نکتهٔ فقهی: تملک دارایی باغی در جنگ

باغى بر کسى اطلاق مى‌شود که بیعت خویش را با پیشوای معصوم علیه السّلام شکسته و از اطاعت وى بیرون رفته باشد. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): باغی کسی است که بیعت خود را با پیشوای معصوم شکسته و از اطاعت او خارج شده باشد. شاخه: اصول فقه (روش استنباط)

باغى هرچند در باطن در زمره‌ی کفّار است، لیکن برحسب ظاهر، احکام جارى بر مسلمانان - مانند جواز خوردن ذبیه‌ی ‌ایشان، ازدواج با آنان، حرمت اموال و ناموسشان - بر او نیز جارى است، مگر آنکه ناصبی باشد. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): باغی، هرچند در باطن کافر محسوب شود، اما از نظر ظاهری احکام مسلمانان (مانند جواز خوردن ذبیحه، ازدواج، حرمت اموال و ناموس) بر او جاری است، مگر اینکه ناصبی باشد. شاخه: کیفری

جهاد با باغى در صورت دعوت امام معصوم علیه السّلام یا منصوب از سوى ایشان، واجب و سرپیچى از آن، گناه کبیره است. با قیام به جهاد در حدّ کفایت، وجوب از دیگران ساقط مى‌شود، مگر آنکه امام علیه السّلام فرد یا افراد خاصّى را به جهاد فراخواند که در این صورت، بر آنان اجابت، واجب عینی خواهد بود. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): جهاد با باغی در صورت دعوت امام معصوم یا منصوب از سوی ایشان واجب است و سرپیچی از آن گناه کبیره محسوب می‌شود. این وجوب با قیام به جهاد در حد کفایت از دیگران ساقط می‌شود، مگر اینکه امام فرد یا افراد خاصی را فراخواند که در این صورت بر آنان اجابت واجب عینی است. شاخه: کیفری

اگر باغى در حال جنگ، اسیر گردد بیعت با امام علیه السّلام بر او عرضه مى‌شود. در صورت پذیرش، آزاد مى‌گردد و در صورت استنکاف، تا پایان جنگ در بازداشت مى‌ماند. پس از خاتمه‌ی جنگ، اگر باغیان، توبه کنند، یا سلاح خود را بر زمین نهند یا فرار نمایند در صورتى که هسته‌ی مرکزى نداشته باشند، اسیرانشان، آزاد مى‌شوند امّا در صورت فرار باغیان و داشتن هسته‌ی مرکزى، در زندان مى‌مانند یا کشته مى‌شوند. در این صورت کشتن مجروحان و تعقیب فراریان نیز جایز است. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): اگر باغی در حال جنگ اسیر شود، بیعت با امام بر او عرضه می‌شود. در صورت پذیرش آزاد و در صورت استنکاف تا پایان جنگ در بازداشت می‌ماند. پس از جنگ، اگر توبه کنند یا سلاح بر زمین نهند یا فرار کنند و هسته مرکزی نداشته باشند، اسیرانشان آزاد می‌شوند؛ اما در صورت فرار و داشتن هسته مرکزی، در زندان می‌مانند یا کشته می‌شوند. در این صورت کشتن مجروحان و تعقیب فراریان نیز جایز است. شاخه: کیفری

بر کسى که در جنگ با اهل بغى کشته شود احکام شهید جارى است.بنابراین بدون آنکه غسل داده یا کفن شود، پس از اقامه‌ی نماز بر او، با لباسش دفن مى‌گردد. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): بر کسی که در جنگ با اهل بغی کشته شود، احکام شهید جاری است؛ بنابراین بدون غسل و کفن، پس از نماز با لباسش دفن می‌گردد. شاخه: کیفری

به اسیرى گرفتن فرزندان باغى، هر چند پس از خروج وى بر امام علیه السّلام، متولّد شده باشند و نیز تملک همسر وى جایز نیست. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): به اسیری گرفتن فرزندان باغی، حتی اگر پس از خروج او بر امام متولد شده باشند، و نیز تملک همسر او جایز نیست. شاخه: کیفری

