دکترین
نکتهٔ فقهی: تعریف بودجه کل کشور (بودجه (فقه سیاسی))
بودجه کل کشور برنامۀ مالى دولت است که براى یک سال مالى تهیه و حاوى پیشبینى درآمدها، سایر منابع تأمین اعتبار و برآورد هزینهها براى انجام عملیاتى که منجر به نیل سیاستها و به هدفهاى قانونى مىشود، بوده و از سه قسمت به شرح زیر تشکیل مىشود: بودجه عمومى دولت؛ بودجه شرکتهاى دولتى و بانکها؛ بودجه مؤسساتى که تحت عنوان غیر از عناوین فوق در بودجه کل کشور منظور مىگردد.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): بودجه کل کشور برنامه مالی دولت است که برای یک سال مالی تهیه و حاوی پیشبینی درآمدها، سایر منابع تأمین اعتبار و برآورد هزینهها برای انجام عملیاتی است که منجر به نیل سیاستها و هدفهای قانونی میشود و از سه قسمت بودجه عمومی دولت، بودجه شرکتهای دولتی و بانکها، و بودجه مؤسساتی که تحت عنوان غیر از عناوین فوق در بودجه کل کشور منظور میگردد، تشکیل میشود.
شاخه: اساسی · ارتباط با قانون: مادۀ یک قانون محاسبات عمومى کشور مصوب (۱۳۶۶ هـ.ش)
بخشهای دیگرِ همین مبحث 5
نکتهٔ فقهی: فرآیند تهیه و تصویب بودجه (بودجه (فقه سیاسی))
در بیشتر نظامهاى سیاسى موجود، شناسایى، تعیین اولویت و پیشنهاد یافتهها در محدوده منابع قابل دسترسى بر عهدۀ دولت است ولى بازنگرى، تحلیل و سرانجام پذیرش یا انتخاب نهایى آنها در انحصار مجلس است.
— برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): شناسایی، تعیین اولویت و پیشنهاد یافتهها در محدوده منابع قابل دسترسی بر عهده دولت است، اما بازنگری، تحلیل و سرانجام پذیرش یا انتخاب نهایی آنها در انحصار مجلس است.
شاخه: اساسی
بودجه (فقه سیاسی)
بودجه ، سندی مالی است که پیشبینی درآمدها و هزینههای یک دولت را برای یک سال مالی نشان میدهد. بودجه کل کشور طبق قوانین مالی ایران شامل بودجه عمومی دولت، شرکتهای دولتی و بانکها و سایر مؤسسات میشود. فرآیند بودجهریزی مبتنی بر انتخاب گزینهها در چارچوب منابع محدود و اولویتهای ملی است. تهیه و پیشنهاد بودجه ابتدا توسط دولت انجام میشود و بررسی، تصویب و انتخاب نهایی آن در اختیار مجلس قرار دارد.
بودجه (فقه سیاسی): تکامل تاریخی و تحول محتوایی
ظهور اندیشههاى جدید در خصوص حاکمیت ، ماهیت و گستره معاملات دولت را دگرگون کرد. این تغییرات از دیدگاه منابع، مجموع ظرفیتهاى مالى، نیز یکى و نیروى انسانى جامعه را در عرصه توجه دولتها قرار مىداد که حوزههاى معیار فراتر از کارکردهاى سیاستهاى مالیاتى و وصولىهاى مرسوم بود. دسترسى به منابع مالى ناشى از تبدیل سرمایههاى کشور، استفاده از وامهاى داخلى یا خارجى، مدیریت عرضه یا قیمتگذارى برخى از کالاها یا خدمات مصرفى جامعه و گاه توسل به سیاستهاى کسرى بودجه زمینههاى افزایش دریافتىهاى دولت نسبت به مالیاتها را فراهم مىکرد.
منبع: بودجهریزى در ایران، گزارش سوم، ص۱۹
بودجه (فقه سیاسی): اجزاء و ساختار قانونی
مادۀ یک قانون محاسبات عمومى کشور مصوب (۱۳۶۶ هـ.
ش) بودجه را بهصورت زیر تعریف کرده است: بودجه کل کشور برنامۀ مالى دولت است که براى یک سال مالى تهیه و حاوى پیشبینى درآمدها، سایر منابع تأمین اعتبار و برآورد هزینهها براى انجام عملیاتى که منجر به نیل سیاستها و به هدفهاى قانونى مىشود، بوده و از سه قسمت به شرح زیر تشکیل مىشود: بودجه عمومى دولت؛ بودجه شرکتهاى دولتى و بانکها؛ بودجه مؤسساتى که تحت عنوان غیر از عناوین فوق در بودجه کل کشور منظور مىگردد.
۴ - بودجهریزی به مثابه فرآیند انتخاب و تخصیص منابع برخى صاحبنظران در مالیۀ عمومى، بودجهریزى را به انتخابهاى از میان گزینههاى ممکن تعریف کردهاند که در چارچوب مبانى نظرى و اصول فنى مشخصى صورت گرفته باشد.
بودجه (فقه سیاسی): روند تهیه، بررسی و تصویب
در بیشتر نظامهاى سیاسى موجود، شناسایى، تعیین اولویت و پیشنهاد یافتهها در محدوده منابع قابل دسترسى بر عهدۀ دولت است ولى بازنگرى، تحلیل و سرانجام پذیرش یا انتخاب نهایى آنها در انحصار مجلس است. مبانى انتخابهاى بودجهاى و ویژگىهاى آن براى هر کشورى متفاوت است و گذشته از کمیت منابع قابل تجهیز، محدودیتهاى فنى انتخاب به عواملى چون آثار تعهدات منتقله از سالهاى گذشته، تنگناهاى اجرایى و عملیاتى در زیربناها و نیروهاى انسانى بازمىگردد.
منبع: بودجهریزى در ایران، گزارش سوم، ص۲۰
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
