نکتهٔ فقهی: ایراد قدما بر دور در ضمان (دور (فقه))

دَور بازگشت چیزی به جای نخست را گویند. عنوان یادشده به مناسبت در باب ضمان و حواله به کار رفته است.

در ضمان و حواله ، دور همچون ترامی صحیح است. بنابر این، می‌شود مضمون‌عنه ضمانت ضامن را برعهده گیرد؛ به عنوان مثال، فردی ضامن بدهکار شود و سپس‌ بدهکار، ضامن او گردد و در نتیجه، بدهی‌ای که با ضمانت ضامن اوّل، به ذمّۀ او منتقل شده بود، با ضمانت بدهکار از او، دوباره به ذمّۀ مدیون برمی‌گردد، و یا در حواله، بدهکار، طلبکار را به دیگری حواله کند و سپس محال‌علیه او را به بدهکار حواله دهد.

هرچند برخی قدما دور در ضمان را به دلیل نداشتن فایده و استلزام تحول فرع (مضمون عنه) به اصل (ضامن) و عکس آن، صحیح ندانسته‌اند. منبع: الروضة البهیة ج۴، ص۱۳۸-۱۳۹