بنابر قول به غنیمت بودن، اموال به غنیمت گرفته شده تنها میان مجاهد ان تقسیم مى‌گردد؛ یک سهم به پیاده، دو سهم به کسى که یک اسب با خود آورده و سه سهم به کسى که همراه دو اسب یا بیشتر در جنگ شرکت کرده است داده مى‌شود. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): در صورت غنیمت بودن اموال به دست آمده از باغی در جنگ، این اموال تنها میان مجاهدان تقسیم می‌شود؛ یک سهم به پیاده، دو سهم به کسی که یک اسب آورده و سه سهم به کسی که همراه دو اسب یا بیشتر در جنگ شرکت کرده است، داده می‌شود. شاخه: اموال و مالکیت

کسى ضامن اموال تلف شده‌ی باغى در جنگ نیست، — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): کسی ضامن اموال تلف شده باغی در جنگ نیست. شاخه: اموال و مالکیت

امّا اگر اموال و نفوس افراد جبهه‌ ی حق، توسط باغى تلف شود، وى ضامن است. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): اگر اموال و نفوس افراد جبهه حق توسط باغی تلف شود، باغی ضامن است. شاخه: اموال و مالکیت

باغى به معنای خروج‌ کننده بر امام معصوم علیه السّلام است. از این عنوان در باب جهاد بحث شده است.

باغى بر کسى اطلاق مى‌شود که بیعت خویش را با پیشوای معصوم علیه السّلام شکسته و از اطاعت وى بیرون رفته باشد. منبع: جواهر الکلام ج۲۱، ص ۳۲۲

باغى هرچند در باطن در زمره‌ی کفّار است، لیکن برحسب ظاهر، احکام جارى بر مسلمانان - مانند جواز خوردن ذبیحه‌ی ‌ ایشان، ازدواج با آنان، حرمت اموال و ناموسشان - بر او نیز جارى است، مگر آنکه ناصبی باشد. منبع: جواهر الکلام ج۲۱، ص ۳۳۷- ۳۳۸

جهاد با باغى در صورت دعوت امام معصوم علیه السّلام یا منصوب از سوى ایشان، واجب و سرپیچى از آن، گناه کبیره است. با قیام به جهاد در حدّ کفایت، وجوب از دیگران ساقط مى‌شود، مگر آنکه امام علیه السّلام فرد یا افراد خاصّى را به جهاد فراخواند که در این صورت، بر آنان اجابت ، واجب عینی خواهد بود. منبع: جواهر الکلام ج۲۱، ص ۳۲۴- ۳۲۶

فرار از جنگ با باغى همچون فرار از جهاد با کافر و مشرک ، حرام ، بلکه از گناهان کبیره است.

اگر باغى در حال جنگ، اسیر گردد بیعت با امام علیه السّلام بر او عرضه مى‌شود. در صورت پذیرش، آزاد مى‌گردد و در صورت استنکاف ، تا پایان جنگ در بازداشت مى‌ماند. پس از خاتمه‌ی جنگ، اگر باغیان، توبه کنند، یا سلاح خود را بر زمین نهند یا فرار نمایند در صورتى که هسته‌ی مرکزى نداشته باشند، اسیرانشان، آزاد مى‌شوند امّا در صورت فرار باغیان و داشتن هسته‌ی مرکزى، در زندان مى‌مانند یا کشته مى‌شوند. در این صورت کشتن مجروحان و تعقیب فراریان نیز جایز است. منبع: جواهر الکلام ج۲۱، ص ۳۲۸- ۳۳۱

بر کسى که در جنگ با اهل بغى کشته شود احکام شهید جارى است.بنابراین بدون آنکه غسل داده یا کفن شود، پس از اقامه‌ی نماز بر او، با لباسش دفن مى‌گردد. منبع: جواهر الکلام ج۲۱، ص ۳۲۸

به اسیرى گرفتن فرزندان باغى، هر چند پس از خروج وى بر امام علیه السّلام، متولّد شده باشند و نیز تملک همسر وى جایز نیست. منبع: جواهر الکلام ج۲۱، ص ۳۳۴

تملّک دارایی هاى باغى جز مقدارى که در جنگ، به دست سپاهیان حق مى‌افتد جایز نیست.

