استعلام :
با عنايت به ماده 2 قانون نحوه اجراي محكوميت هاي مالي مصوب 1394 كه مقرر داشته است شناسايي
اموال محكوم عليه بايد به تقاضاي محكوم له باشد و ب. ت. ب.
بند ۴ ماده يك آيين نامه اجرايي اين قانون مصوب 1399 رياست محترم قوه قضاييه كه يكي از شروط اعمال ماده 3 قانون يادشده را عدم شناسايي هر
گونه مال از محكوم عليه مي داند:
1- در
صورت انصراف محكوم له از تقاضاي شناسايي اموال محكوم عليه يا عدم تمايل وي به استفاده از حق مقرر در ماده 2 قانون نحوه اجراي محكوميت هاي مالي مصوب 1394، آيا اجراي احكام مي تواند بدون درخواست محكوم عليه، اموال را شناسايي كند؟
2- در صورت عدم درخواست يا عدم تمايل محكوم له جهت شناسايي اموال محكوم عليه، آيا صدور
برگ جلب محكوم عليه به تقاضاي محكوم له امكان پذير است؟
نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه :
اولاً، با عنايت به ماده 49 قانون اجراي احكام مدني مصوب 1356 و ماده 2 قانون نحوه اجراي محكوميتهاي مالي مصوب 1394 لزوم شناسايي، استعلام و توقيف اموال محكوم عليه توسط اجراي احكام نياز به درخواست محكوم له دارد. ثانياً، عدم استفاده محكوم له از اختيار مقرر در ماده 2 قانون نحوه اجراي محكوميت هاي مالي مصوب 1394 مبني بر تقاضاي شناسايي اموال محكوم عليه، مانع استفاده از حق مقرر براي وي در ماده 3 اين قانون مبني بر تقاضاي
بازداشت محكوم عليه نيست. ثالثاً، اعمال ماده 3 قانون نحوه اجراي محكوميت هاي مالي مصوب 1394 فرع بر
احراز قيود مندرج در مواد 1 و 3 اين قانون است و در مواردي مجاز است كه
ملائت محكوم عليه و استنكاف وي از اجراي حكم محرز باشد. رابعاً، نظر به اين كه آيين نامه قانون نحوه اجراي محكوميت هاي مالي مصوب 1399 رياست محترم قوه قضاييه تاكنون در روز نامه رسمي كشور منتتشر نشده است، وفق ماده 2 دستورالعمل نحوه استعلام حقوقي و پاسخ آن در قوه قضاييه مصوب 19/9/1398 رياست محترم قوه قضاييه، اداره حقوقي از پاسخ به سؤال در خصوص مواد آيين نامه يادشده معذور است.
نظریه مشورتی شماره 7/99/1872 مورخ 1399/11/29
موضوع استعلام به بررسی امکان
شناسایی اموال م. ع. و صدور برگ جلب او در صورت عدم درخواست یا تمایل
محکومله اختصاص دارد. بر اساس ماده 2 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1394،
شناسایی اموال محکومعلیه نیازمند درخواست
محکومله است و طبق ماده 49 قانون
اجرای احکام مدنی مصوب 1356، این شناسایی باید به تقاضای محکومله انجام شود. همچنین، عدم استفاده محکومله از حق شناسایی اموال، مانع از درخواست بازداشت م. ع. نخواهد بود. اعمال ماده 3 قانون مذکور، مشروط به احراز شرایط خاصی از جمله ملائت م. ع. و
استنکاف او از
اجرای حکم است. در نهایت، به دلیل عدم انتشار آییننامه اجرایی قانون مذکور در
روزنامه رسمی، اداره حقوقی قوه
قضاییه از پاسخ به سوالات مرتبط با آن معذور است.
تاریخ نظریه: 1399/11/29
شماره نظریه: 7/99/1872
شماره پرونده: 99-26-1872
با عنایت به ماده 2 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1394 که مقرر داشته است شناسایی اموال م. ع. باید به تقاضای محکومله باشد و ب. ت. ب.
