند؟
خیر؛ مباشرت در رفع نیازهای روحی و جسمی کودک الزامی نیست.
آیا سپردن کودک به دایه یا سرپرست به معنای واگذاری حضانت است؟
خیر؛ سپردن طفل به دایه یا سرپرست به مفهوم واگذاری حضانت نیست.
آیا والدین میتوانند مسئولیت حضانت را از خود سلب یا به دیگری واگذار کنند؟
خیر.
آیا شخصی که والدین کودک را به او سپردهاند میتواند از دادگاه درخواست حضانت کند؟
بله؛ اگر دادگاه عدم صلاحیت والدین و مصلحت کودک در واگذاری حضانت به متقاضی را احراز کند، میتواند درخواست را بپذیرد.
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
اولاً- عهدهداري حضانت به معناي داشتن سلطه و اختيار تصميمگيري در خصوص تربيت روحي و جسمي كودك است و مباشرت در خصوص رفع نيازهاي روحي و جسمي از قبيل آموزش و تعذيه كودك توسط كسي كه حضانت بر عهده اوست، الزامي نيست و سپردن طفل به دايه و سرپرست به مفهوم واگذاري حضانت نميباشد.
ثانياً- والدين نميتوانند مسئوليت ناشي از حضانت ر. ا. خ. سلب يا حضانت را به غير واگذار نمايند. ثالثاً- در فرضي كه والدين اقدام به واگذاري كودك به غير كرده باشند و اين شخص از دادگاه درخواست كند تا حضانت كودك برابر قانون به وي واگذار شود، در صورتي كه دادگاه احراز كند والدين صلاحيت لازم براي حضانت از فرزند خود را نداشته و مصلحت كودك در واگذاري حضانت او به متقاضي باشد، منعي براي اجابت درخواست وي با رعايت مقررات مربوط وجود ندارد.
نظریه مشورتی شماره 7/97/76 مورخ 1397/01/26
موضوع استعلام درباره امکان واگذاری حضانت فرزندان توسط والدین به شخص ثالث و پیامدهای قانونی آن است. پرسش اصلی این است که آیا والدین میتوانند حضانت فرزند خ. ر. ب. یکی از بستگان یا شخص ثالث منتقل کنند، و در صورت طرح دعوا از سوی شخص ثالث برای سلب حضانت از والدین، آیا این اقدام از نظر قانونی معتبر است یا خیر. در پاسخ، نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه بیان میکند که والدین نمیتوانند مسئولیت حضانت ر. ا. خ. سلب کرده یا آن را به دیگری واگذار کنند. همچنین، اگر والدین کودک را به شخصی بسپارند و آن شخص از دادگاه درخواست حضانت کند، در صورتی که دادگاه تشخیص دهد والدین صلاحیت لازم برای حضانت را ندارند و مصلحت کودک در واگذاری حضانت به متقاضی است، درخواست وی میتواند پذیرفته شود.
تاریخ نظریه: 1397/01/26
شماره نظریه: 7/97/76
شماره پرونده: 96/9/3-1122
ب. ت. ب. اینکه نگهداری اطفال هم حق و هم تکلیف ابوین م. ب. و از طرفی با توافق والدین امکان حضانت به دیگری وجود دارد حال آیا این توافق نسبت به شخص ثالث نیز تسری دارد یا خیر؟ به عبارت بهتر آیا زوجین میتوانند حضانت فرزند خ. ر. ب. شخص ثالث ولو یکی از بستگان نزدیک خود واگذار کنند یا خیر؟ و چنانچه این امر از قبل صورت گرفته باشد و شخص ثالث که فرزند مشترک زوجین تحت تصرف و حضانت وی م. ب. دعوایی به طرفین زوجین به خواسته سلب قانونی حضانت والدین از آن فرزند و اعطای حضانت وی به خود تقدیم نماید چنین امری وجاهت قانونی دارد یا خیر؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه:
ثانیاً- والدین نمی توانند مسئولیت ناشی از حضانت ر. ا. خ. سلب یا حضانت را ب. غ. واگذار نمایند.
ثالثاً- در فرضی که والدین اقدام به واگذاری کودک ب. غ. کرده باشند و این شخص از دادگاه درخواست کند تا حضانت کودک برابر قانون به وی واگذار شود، در صورتی که دادگاه احراز کند والدین صلاحیت لازم برای حضانت از فرزند خود را نداشته و مصلحت کودک در واگذاری حضانت او به متقاضی باشد، منعی برای اجابت درخواست وی ب. ر. م. مربوط وجود ندارد.