غنیمت بودن آن مقدار که در جنگ، به دست سپاهیان حق مى‌افتد نیز، اختلافى است؛ بنابر قول به غنیمت بودن، اموال به غنیمت گرفته شده تنها میان مجاهد ان تقسیم مى‌گردد؛ یک سهم به پیاده، دو سهم به کسى که یک اسب با خود آورده و سه سهم به کسى که همراه دو اسب یا بیشتر در جنگ شرکت کرده است داده مى‌شود. منبع: جواهر الکلام ج۲۱، ص ۳۳۹- ۳۴۲

کسى ضامن اموال تلف شده‌ی باغى در جنگ نیست، امّا اگر اموال و نفوس افراد جبهه‌ ی حق، توسط باغى تلف شود، وى ضامن است. منبع: جواهر الکلام ج۲۱، ص ۳۴۱ · جواهر الکلام ج۲۱، ص ۳۴۷

اگر باغى گناهى مرتکب شود که موجب ثبوت حد است، مانند زنا ، در صورت دستیابى به وى، حد شرعی بر او جارى مى‌شود. منبع: جواهر الکلام ج۲۱، ص ۳۴۷

باغى از کسانى شمرده شده است که خوردن و نوشیدن محرمات ، در حال اضطرار نیز بر آنان روا نیست.