بند 4 ماده یک آییننامه اجرایی این قانون مصوب 1399 ریاست محترم قوه قضاییه که یکی از شروط اعمال ماده 3 قانون یادشده را عدم شناسایی هر گونه مال از م. ع. میداند:
1- در صورت انصراف محکومله از تقاضای شناسایی اموال م. ع. یا عدم تمایل وی به استفاده از حق مقرر در ماده 2 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1394، آیا
اجرای احکام میتواند بدون درخواست
محکومعلیه، اموال را شناسایی کند؟
2- در صورت عدم درخواست یا عدم تمایل محکومله جهت شناسایی اموال محکومعلیه، آیا صدور برگ جلب م. ع. ب. تقاضای محکومله امکانپذیر است؟
اولاً، با عنایت به ماده 49 قانون اجرای
احکام مدنی مصوب 1356 و ماده 2 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1394 لزوم شناسایی، استعلام و
توقیف اموال م. ع. توسط اجرای احکام نیاز به درخواست محکومله دارد.
ثانیاً، عدم استفاده محکومله از اختیار مقرر در ماده 2 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1394 مبنی بر تقاضای شناسایی اموال محکومعلیه، مانع استفاده از حق مقرر برای وی در ماده 3 این قانون مبنی بر تقاضای بازداشت م. ع. نیست.
ثالثاً، اعمال ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1394 فرع بر احراز قیود مندرج در مواد 1 و 3 این قانون است و در مواردی مجاز است که ملائت م. ع. و استنکاف وی از اجرای حکم محرز باشد.
رابعاً، نظر به اینکه آییننامه قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1399 ریاست محترم قوه قضاییه تاکنون در روزنامه رسمی کشور منتتشر نشده است، وفق ماده 2 دستورالعمل نحوه استعلام حقوقی و پاسخ آن در قوه قضاییه مصوب 1398/9/19 ریاست محترم قوه قضاییه، اداره حقوقی از پاسخ به سوال در خصوص مواد آییننامه یادشده معذور است.
با عنایت به ماده 2 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1394 که مقرر داشته است شناسایی اموال م. ع. باید به تقاضای محکومله باشد و ب. ت. ب.
بند 4 ماده یک آییننامه اجرایی این قانون مصوب 1399 ریاست محترم قوه قضاییه که یکی از شروط اعمال ماده 3 قانون یادشده را عدم شناسایی هر گونه مال از م. ع. میداند: -1 در صورت انصراف محکومله از تقاضای شناسایی اموال م. ع. یا عدم تمایل وی به استفاده از حق مقرر در ماده 2 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب ، 1394 آیا اجرای احکام میتواند بدون درخواست محکومعلیه، اموال را شناسایی کند؟ -2 در صورت عدم درخواست یا عدم تمایل محکومله جهت شناسایی اموال محکومعلیه، آیا صدور برگ جلب م. ع. ب. تقاضای محکومله امکانپذیر است؟
اولا،ً با عنایت به ماده 49 قانون اجرای احکام مدنی مصوب 1356 و ماده 2 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1394 لزوم شناسایی، استعلام و
توقیف اموال م. ع. توسط اجرای احکام نیاز به درخواست محکومله دارد. ثانیا،ً عدم استفاده محکومله از اختیار مقرر در ماده 2 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1394 مبنی بر تقاضای شناسایی اموال محکومعلیه، مانع استفاده از حق مقرر برای وی در ماده 3 این قانون مبنی بر تقاضای بازداشت م. ع. نیست. ثالثا،ً اعمال ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1394 فرع بر احراز قیود مندرج در مواد 1 و 3 این قانون است و در مواردی مجاز است که ملائت م. ع. و استنکاف وی از اجرای حکم محرز باشد. رابعا،ً ن. ب. ا. آییننامه قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1399 ریاست محترم قوه قضاییه تاکنون در
روزنامه رسمی کشور منتتشر نشده است، وفق ماده 2 دستورالعمل نحوه استعلام حقوقی و پاسخ آن در قوه قضاییه مصوب 19/9/1398 ریاست محترم قوه قضاییه، اداره حقوقی از پاسخ به سؤال در خصوص مواد آییننامه یادشده معذور است. دکتر …