۱۳. ۱ - ریشه و معنای کلمه باغی اسم فاعل از ریشه‌ی «ب غ ی » که عمدتاً بر دو مفهوم کلّیِ «طلب، خواهشِ (چیزی )» و « عدول ، تجاوز از حقّ و حدّ » (غالباً با حرف اضافه «عَلی» ) دلالت می‌کند. ۱۳. ۲ - کاربرد باغی در قرآن در قرآن به صورت فعل و اسم فاعل و مصدر در هر دو معنا و بیشتر در معنای دوم (عدول، تجاوز از حقّ و حدّ) به کار رفته است، از جمله در سوره انعام ، هود ، کهف ، قصص ، به معنی اوّل و در سوره بقره ، آل عمران ، انعام، ص ، اعراف ، سوره یونس ، نحل ، مریم ، نور ، قصص ، شوری ، جاثیه ، الرحمن ، به معنای دوّم. کلمه‌ی باغی در عبارت «غَیرَ باغٍ و لاعادٍ» سه بار (بقره، انعام ، نحل ) در قرآن آمده و این عبارت به عنوان «حال » برای فعل مجهول «أُضْطُرَّ» (ناگزیر شد) در حکم تحریم خوردن برخی از چیزها بر مسلمانان به کار رفته است؛ مثلاً در بقره: « یا أَیُّها الّذینَ امَنوا... انّما حَرَّمَ عَلیکم الْمَیْتَهَ والدَّمَ و لَحْمَ الخِنزیرِ... فَمَنِ اضْطُرَّ غَیْرَ باغٍ وَ لاعادٍ فَلا إِثْمَ عَلَیْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفورٌ رَحیمٌ » (ای آنان که ایمان آورده‌اید،... همانا خداوند بر شما ( خوردن ) مردار و خون و گوشت خوک ... را حرام کرده است، امّا آن که ناگزیر شود ( اضطراراً از این محرّمات برای زنده ماندن و سدّ جوع بخورد ) در حالی که «باغی » و «عادی » نباشد، هیچ گناهی نکرده است. همانا خداوند آمرزگار و رحیم است ). مفسّران در معنای مراد این عبارت و دو کلمه‌ی «باغی » و «عادی » هم رأی نیستند؛ مثلاً «باغی » را به معانی راهزن ، کسی که از روی لهو و سرگرمی و نه به قصد پیداکردن روزی به شکار رفته است، لذّت جو، طالب حرام، افراط کننده ، روا داننده‌ی خوردن مردار ، خروج کننده بر امام و بر مسلمانان و «عادی » را به معانی دزد، راهزن، متجاوز از حدّ ضرورت،عصیانگر، کسی که راه حلال را واگذاشته و به حرام روی آورده و کسی که خود مقدّمات اضطرار را فراهم آورده باشد دانسته‌اند. با استناد به ذیل آیة ۳ مائده (فَمَنِ اضْظُرَّ فی مَخْمَصَةٍ غَیْرَ مُتَجانِفٍ لاِ ءثْمٍ فَإِنَّ اللّهَ غفورٌ رحیمٌ)، که پس از بر شماری محرّماتی چند، از جمله مردار و خون و گوشت خوک آمده است، شاید بتوان برخی از این معانی را مرجّح دانست. بنابر عبارت مذکور، با رعایت دو شرط ، استفاده از محرّمات نامبرده مجاز است؛ یکی آنکه شخص در مخمصه ( قحطی و گرسنگی شدید ناشی از آن ) باشد و دیگر آنکه میل به گناه (غیرمتجانفٍ لاثمٍ) نداشته باشد. حال اگر «فی مخصمةٍ» را جانشین «غیر باغ » و «غیر متجانفٍ لاثمٍ» را جانشین «ولاعادٍ» بدانیم، «باغی » همان طالب لذّت و «عادی » تجاوز کننده از حدّ ضرورت خواهد بود. و این بدان معنی است که شخص نباید خود زمینه‌ی اضطرار را فراهم آورده باشد بلکه باید در استفاده از محرّمات به سدّ رمق بسنده کند. این نکته نیز شایان ذکر است که مراد از میل به گناه، ب. ت. ب. سیاق آیه و مقتضای مقام، همان گذشتن از حدّ ضرورت است. بدین قرار، راهزن، طالب لذّت، خروج کننده بر امام، و کسی که با ترک کسب حلال به حرام روی آورده است مشمول حکم آیه نمی‌شوند، زیرا آنها در حالی مضطر شده‌اند که «غیرِ باغٍ و لاعادٍ» نبوده‌اند. دیگر آنکه هر مضطری می تواند از محرّمات سدِّجوع کند، به شرط آنکه از زیاده روی و ستم بپرهیزد و فقط به اندازه‌ی نیاز (سدِّ رمق ) مصرف کند. فقهای امامیه به هر دو تعبیر نظر داشته‌اند. از سویی، خوردن جز به اندازه‌ی حفظ جان را حرام دانسته‌اند و قاعده‌ی «الضَّرورَةُ تُقَدَّرُ بِقَدَرِها ( اضطرار فقط به اندازه‌ی ضرورت است ) را ملاک قرار داده‌اند و، از سوی دیگر، ب. ت. ب. روایات و قبول یا ردّ همه یا بعضی از آنها، حکم مزبور را شامل همه‌ی مضطران ندانسته‌اند: برخی از آنان خروج کننده بر امام (مصداق باغی ) و راهزن (مصداق عادی ) و عده‌ای، علاوه بر این دو، کسی را که به قصد لذّت به شکار رفته (باغی ) و کسی را که بیش از اندازه بخورد (عادی ) استثنا کرده‌اند. برخی فقط مضطری را مشمول جواز ندانسته‌اند که خوردن میته را حلال بداند و در حال اختیار از آن پرهیز نکند. به هر حال، اگر «عادی » را به معنای متجاوز از حدّ ضرورت بدانیم، بازگشت «وَلاعادٍ» به همان قاعده‌ی مذکور خواهد بود. بنا به نوشته‌ی زحیلی در میان مذاهب و فقهای عامه نیز این نظر که مضطر فقط باید به اندازه‌ی دفع ضرر از محرمات بهره برگیرد، قطعی است. ولی، به دلیل همان اختلاف نظر در تفسیر عبارت «غیر باغٍ و لاعادٍ»، برخی حکم مورد بحث را به سفر مباح یا سفری که در آن معصیت صورت نگیرد اختصاص داده و جواز استفاده از محرمات را برای عاصیان در حال اضطرار مشروط به توبه دانسته‌اند. هر چند عده‌ای به این نکته نیز توجه کرده‌اند که اگر خوردن محرمات بر مضطرْ واجب (و نه فقط جایز ) باشد، حکم مزبور تخصیص پذیر نیست. درباره‌ی تعریف و ضوابط اضطرار و نیز احکام اختصاصی بُغات (= خروج کنندگان بر امام و بر مسلمانان ) رجوع کنید به اضطرار ، بَغْیْ. منبع: انعام/سوره۶، آیه۱۶۴ · هود/سوره۱۱، آیه۱۹ · کهف/سوره۱۸، آیه۶۴ · قصص/سوره۲۸، آیه۷۷ · بقره/سوره۲، آیه۲۱۳ · آل عمران/سوره۳، آیه۱۹ · انعام/سوره۶، آیه۱۴۶ · ص/سوره۳۸، آیه۲۲ · اعراف/سوره۷، آیه۳۳ · یونس/سوره۱۰، آیه۲۳ · نحل/سوره۱۶، آیه۹۰ · مریم/سوره۱۹، آیه۲۰ · نور/سوره۲۴، آیه۳۳ · قصص/سوره۲۸، آیه۷۶ · شوری/سوره۴۲، آیه۱۴ · جاثیه/سوره۴۵، آیه۱۷ · الرحمن/سوره۵۵، آیه۲۰ · ابن فارس، معجم مقاییس اللغه، ذیل «بغی » · بقره/سوره۲، آیه۱۷۳ · انعام/سوره۶، آیه۱۴۵ · نحل/سوره۱۶، آیه۱۱۵ · بقره/سوره۲، آیه۱۷۲-۱۷۳ · ج۲، ص۵۰-۵۳ · احمدبن علی جصّاص، احکام القرآن ج۱، ص۱۵۴ · مائده/سوره۵، آیه۳ · حرّعاملی، وسائل الشیعه ج۱۶، ص۳۸۸-۳۸۹، باب۵۶، ش۱، ۲، ۵ · علامه حلی، قواعد الاحکام ج۳، ص۳۳۴ · محمدحسن بن باقر نجفی، جواهرالکلام ج۳۶، ص۴۳۱ · محمدبن حسن طوسی، المبسوط ج۶، ص۲۸۷ · فخرالمحققین، ایضاح الفوائد ج۴، ص۱۶۳ · محمدحسن بن باقر نجفی، جواهرالکلام ج۳۶، ص۴۳۰۴۳۱ · وهبه مصطفی زحیلی، الفقه الاسلامی وادلّته ج۳، ص۵۱۷ـ۵۱۹

• قرآن . • وهبه مصطفی زحیلی ، الفقه الاسلامی وادلته ، دمشق ۱۴۰۴/۱۹۸۴. • وهبه مصطفی زحیلی، نظریة الضرورة الشرعیه ، بیروت ۱۴۰۵/۱۹۸۵. • زین الدین بن علی شهیدثانی ، الروضة البهیة فی شرح اللمعة الدمشقیه ، بیروت ۱۴۰۳/۱۹۸۳.

باغى هرچند در باطن در زمره‌ی کفّار است، لیکن برحسب ظاهر، احکام جارى بر مسلمانان - مانند جواز خوردن ذبیحه‌ی ‌ ایشان، ازدواج با آنان، حرمت اموال و ناموسشان - بر او نیز جارى است، مگر آنکه ناصبی باشد. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): باغی، هرچند در باطن کافر محسوب می‌شود، اما از نظر ظاهری احکام مسلمانان (مانند جواز خوردن ذبیحه، ازدواج، حرمت اموال و ناموس) بر او جاری است، مگر اینکه ناصبی باشد. شاخه: کیفری

جهاد با باغى در صورت دعوت امام معصوم علیه السّلام یا منصوب از سوى ایشان، واجب و سرپیچى از آن، گناه کبیره است. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): در صورت دعوت امام معصوم یا منصوب از سوی ایشان، جهاد با باغی واجب است و سرپیچی از آن گناه کبیره محسوب می‌شود. این وجوب می‌تواند کفایی یا عینی باشد. شاخه: کیفری

اگر باغى در حال جنگ، اسیر گردد بیعت با امام علیه السّلام بر او عرضه مى‌شود. در صورت پذیرش، آزاد مى‌گردد و در صورت استنکاف ، تا پایان جنگ در بازداشت مى‌ماند. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): اگر باغی در جنگ اسیر شود، بیعت با امام بر او عرضه می‌شود. در صورت پذیرش آزاد و در صورت استنکاف تا پایان جنگ در بازداشت می‌ماند. پس از جنگ، اگر توبه کنند یا سلاح بر زمین نهند و هسته مرکزی نداشته باشند، آزاد می‌شوند؛ در غیر این صورت، در زندان می‌مانند یا کشته می‌شوند و کشتن مجروحان و تعقیب فراریان نیز جایز است. شاخه: کیفری

بر کسى که در جنگ با اهل بغى کشته شود احکام شهید جارى است.بنابراین بدون آنکه غسل داده یا کفن شود، پس از اقامه‌ی نماز بر او، با لباسش دفن مى‌گردد. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): بر کسی که در جنگ با اهل بغی کشته شود، احکام شهید جاری است؛ یعنی بدون غسل و کفن، پس از نماز، با لباسش دفن می‌شود. شاخه: کیفری

به اسیرى گرفتن فرزندان باغى، هر چند پس از خروج وى بر امام علیه السّلام، متولّد شده باشند و نیز تملک همسر وى جایز نیست. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): به اسارت گرفتن فرزندان باغی، حتی اگر پس از خروج او بر امام متولد شده باشند، و نیز تملک همسر وی جایز نیست. شاخه: کیفری

تملّک دارایی هاى باغى جز مقدارى که در جنگ، به دست سپاهیان حق مى‌افتد جایز نیست. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): تملک دارایی‌های باغی، جز مقداری که در جنگ به دست سپاهیان حق می‌افتد، جایز نیست. شاخه: اموال و مالکیت

امّا اگر اموال و نفوس افراد جبهه‌ ی حق، توسط باغى تلف شود، وى ضامن است. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): اگر اموال و نفوس افراد جبهه حق توسط باغی تلف شود، وی ضامن است. شاخه: اموال و مالکیت

اگر باغى گناهى مرتکب شود که موجب ثبوت حد است، مانند زنا ، در صورت دستیابى به وى، حد شرعی بر او جارى مى‌شود. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): اگر باغی گناهی مرتکب شود که موجب ثبوت حد است، مانند زنا، در صورت دسترسی به وی، حد شرعی بر او جاری می‌شود. شاخه: کیفری

باغى از کسانى شمرده شده است که خوردن و نوشیدن محرمات ، در حال اضطرار نیز بر آنان روا نیست. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): باغی از کسانی شمرده شده است که خوردن و نوشیدن محرمات، حتی در حال اضطرار نیز بر آنان روا نیست. شاخه: اصول فقه (روش استنباط)

باغى هرچند در باطن در زمره‌ی کفّار است، لیکن برحسب ظاهر، احکام جارى بر مسلمانان - مانند جواز خوردن ذبیحه‌ی ‌ ایشان، ازدواج با آنان، حرمت اموال و ناموسشان - بر او نیز جارى است، مگر آنکه ناصبی باشد. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): باغی، هرچند در باطن کافر محسوب شود، اما از نظر ظاهری احکام مسلمانان (مانند جواز خوردن ذبیحه، ازدواج، حرمت اموال و ناموس) بر او جاری است، مگر اینکه ناصبی باشد. شاخه: کیفری

فرار از جنگ با باغى همچون فرار از جهاد با کافر و مشرک ، حرام ، بلکه از گناهان کبیره است. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): فرار از جنگ با باغی، مانند فرار از جهاد با کافر و مشرک، حرام و از گناهان کبیره است. شاخه: کیفری

امّا اگر اموال و نفوس افراد جبهه‌ ی حق، توسط باغى تلف شود، وى ضامن است. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): اگر اموال و نفوس افراد جبهه حق توسط باغی تلف شود، باغی ضامن است. شاخه: اموال و مالکیت

اگر باغى گناهى مرتکب شود که موجب ثبوت حد است، مانند زنا ، در صورت دستیابى به وى، حد شرعی بر او جارى مى‌شود. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): اگر باغی گناهی مرتکب شود که موجب ثبوت حد است، مانند زنا، در صورت دسترسی به او، حد شرعی بر او جاری می‌شود. شاخه: کیفری

باغى از کسانى شمرده شده است که خوردن و نوشیدن محرمات ، در حال اضطرار نیز بر آنان روا نیست. — برداشتِ خودکار (در دستِ بهبودی): باغی از کسانی شمرده شده است که خوردن و نوشیدن محرمات، حتی در حال اضطرار نیز بر آنان روا نیست. شاخه: اصول فقه (روش استنباط)